Właściwości farmakodynamiczne
Nitrofurazon 2 mg/g

Właściwości farmakodynamiczne leku Nitrofurazon

Nitrofurazon to substancja czynna o istotnych właściwościach przeciwbakteryjnych, występująca w preparacie w postaci maści o stężeniu 2 mg/g. Lek ten należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki przeciwbakteryjne i odkażające pochodne nitrofuranu, której przypisano kod ATC D08AF01.¹

Spektrum przeciwbakteryjne

Nitrofural, będący substancją czynną preparatu, charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wykazuje aktywność wobec różnych gatunków bakterii, w tym:²

• Bakterie Gram-dodatnie – w tym Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty) oraz różne gatunki z rodzaju Streptococcus spp. (paciorkowce)
• Bakterie Gram-ujemne – obejmujące Escherichia coli (pałeczka okrężnicy), Aerobacter aerogenes oraz gatunki z rodzaju Proteus

Mechanizm działania

Mimo wieloletniego stosowania nitrofuralu w praktyce klinicznej, dokładny mechanizm jego działania przeciwbakteryjnego nie został w pełni poznany. Na podstawie przeprowadzonych badań ustalono jednak, że substancja ta wykazuje zdolność do hamowania aktywności kluczowych enzymów bakteryjnych.³

Do enzymów bakteryjnych, których aktywność jest hamowana przez nitrofural, należą:⁴

• Dehydrogenaza pirogronianowa – enzym uczestniczący w metabolizmie pirogronianu, kluczowego metabolitu w procesach energetycznych komórki bakteryjnej
• Syntetaza cytrynianowa – enzym katalizujący reakcję kondensacji acetylo-CoA z szczawiooctanem, prowadzącą do powstania cytrynianu, pierwszego związku w cyklu Krebsa
• Dehydrogenaza jabłczanowa – enzym odpowiedzialny za utlenianie jabłczanu do szczawiooctanu w cyklu Krebsa
• Reduktaza glutationowa – enzym biorący udział w procesach redoks komórki bakteryjnej, odpowiedzialny za utrzymanie glutationu w formie zredukowanej
• Dekarboksylaza pirogronianowa – enzym katalizujący reakcję dekarboksylacji pirogronianu do aldehydu octowego

Hamowanie aktywności powyższych enzymów przez nitrofural prowadzi do zaburzenia podstawowych szlaków metabolicznych bakterii, w tym cyklu kwasu cytrynowego (cyklu Krebsa) i procesów związanych z metabolizmem pirogronianu. Konsekwencją tych zaburzeń jest zahamowanie wzrostu i ostatecznie śmierć komórek bakteryjnych.⁵