Właściwości farmakodynamiczne
Metformin Medreg 1000 mg

Metformina chlorowodorek, dostępna w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych, jest lekiem z grupy biguanidów stosowanym w terapii cukrzycy typu 2, charakteryzującym się obniżaniem stężenia glukozy we krwi bez ryzyka hipoglikemii. Mechanizm działania obejmuje hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę oraz spowolnienie absorpcji glukozy w jelitach. Na poziomie komórkowym metformina stymuluje syntezę glikogenu i zwiększa aktywność transporterów glukozy (GLUT). Ponadto, lek wykazuje korzystny wpływ na metabolizm lipidów, redukując stężenia cholesterolu całkowitego, LDL oraz trójglicerydów, a także stabilizuje lub nieznacznie zmniejsza masę ciała pacjentów.

Substancja czynna

Właściwości farmakodynamiczne metforminy

Metformina chlorowodorek stanowi aktywną substancję produktu leczniczego Metformin Medreg, dostępnego w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg w postaci tabletek powlekanych. Należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w cukrzycy, obniżających stężenie glukozy we krwi, z wyłączeniem insulin, oznaczonej kodem ATC: A10BA02. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakodynamicznych tego leku.1

Mechanizm działania

Metformina, jako pochodna biguanidów, wykazuje zdolność do obniżania stężenia glukozy w osoczu zarówno na czczo, jak i po spożyciu posiłku. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, lek ten nie stymuluje wydzielania insuliny, dzięki czemu nie prowadzi do występowania hipoglikemii.2

Mechanizm działania metforminy opiera się na trzech głównych procesach:3

  • Redukcja produkcji glukozy w wątrobie – poprzez hamowanie procesów glukoneogenezy i glikogenolizy4
  • Poprawa wrażliwości tkanek obwodowych na działanie insuliny – szczególnie w mięśniach, co prowadzi do zwiększonego wychwytu i wykorzystania glukozy5
  • Spowolnienie absorpcji glukozy w jelitach6

Na poziomie komórkowym metformina oddziałuje na syntazę glikogenu, stymulując wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu.7 Ponadto wpływa ona na wszystkie znane rodzaje transporterów glukozy przez błony komórkowe (GLUT – glucose transporters), zwiększając ich zdolności transportowe.8

Efekty farmakodynamiczne

Badania kliniczne wykazały, że stosowanie metforminy wiąże się ze stabilizacją masy ciała pacjentów lub jej nieznacznym zmniejszeniem.9

Poza działaniem hipoglikemizującym, metformina wywiera korzystny wpływ na metabolizm lipidów. W kontrolowanych badaniach klinicznych o średnim i długim okresie obserwacji udokumentowano, że metformina w dawkach terapeutycznych przyczynia się do redukcji stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL cholesterolu oraz trójglicerydów.10

Skuteczność kliniczna

Dowody na skuteczność kliniczną metforminy pochodzą przede wszystkim z prospektywnego randomizowanego badania UKPDS (United Kingdom Prospective Diabetes Study), które wykazało długoterminowe korzyści z intensywnej kontroli glikemii u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2.11

Analiza wyników uzyskanych u pacjentów z nadwagą leczonych metforminą po nieskutecznym leczeniu wyłącznie dietą wykazała:12

  • Zmniejszenie ryzyka powikłań cukrzycowych – istotna redukcja bezwzględnego ryzyka powikłań cukrzycowych w grupie leczonej metforminą (29,8 zdarzeń/1000 pacjento-lat) w porównaniu z grupą stosującą wyłącznie dietę (43,3 zdarzeń/1000 pacjento-lat, p=0,0023) oraz w porównaniu z łącznymi wynikami w grupach leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną w monoterapii (40,1 zdarzeń/1000 pacjento-lat, p=0,0034)13
  • Zmniejszenie śmiertelności związanej z cukrzycą – istotna redukcja bezwzględnego ryzyka śmiertelności związanej z cukrzycą: w grupie leczonej metforminą odnotowano 7,5 zdarzeń/1000 pacjento-lat, w porównaniu z 12,7 zdarzeniami/1000 pacjento-lat w grupie leczonej wyłącznie dietą (p=0,017)14
  • Zmniejszenie śmiertelności ogólnej – istotna redukcja bezwzględnego ryzyka śmiertelności ogólnej: w grupie leczonej metforminą 13,5 zdarzeń/1000 pacjento-lat w porównaniu z grupą leczoną wyłącznie dietą (20,6 zdarzeń/1000 pacjento-lat, p=0,011) oraz w porównaniu z łącznymi wynikami grup leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną w monoterapii (18,9 zdarzeń/1000 pacjento-lat, p=0,021)15
  • Zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego – istotna redukcja bezwzględnego ryzyka zawału mięśnia sercowego: w grupie leczonej metforminą odnotowano 11 zdarzeń/1000 pacjento-lat, w porównaniu z 18 zdarzeniami/1000 pacjento-lat w grupie leczonej wyłącznie dietą (p=0,01)16

Terapia skojarzona i specjalne grupy pacjentów

W kontekście terapii skojarzonej, stosowanie metforminy jako leku drugiego rzutu w połączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika nie wykazało istotnych korzyści w odniesieniu do wyników klinicznych.17

W przypadku wybranych pacjentów z cukrzycą typu 1, podejmowano próby leczenia skojarzonego metforminą z insuliną, jednak korzyści kliniczne takiego połączenia nie zostały formalnie ustalone w badaniach klinicznych.18

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Kontrolowane badania kliniczne przeprowadzone w ograniczonej populacji dzieci i młodzieży w wieku 10-16 lat, leczonej metforminą przez okres 1 roku, wykazały porównywalny stopień kontroli glikemii do tego obserwowanego u osób dorosłych.19 Oznacza to, że efekt terapeutyczny metforminy w grupie pediatrycznej jest zbliżony do tego osiąganego w populacji dorosłych pacjentów z cukrzycą.

Efekt kliniczny Grupa leczona metforminą Grupa kontrolna (dieta) Wartość p
Powikłania cukrzycowe (zdarzenia/1000 pacjento-lat) 29,8 43,3 0,0023
Śmiertelność związana z cukrzycą (zdarzenia/1000 pacjento-lat) 7,5 12,7 0,017
Śmiertelność ogólna (zdarzenia/1000 pacjento-lat) 13,5 20,6 0,011
Zawał mięśnia sercowego (zdarzenia/1000 pacjento-lat) 11 18 0,01
  1. 30.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl