Interakcje leku
Indap 2,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Indapamid jako lek moczopędny może wchodzić w liczne interakcje z różnymi grupami leków. Interakcje te mogą prowadzić do zmian w skuteczności terapeutycznej, jak również zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ze względu na bezpieczeństwo pacjenta, istotne jest dokładne monitorowanie potencjalnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania indapamidu z innymi lekami.¹

Produkty lecznicze niezalecane do jednoczesnego stosowania

Lit – Jednoczesne stosowanie indapamidu z litem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy, z objawami jego toksyczności. Mechanizm podobny jest do tego, który występuje przy diecie ubogosodowej – zmniejsza się wydalanie litu z moczem. Jeżeli konieczne jest stosowanie litu i indapamidu, należy ściśle monitorować stężenie litu w osoczu i w razie potrzeby dostosować dawkę litu.²

Produkty lecznicze wymagające zachowania ostrożności podczas jednoczesnego stosowania

Leki indukujące torsades de pointes – Indapamid może powodować hipokaliemię, która jest czynnikiem predysponującym do zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes. Jednoczesne stosowanie z lekami mogącymi wywoływać to zaburzenie znacząco zwiększa ryzyko jego wystąpienia. Jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy starannie monitorować stężenie elektrolitów w osoczu, zwłaszcza potasu, oraz wykonywać badania EKG.³

Do tej grupy należą:

• Leki przeciwarytmiczne grupy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) – zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca poprzez wzmocnienie działania proarytmicznego przy współistniejącej hipokaliemii⁴
• Leki przeciwarytmiczne grupy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid, bretylium) – wywierają działanie na repolaryzację mięśnia sercowego, co w połączeniu z hipokaliemią zwiększa ryzyko torsades de pointes⁵
• Leki przeciwpsychotyczne:
  • pochodne fenotiazyny (chloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna)
  • pochodne benzamidu (amisulpiryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd)
  • pochodne butyrofenonu (droperydol, haloperydol)
  • inne leki przeciwpsychotyczne (np. pimozyd)⁶
• Inne leki: beprydyl, cyzapryd, dyfemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina iv., metadon, astemizol, terfenadyna⁷

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane ogólnie, w tym selektywne inhibitory COX-2 oraz kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (≥ 3 g/dobę) – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu. Dodatkowo zwiększa się ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych, poprzez zmniejszenie przesączania kłębuszkowego. Zaleca się kontrolowanie czynności nerek od początku terapii oraz dbanie o odpowiednie nawodnienie pacjenta.⁸

Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE) – istnieje ryzyko nagłego niedociśnienia tętniczego i/lub ostrej niewydolności nerek, szczególnie gdy leczenie inhibitorami ACE rozpoczyna się w sytuacji utrzymującego się niedoboru sodu (np. u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej).⁹

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zaleca się:

• odstawienie indapamidu na 3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitorów ACE, a następnie, jeżeli konieczne, powrót do leczenia lekiem moczopędnym nieoszczędzającym potasu, lub
• rozpoczęcie leczenia inhibitorem ACE od małych dawek i stopniowe ich zwiększanie¹⁰

U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca należy rozpocząć leczenie od bardzo małych dawek inhibitora ACE, jeżeli to możliwe po zmniejszeniu dawki indapamidu. We wszystkich przypadkach konieczne jest kontrolowanie czynności nerek (stężenie kreatyniny) przez pierwsze 5 tygodni leczenia inhibitorem ACE.¹¹

Inne leki powodujące hipokaliemię: amfoterycyna B (stosowana dożylnie), glikokortykosteroidy i mineralokortykosteroidy (stosowane ogólnie), tetrakozaktyd i leki przeczyszczające o działaniu pobudzającym perystaltykę – jednoczesne stosowanie z indapamidem może nasilać ryzyko hipokaliemii (działanie addycyjne). Zaleca się kontrolowanie i ewentualne korygowanie stężenia potasu w osoczu, zwłaszcza podczas leczenia skojarzonego z glikozydami naparstnicy. Zaleca się stosowanie leków przeczyszczających niepobudzających perystaltyki.¹²

Baklofen – nasila działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu. Należy zadbać o odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz kontrolować czynność nerek na początku leczenia.¹³

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia i/lub hipomagnezemia wywołane przez indapamid są czynnikami usposabiającymi do wystąpienia objawów toksyczności glikozydów naparstnicy. Konieczne jest kontrolowanie stężenia potasu i magnezu w osoczu, wykonywanie badania EKG, a w razie konieczności modyfikacja leczenia.¹⁴

Połączenia wymagające szczególnej ostrożności

Allopurynol – jednoczesne stosowanie z indapamidem może nasilać reakcje nadwrażliwości na allopurynol.¹⁵

Połączenia do rozważenia

Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren) – racjonalne kojarzenie tych leków z indapamidem może być korzystne dla niektórych pacjentów, jednak nie eliminuje to całkowicie ryzyka wystąpienia hipokaliemii lub hiperkaliemii (zwłaszcza u osób chorych na cukrzycę lub z niewydolnością nerek). Należy kontrolować stężenie potasu w osoczu i wykonywać badanie EKG, a w razie konieczności zmodyfikować leczenie.¹⁶

Metformina – zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej indukowanej przez metforminę, z powodu możliwości rozwoju czynnościowej niewydolności nerek związanej ze stosowaniem leków moczopędnych, w tym indapamidu. Nie należy stosować metforminy, jeśli stężenie kreatyniny w surowicy przekracza 15 mg/l (135 µmol/l) u mężczyzn i 12 mg/l (110 µmol/l) u kobiet.¹⁷

Środki kontrastowe zawierające jod – w przypadku odwodnienia spowodowanego przez indapamid istnieje zwiększone ryzyko rozwoju ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza przy zastosowaniu dużych dawek jodowego środka kontrastującego. Przed zastosowaniem takiego środka zaleca się odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹⁸

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne podobne do imipraminy oraz neuroleptyki – nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększają ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego (działanie addycyjne).¹⁹

Sole wapnia – istnieje ryzyko hiperkalcemii w wyniku zmniejszonego wydalania wapnia przez nerki podczas stosowania indapamidu.²⁰

Cyklosporyna, takrolimus – stosowane jednocześnie z indapamidem zwiększają ryzyko podwyższenia stężenia kreatyniny w osoczu, bez zmian stężenia cyklosporyny, nawet jeśli nie występuje utrata wody i/lub sodu.²¹

Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (stosowanie ogólnoustrojowe) – zmniejszają działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu poprzez zatrzymanie wody i/lub sodu w wyniku działania kortykosteroidów.²²

Interakcje indapamidu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii indapamidem może nasilać działanie hipotensyjne leku, prowadząc do zwiększonego ryzyka niedociśnienia tętniczego. Jest to szczególnie niebezpieczne u pacjentów ze skłonnością do hipotonii ortostatycznej lub odwodnionych.

Alkohol wykazuje właściwości diuretyczne, które w połączeniu z działaniem moczopędnym indapamidu mogą prowadzić do nasilonego odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na repolaryzację mięśnia sercowego.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia indapamidem lub co najmniej znaczne ograniczenie jego ilości. Pacjenci powinni być świadomi możliwych konsekwencji wynikających z łączenia tych substancji i obserwować swój organizm pod kątem objawów niedociśnienia, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy ogólne osłabienie.

Tabela interakcji indapamidu z innymi produktami leczniczymi