Właściwości farmakokinetyczne leku Formetic SR

Właściwości farmakokinetyczne leku Formetic SR (chlorowodorek metforminy 750 mg) obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego preparatu o przedłużonym uwalnianiu.¹

Wchłanianie

Po jednorazowym podaniu doustnym dawki 1500 mg metforminy w postaci tabletek Formetic SR o przedłużonym uwalnianiu (2 tabletki po 750 mg), osiągane jest średnie maksymalne stężenie metforminy w osoczu (Cmax) wynoszące 1193 ng/ml. Stężenie to występuje średnio po około 5 godzinach od przyjęcia dawki, przy czym zakres obserwowanego czasu wynosi od 4 do 12 godzin.²

Badania biorównoważności wykazały, że u zdrowych ochotników, zarówno na czczo jak i po posiłku, metformina w dawce 1500 mg podana w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu o mocy 750 mg jest biorównoważna z tą samą dawką (1500 mg) metforminy podaną w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu o mocy 500 mg. Biorównoważność dotyczy zarówno maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax), jak i pola powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC).³

W stanie stacjonarnym, podobnie jak w przypadku produktu o natychmiastowym uwalnianiu, parametry Cmax i AUC nie zwiększają się proporcjonalnie do podawanej dawki. Wartość AUC po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do wartości obserwowanej po podaniu dawki 1000 mg metforminy w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, przyjmowanej dwa razy na dobę.⁴

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki metforminy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna zmienność wewnątrzosobnicza parametrów Cmax i AUC do zmienności obserwowanej po podawaniu metforminy w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu.⁵

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę leku Formetic SR jest istotny przy podawaniu na czczo – w takim przypadku AUC zmniejsza się o 30%, jednak bez wpływu zarówno na Cmax jak i Tmax. Warto podkreślić, że rodzaj przyjmowanego pokarmu prawie nie wpływa na średnie wchłanianie metforminy z produktu leczniczego o przedłużonym uwalnianiu.⁶

Po wielokrotnym podawaniu metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, w dawkach do 2000 mg, nie obserwowano kumulacji produktu leczniczego w organizmie.⁷

Dystrybucja

Metformina charakteryzuje się niewielkim stopniem wiązania z białkami osocza. Substancja czynna przenika do erytrocytów, gdzie maksymalne stężenie we krwi jest mniejsze niż w osoczu i występuje w przybliżeniu w tym samym czasie. Krwinki czerwone stanowią prawdopodobnie drugi kompartment dystrybucji metforminy. Średnia objętość dystrybucji (Vd) substancji czynnej waha się w zakresie od 63 do 276 litrów.⁸

Metabolizm

Metformina wydalana jest z moczem w postaci niezmienionej. U ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów metforminy, co wskazuje na brak istotnego metabolizmu tej substancji czynnej w organizmie.⁹

Eliminacja

Klirens nerkowy metforminy przekracza 400 ml/min, co jednoznacznie wskazuje, że substancja czynna jest wydalana zarówno w procesie przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego. Po podaniu doustnym rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t1/2) wynosi około 6,5 godziny.¹⁰

W przypadku zaburzenia czynności nerek obserwuje się zmniejszenie klirensu nerkowego proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, co prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania i w konsekwencji do zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.¹¹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Niewydolność nerek

Dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są niewystarczające do wiarygodnego oszacowania ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Z tego powodu dostosowanie dawki w tej grupie pacjentów powinno być rozważane indywidualnie, na podstawie oceny skuteczności klinicznej i/lub tolerancji leku.¹²

Podsumowanie kluczowych parametrów farmakokinetycznych