Właściwości farmakokinetyczne
FluControl Max 650 mg + 10 mg + 4 mg

Produkt leczniczy FluControl MAX zawiera trzy substancje czynne o odmiennych właściwościach farmakokinetycznych: paracetamol (650 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian chlorofenaminy (4 mg). Paracetamol charakteryzuje się wysoką biodostępnością (75-85%), szybkim wchłanianiem (maksymalne stężenie w surowicy po 0,5-2 godzinach), niskim wiązaniem z białkami osocza (~10%) oraz okresem półtrwania 1,5-3 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie (90-95%) z dominującym wydalaniem nerkowym w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym. Efekt terapeutyczny pojawia się po 1-3 godzinach i utrzymuje przez 3-4 godziny. Przy dawkach powyżej 2 g może dojść do nieliniowości farmakokinetyki i powstawania hepatotoksycznych metabolitów. Fenylefryna wykazuje ograniczoną biodostępność (38%), szybkie, nieregularne wchłanianie oraz okres półtrwania 2-3 godziny, z intensywnym metabolizmem w jelicie cienkim i wątrobie (monoaminooksydaza). Chlorofenamina cechuje się biodostępnością 25-45%, czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia 2-6 godzin oraz długim okresem półtrwania 14-25 godzin, co wskazuje na długotrwałą dystrybucję, w tym przenikanie przez barierę krew-mózg i dystrybucję w OUN.

Właściwości farmakokinetyczne leku FluControl MAX

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego FluControl MAX determinowane są przez trzy substancje czynne wchodzące w jego skład: paracetamol (650 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian chlorofenaminy (4 mg). Każda z tych substancji charakteryzuje się odmiennymi parametrami farmakokinetycznymi dotyczącymi wchłaniania, metabolizmu oraz wydalania.1

Farmakokinetyka paracetamolu

Biodostępność paracetamolu po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi 75-85%. Substancja ta charakteryzuje się szybkim i wydajnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w surowicy w postaci czynnej farmakologicznie osiągane jest stosunkowo szybko, po upływie 0,5-2 godzin od podania. Paracetamol w ograniczonym stopniu wiąże się z białkami osocza – wartość ta wynosi około 10%.2

Efekt terapeutyczny paracetamolu pojawia się po 1-3 godzinach od podania i utrzymuje się przez okres 3-4 godzin. Metabolizm tej substancji podlega efektowi pierwszego przejścia wątrobowego, a farmakokinetyka ma charakter liniowy. Należy jednak zaznaczyć, że liniowość ta zanika przy zastosowaniu dawek przekraczających 2 g.3

Głównym miejscem biotransformacji paracetamolu jest wątroba (90-95% metabolizmu). W procesie eliminacji dominującą rolę odgrywa wydalanie nerkowe – substancja wydalana jest z moczem przede wszystkim w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym, a w mniejszym stopniu jako siarczan i związek z cysteiną. Jedynie niewielka ilość (poniżej 5%) wydalana jest w postaci niezmienionej.4

Okres półtrwania paracetamolu mieści się w zakresie 1,5-3 godzin. Warto zauważyć, że wartość ta ulega wydłużeniu w przypadku przedawkowania, u pacjentów z niewydolnością wątroby, osób w podeszłym wieku oraz dzieci. Przy zastosowaniu wysokich dawek może dojść do wysycenia podstawowych szlaków metabolicznych w wątrobie, co aktywuje alternatywne ścieżki metaboliczne. Te mogą prowadzić do powstania metabolitów wykazujących działanie hepatotoksyczne oraz potencjalnie nefrotoksyczne, co ma związek z wyczerpaniem zapasów glutationu.5

Farmakokinetyka fenylefryny

Chlorowodorek fenylefryny charakteryzuje się szybkim, lecz nieregularnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Substancja ta ulega intensywnemu metabolizmowi już na poziomie jelita cienkiego oraz wątroby, przy czym głównym enzymem odpowiedzialnym za jej przemiany jest monoaminooksydaza.6

Działanie farmakologiczne fenylefryny pojawia się szybko po podaniu i utrzymuje się przez kilka godzin. Jej biodostępność po podaniu doustnym jest ograniczona i wynosi 38%. Okres półtrwania w fazie eliminacji mieści się w zakresie 2-3 godzin.7

Farmakokinetyka chlorofenaminy

Maleinian chlorofenaminy wykazuje dobrą absorpcję z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 2-6 godzinach. Podobnie jak w przypadku pozostałych substancji czynnych, chlorofenamina w znaczącym stopniu podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę.8

Charakterystyczną cechą chlorofenaminy jest jej zdolność do przenikania przez barierę krew-mózg oraz dystrybucja w obrębie ośrodkowego układu nerwowego przez płyn mózgowo-rdzeniowy. Ponadto substancja ta ulega dystrybucji do wszystkich pozostałych tkanek organizmu. Dane z literatury wskazują, że biodostępność chlorofenaminy zawiera się w przedziale 25-45%.9

Warto podkreślić, że dystrybucja chlorofenaminy w tkankach i płynach ustrojowych nie jest całkowita. Okres półtrwania w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi 14-25 godzin, co znacząco przewyższa wartości obserwowane dla pozostałych składników preparatu FluControl MAX.10

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych składników FluControl MAX

Parametr Paracetamol Fenylefryna Chlorofenamina
Biodostępność 75-85% 38% 25-45%
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia 0,5-2 godziny Szybki, nieregularny 2-6 godzin
Wiązanie z białkami osocza około 10% Brak danych Brak danych
Czas do uzyskania maksymalnego działania 1-3 godziny Szybki Brak danych
Czas trwania działania 3-4 godziny Kilka godzin Brak danych
Główny szlak metabolizmu Wątroba (90-95%) Jelito cienkie i wątroba (MAO) Efekt pierwszego przejścia przez wątrobę
Okres półtrwania 1,5-3 godziny 2-3 godziny 14-25 godzin
Główna droga eliminacji Mocz (głównie jako glukuronid) Brak danych Brak danych
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl