Właściwości farmakokinetyczne dokozanolu

Dokozanol, składnik aktywny produktu leczniczego ERAZABAN 10% Krem, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne przy stosowaniu miejscowym. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę zachowania tej substancji w organizmie pacjenta, uwzględniając dostępne dane z badań klinicznych oraz informacje o metabolizmie substancji czynnej.

Wchłanianie ogólnoustrojowe

W warunkach odpowiadających zwykłemu stosowaniu klinicznemu kremu zawierającego dokozanol (100 mg/g) nie udało się oznaczyć stężenia tej substancji w osoczu leczonych pacjentów. Oznacza to, że stężenia były poniżej granicy oznaczalności metody analitycznej wynoszącej 10 ng/ml. ¹

Badania kliniczne farmakokinetyki

Przeprowadzono dedykowane badania farmakokinetyczne z udziałem dziesięciu kobiet z czynnym zakażeniem warg wywoływanym przez wirusa opryszczki zwykłej. Pacjentki były leczone produktem ERAZABAN 10% Krem według następującego schematu:

• Podanie pojedynczej dawki w 1. dniu badania
• Podawanie dawek wielokrotnych (pięć razy na dobę) w 2. i 3. dniu badania

²

Próbki krwi pobierano w ciągu 24 godzin od zastosowania produktu i analizowano pod kątem stężenia dokozanolu. Wyniki badań wykazały, że spośród wszystkich 209 analizowanych próbek osocza:

• W 208 próbkach (99,5%) stężenie dokozanolu było poniżej granicy oznaczalności (LOQ)
• Tylko w jednej próbce (0,5%) stężenie dokozanolu dokładnie odpowiadało wartości LOQ (10 ng/ml)

³

Powyższe dane wskazują na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe dokozanolu przy stosowaniu miejscowym w postaci kremu 10% w dawce 100 mg/g.

Metabolizm dokozanolu

Dokozanol podlega procesom metabolicznym w organizmie, gdzie ulega przekształceniu do kwasu dokozanoidowego, który stanowi jego główny metabolit. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku, ponieważ zarówno dokozanol, jak i kwas dokozanoidowy występują naturalnie w organizmie człowieka jako endogenne składniki błon komórkowych. ⁴

Występowanie endogenne w organizmie

Zarówno dokozanol, jak i jego główny metabolit (kwas dokozanoidowy) są naturalnymi składnikami występującymi w organizmie człowieka. Występują one jako endogenne komponenty błon komórkowych, ze szczególnie wysokim stężeniem w następujących strukturach i narządach:

• Erytrocyty (krwinki czerwone) – gdzie uczestniczą w utrzymaniu integralności błony komórkowej
• Mózg – gdzie stanowią ważny składnik tkanki nerwowej
• Osłonka mielinowa nerwów – gdzie pełnią funkcję izolacyjną i wspierają przewodnictwo nerwowe
• Płuca – gdzie są elementem błon komórkowych tkanki płucnej
• Nerki – gdzie wchodzą w skład błon komórkowych nefronów

⁵

Naturalne występowanie dokozanolu i jego metabolitu w organizmie człowieka może częściowo tłumaczyć korzystny profil bezpieczeństwa kremu z dokozanolem przy stosowaniu miejscowym w leczeniu opryszczki wargowej.