Dawkowanie i sposób podawania
Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Epimedac (chlorowodorek epirubicyny)

Epirubicyna chlorowodorek (Epimedac, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) to lek przeciwnowotworowy, którego dawkowanie musi być dokładnie kontrolowane ze względu na potencjalnie poważne działania niepożądane. W celu uniknięcia kardiotoksyczności nie należy przekraczać całkowitej skumulowanej dawki wynoszącej 900–1000 mg/m² powierzchni ciała (pc.) pacjenta.¹

Dawka konwencjonalna

W monoterapii zalecana dawka u dorosłych wynosi 60–90 mg/m² powierzchni ciała. Epirubicynę należy wstrzykiwać dożylnie przez 3–5 minut. Schemat podawania przewiduje powtarzanie dawki co 21 dni, z uwzględnieniem parametrów hematologicznych oraz czynności szpiku kostnego pacjenta.²

W przypadku pojawienia się objawów toksyczności, takich jak neutropenia, gorączka neutropeniczna czy małopłytkowość (które mogą występować również w 21. dniu cyklu terapeutycznego), konieczna może być modyfikacja dawki lub opóźnienie podania kolejnej dawki leku.³

Dawka wysoka

W wysokodawkowej monoterapii raka płuca, szczególnie w przypadku raka drobnokomórkowego płuca (uprzednio nieleczonego), zaleca się dawkę 120 mg/m² powierzchni ciała w dzień 1, powtarzaną co 3 tygodnie. W leczeniu wysokodawkowym, epirubicynę można podawać jako wstrzyknięcie dożylne trwające 3–5 minut lub w postaci infuzji dożylnej trwającej do 30 minut.⁴

Dawkowanie w raku piersi

W leczeniu adjuwantowym pacjentów we wczesnym stadium raka piersi z przerzutami do węzłów chłonnych rekomenduje się dożylne podawanie epirubicyny chlorowodorku w dawce od 100 mg/m² pc. (jako pojedynczą dawkę w pierwszym dniu terapii) do 120 mg/m² pc. (podzielone na dwie dawki w dniu 1 i 8) co 3–4 tygodnie. Leczenie należy stosować w skojarzeniu z dożylnie podawanym cyklofosfamidem i 5-fluorouracylem oraz doustnie podawanym tamoksyfenem.⁵

U pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego (spowodowanymi wcześniejszą chemioterapią, radioterapią, podeszłym wiekiem lub naciekiem nowotworowym szpiku kostnego) zaleca się stosowanie zredukowanych dawek: 60–75 mg/m² pc. w dawkowaniu konwencjonalnym lub 105–120 mg/m² pc. w dawkowaniu wysokim. Możliwy jest również podział całkowitej dawki jednego cyklu leczenia poprzez podawanie częściowych dawek przez 2–3 kolejne dni.⁶

Dawkowanie w innych nowotworach

Dawki przedstawione w tabeli są zazwyczaj stosowane w dniu 1 lub w dniach 1, 2 i 3 w cyklach powtarzanych co 21 dni.⁷

Leczenie skojarzone

W przypadku stosowania epirubicyny chlorowodorku w skojarzeniu z innymi produktami cytotoksycznymi, należy odpowiednio zmniejszyć dawkę zgodnie z wartościami przedstawionymi w powyższej tabeli.⁸

Dawkowanie w zaburzonej czynności wątroby

Ponieważ eliminacja epirubicyny odbywa się głównie przez układ wątrobowo-żółciowy, u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby konieczna jest modyfikacja dawkowania na podstawie stężenia bilirubiny w osoczu:⁹

• Stężenie bilirubiny w surowicy 1,4–3 mg/100 ml: zmniejszenie dawki o 50%¹⁰
• Stężenie bilirubiny w surowicy > 3 mg/100 ml (> 4 razy górna granica normy): zmniejszenie dawki o 75% ^{3 mg/100 ml > 4 razy górna granica normy: Zmniejszenie dawki o 75%”>11}

Dawkowanie w zaburzonej czynności nerek

Ze względu na ograniczoną ilość epirubicyny wydalanej przez nerki, w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek redukcja dawki nie jest wymagana. Jednakże u pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy > 5 mg/dl może być konieczne dostosowanie dawki. ^{5 mg/dl.”>12}

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność epirubicyny u dzieci nie zostały dotychczas określone.¹³

Sposób podawania leku Epimedac

Epirubicyna jest przeznaczona wyłącznie do podania dożylnego lub do podania do pęcherza moczowego.¹⁴

Podanie dożylne

Zaleca się podawanie epirubicyny w roztworze sodu chlorku 9 mg/ml (0,9%) w ciągłej infuzji dożylnej, po uprzednim sprawdzeniu prawidłowego położenia wkłucia w żyle. Należy zachować szczególną ostrożność, aby nie dopuścić do wynaczynienia. W przypadku wystąpienia wynaczynienia należy natychmiast przerwać infuzję.¹⁵

Podanie do pęcherza moczowego

Epirubicyna może być stosowana w leczeniu raka powierzchniowego pęcherza moczowego oraz raka in situ poprzez podanie dopęcherzowe. Nie należy jednak stosować tego sposobu podania w leczeniu nowotworów inwazyjnych, które przeniknęły przez ścianę pęcherza moczowego – w takich przypadkach bardziej odpowiednie jest leczenie ogólnoustrojowe lub chirurgiczne.¹⁶

Epirubicyna jest również skuteczna w zapobieganiu nawrotom powierzchniowego raka pęcherza moczowego po resekcji przezcewkowej.¹⁷

Schemat dawkowania dopęcherzowego

W leczeniu powierzchniowego raka pęcherza moczowego zaleca się następujący schemat:¹⁸

• Jedno podanie o stężeniu 50 mg/50 ml (rozcieńczone w roztworze sodu chlorku 9 mg/ml (0,9%) lub w wodzie do wstrzykiwań) raz w tygodniu przez 8 tygodni
• W przypadku objawów toksyczności miejscowej zaleca się zmniejszenie dawki do 30 mg/50 ml¹⁹
• W przypadku raka in situ: do 80 mg/50 ml (w zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta)²⁰
• Leczenie zapobiegawcze: jedno podanie o stężeniu 50 mg/50 ml raz w tygodniu przez 4 tygodnie, następnie jedno podanie w tej samej dawce raz w miesiącu przez 11 kolejnych miesięcy²¹

Tabela rozcieńczeń do podania dopęcherzowego

Roztwór powinien pozostać w pęcherzu moczowym przez 1 do 2 godzin. Aby zapobiec niepożądanemu rozcieńczeniu podanego leku przez mocz, należy poinstruować pacjenta, aby nie przyjmował płynów przez 12 godzin przed zabiegiem. Podczas zabiegu pacjenta z napełnionym pęcherzem moczowym należy od czasu do czasu obracać, a po zakończeniu procedury pacjent powinien oddać mocz.²²