Właściwości farmakokinetyczne leku Dexak 25 mg

Właściwości farmakokinetyczne deksketoprofenu w postaci granulatu w saszetce zostały dokładnie zbadane w porównaniu z formą tabletek powlekanych. Badania biorównoważności przeprowadzono na zdrowych ochotnikach, co pozwoliło na szczegółową charakterystykę procesów zachodzących w organizmie po podaniu leku.¹

Wchłanianie

Deksketoprofen trometamol w postaci granulatu w saszetce charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w czasie zależnym od sposobu podania:²

• Po 0,25-0,83 godziny – przy podaniu granulatu z wodą
• Po 0,25-2,00 godziny – przy podaniu granulatu bez wody

Badania biorównoważności wykazały, że deksketoprofen w postaci granulatu 25 mg podawany z wodą jest w pełni biorównoważny z tabletkami powlekanymi zarówno pod względem całkowitej ekspozycji (AUC), jak i maksymalnego stężenia (Cmax).³

W przypadku podania granulatu bez wody zaobserwowano pełną biorównoważność z tabletkami powlekanymi pod względem wartości AUC, natomiast maksymalne stężenie (Cmax) było nieznacznie niższe. Ta różnica w Cmax stanowi nieistotną klinicznie różnicę w biodostępności, choć nieznacznie wykracza poza standardowy zakres akceptacji 20% (osiągając wartość 20,35%).⁴

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę deksketoprofenu jest istotny klinicznie. Podanie leku z pokarmem nie zmienia całkowitej ekspozycji (AUC), natomiast wpływa na dwa parametry:⁵

• Zmniejsza maksymalne stężenie (Cmax) deksketoprofenu
• Wydłuża czas wchłaniania produktu leczniczego (wydłużenie Tmax)

Dystrybucja

Deksketoprofen charakteryzuje się specyficznymi parametrami farmakokinetycznymi w fazie dystrybucji. Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi 0,35 godziny, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji jest dłuższy i wynosi 1,65 godziny.⁶

Istotną cechą deksketoprofenu jest wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający 99%. Ta właściwość wpływa na objętość dystrybucji, która jest relatywnie niewielka i wynosi mniej niż 0,25 l/kg.⁷

Badania farmakokinetyczne po podaniu dawek wielokrotnych wykazały, że pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) po ostatnim podaniu nie różni się od tego uzyskanego po podaniu pojedynczej dawki. Jest to istotna obserwacja kliniczna, ponieważ potwierdza, że lek nie kumuluje się w organizmie nawet przy wielokrotnym podawaniu.⁸

Metabolizm

Metabolizm deksketoprofenu charakteryzuje się interesującą właściwością dotyczącą enancjoselektywności. Po podaniu trometamolu deksketoprofenu w moczu stwierdza się obecność wyłącznie S-(+) enancjomeru, co jednoznacznie wskazuje, że u ludzi nie zachodzi proces przekształcania leku do R-(-) enancjomeru.⁹

Eliminacja

Głównym szlakiem eliminacji deksketoprofenu z organizmu jest proces sprzęgania z glukuronidem, po którym następuje wydalanie leku przez nerki. Ten mechanizm stanowi dominującą drogę usuwania substancji czynnej z organizmu.¹⁰