Działania niepożądane
Cymevene 500 mg
Cymevene, zawierający 500 mg gancyklowiru sodowego w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do walgancyklowiru, jego prolika. Najczęstsze i najcięższe działania niepożądane obejmują reakcje hematologiczne, takie jak neutropenia, niedokrwistość i małopłytkowość. Neutropenia pojawia się zwykle w pierwszych dwóch tygodniach leczenia indukcyjnego lub po skumulowanej dawce ≤ 200 mg/kg mc, z normalizacją liczby neutrofili w ciągu 2-5 dni po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki. Ciężka neutropenia występuje częściej u pacjentów z HIV (14%) niż u biorców przeszczepów (3-10%). Małopłytkowość jest szczególnie ryzykowna u pacjentów z wyjściową liczbą płytek < 100 000/μl oraz u osób z immunosupresją jatrogeniczną. Odwarstwienie siatkówki zgłaszano wyłącznie u pacjentów z HIV i cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Dożylne podawanie gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki niż doustny walgancyklowir. Inne działania niepożądane różnią się w zależności od populacji – gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja i ciężka neutropenia są częstsze u pacjentów z HIV, natomiast zaburzenia czynności nerek i wątroby u biorców przeszczepów.
- Działania niepożądane leku Cymevene (gancyklowir)
- Profil bezpieczeństwa gancyklowiru
- Częstość występowania działań niepożądanych
- Tabela działań niepożądanych leku Cymevene
- Szczegółowe informacje o wybranych działaniach niepożądanych
- Neutropenia
- Małopłytkowość
- Napady drgawkowe
- Odwarstwienie siatkówki
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
- Bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży
- Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
- Kolejne rozdziały
Działania niepożądane leku Cymevene (gancyklowir)
Cymevene (gancyklowir) to produkt leczniczy w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający 500 mg gancyklowiru w postaci gancyklowiru sodowego. Jak każdy lek, Cymevene może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Znajomość profilu bezpieczeństwa tego leku jest kluczowa dla właściwego prowadzenia terapii i minimalizacji ryzyka dla pacjenta.1
Profil bezpieczeństwa gancyklowiru
Ponieważ walgancyklowir jest prolikiem gancyklowiru, należy spodziewać się, że profil działań niepożądanych obu substancji będzie podobny. Dlatego w analizie bezpieczeństwa uwzględniono także dane dotyczące walgancyklowiru. Do najcięższych i najczęściej występujących działań niepożądanych leku należą reakcje hematologiczne, w tym neutropenia, niedokrwistość oraz małopłytkowość.2
Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru jest podobny w populacjach pacjentów z HIV i pacjentów poddanych transplantacji, z wyjątkiem odwarstwienia siatkówki, które było zgłaszane tylko u pacjentów z HIV i cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Podawanie dożylne gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki w porównaniu z doustnym walgancyklowirem. Inne różnice dotyczą częstości występowania: gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja, ciężka neutropenia i reakcje skórne są zgłaszane częściej u pacjentów z HIV, natomiast zaburzenia czynności nerek i wątroby występują częściej u biorców przeszczepów narządów.<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru oraz walgancyklowiru jest podobny w populacjach pacjentów z HIV i pacjentów poddanych transplantacji, z wyjątkiem odwarstwienia siatkówki, które było zgłaszane tylko u pacjentów z HIV i cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Istnieją jednak pewne różnice dotyczące częstości występowania niektórych działań niepożądanych. Dożylne podawanie gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki w porównaniu z doustnym walgancyklowirem. Gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja, ciężka neutropenia (ANC 3
Częstość występowania działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych opiera się na danych ze zbiorczej populacji pacjentów z zakażeniem wirusem HIV (n=1704), otrzymujących leczenie podtrzymujące gancyklowirem lub walgancyklowirem. Wyjątek stanowią agranulocytoza, granulocytopenia i reakcja anafilaktyczna, których częstość określono na podstawie danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Zgodnie z konwencją MedDRA, działania niepożądane klasyfikuje się jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000).<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w tabeli pochodzi ze zbiorczej populacji pacjentów z zakażeniem wirusem HIV (n=1704), otrzymujących leczenie podtrzymujące gancyklowirem lub walgancyklowirem. Wyjątek stanowią agranulocytoza, granulocytopenia i reakcja anafilaktyczna; częstość ich występowania podano na podstawie danych po wprowadzeniu do obrotu. […] Częstości występowania zostały przedstawione według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (4
Tabela działań niepożądanych leku Cymevene
| Klasyfikacja układów i narządów | Działanie niepożądane | Częstość występowania |
|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Zakażenia wywołane przez Candida, w tym kandydoza jamy ustnej | Bardzo często |
| Zakażenie górnych dróg oddechowych | Często | |
| Posocznica | Często | |
| Grypa | Często | |
| Zakażenie układu moczowego | Często | |
| Zapalenie tkanki łącznej | Często | |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Neutropenia | Bardzo często |
| Niedokrwistość | Często | |
| Małopłytkowość | Często | |
| Leukopenia | Często | |
| Pancytopenia | Niezbyt często | |
| Niewydolność szpiku kostnego | Niezbyt często | |
| Niedokrwistość aplastyczna | Rzadko | |
| Agranulocytoza*, Granulocytopenia* | Rzadko | |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Nadwrażliwość | Często |
| Reakcja anafilaktyczna* | Rzadko | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Zmniejszony apetyt | Bardzo często |
| Zmniejszenie masy ciała | Często | |
| Zaburzenia psychiczne | Depresja | Często |
| Stan splątania | Niezbyt często | |
| Lęk | Niezbyt często | |
| Pobudzenie | Niezbyt często | |
| Zaburzenia psychotyczne | Niezbyt często | |
| Zaburzenia myślenia | Niezbyt często | |
| Omamy | Niezbyt często | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Ból głowy | Bardzo często |
| Bezsenność | Często | |
| Neuropatia obwodowa | Niezbyt często | |
| Zawroty głowy | Niezbyt często | |
| Parestezje | Niezbyt często | |
| Niedoczulica | Niezbyt często | |
| Napady drgawkowe | Niezbyt często | |
| Zaburzenia smaku | Niezbyt często | |
| Drżenie | Niezbyt często | |
| Zaburzenia oka | Zaburzenia widzenia | Często |
| Odwarstwienie siatkówki | Niezbyt często | |
| Męty w ciele szklistym | Niezbyt często | |
| Ból oka | Niezbyt często | |
| Zapalenie spojówek | Niezbyt często | |
| Obrzęk plamki | Niezbyt często | |
| Zaburzenia ucha i błędnika | Ból ucha | Często |
| Głuchota | Niezbyt często | |
| Zaburzenia serca | Arytmia | Niezbyt często |
| Zaburzenia naczyniowe | Niedociśnienie | Często |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Kaszel | Bardzo często |
| Duszność | Często | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Biegunka | Bardzo często |
| Nudności | Często | |
| Wymioty | Często | |
| Ból brzucha | Często | |
| Niestrawność | Często | |
| Wzdęcia z oddawaniem gazów | Często | |
| Ból w górnej części brzucha | Często | |
| Zaparcia | Często | |
| Owrzodzenia jamy ustnej, Utrudnione połykanie, Wzdęcie brzucha | Niezbyt często | |
| Zapalenie trzustki | Niezbyt często | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi | Często |
| Nieprawidłowa czynność wątroby | Niezbyt często | |
| Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej | Niezbyt często | |
| Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej | Niezbyt często | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Zapalenie skóry | Bardzo często |
| Pocenie nocne | Często | |
| Świąd | Często | |
| Wysypka | Często | |
| Łysienie | Niezbyt często | |
| Suchość skóry | Niezbyt często | |
| Pokrzywka | Niezbyt często | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Bóle pleców | Często |
| Bóle mięśni | Często | |
| Bóle stawów | Często | |
| Skurcze mięśni | Niezbyt często | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Zaburzenia czynności nerek | Często |
| Zmniejszenie klirensu kreatyniny | Niezbyt często | |
| Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi | Niezbyt często | |
| Niewydolność nerek | Niezbyt często | |
| Krwiomocz | Niezbyt często | |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Bezpłodność u mężczyzn | Niezbyt często |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Gorączka | Bardzo często |
| Zmęczenie | Często | |
| Reakcja w miejscu wstrzyknięcia | Często | |
| Ból | Często | |
| Dreszcze | Często | |
| Złe samopoczucie | Często | |
| Osłabienie | Często | |
| Ból w klatce piersiowej | Niezbyt często |
* Częstości występowania tych działań niepożądanych podano na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu. Wszystkie inne kategorie częstości są oparte na podstawie zgłoszonych częstości w badaniach klinicznych.5
Szczegółowe informacje o wybranych działaniach niepożądanych
Neutropenia
Nie można określić ryzyka wystąpienia neutropenii na podstawie liczby neutrofili przed rozpoczęciem leczenia. Neutropenia pojawia się na ogół w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia indukcyjnego oraz po podaniu skumulowanej dawki leku ≤ 200 mg/kg mc. Liczba komórek na ogół ulega normalizacji w ciągu 2 do 5 dni po odstawieniu leku lub po zmniejszeniu dawki.6
Ciężką neutropenię zgłaszano częściej u pacjentów z HIV (14%) otrzymujących leczenie podtrzymujące walgancyklowirem, gancyklowir w postaci doustnej lub dożylnej, niż u pacjentów po transplantacji narządów. U pacjentów otrzymujących walgancyklowir lub doustny gancyklowir do 100. dnia po transplantacji, częstość występowania ciężkiej neutropenii wyniosła odpowiednio 5% i 3%, natomiast u pacjentów otrzymujących walgancyklowir do 200. dnia po transplantacji, częstość występowania ciężkiej neutropenii wyniosła 10%.7
Małopłytkowość
Pacjenci z małą wyjściową liczbą płytek krwi (< 100 000 /l) są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia małopłytkowości. Pacjenci z jatrogenną immunosupresją z powodu przyjmowania leków immunosupresyjnych są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia małopłytkowości w porównaniu do pacjentów z AIDS. Ciężka trombocytopenia może być związana z krwawieniem potencjalnie zagrażającym życiu.<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Pacjenci z małą wyjściową liczbą płytek krwi (8
Napady drgawkowe
Zgłaszano występowanie napadów drgawkowych u pacjentów przyjmujących równocześnie imipenem z cylastatyną oraz gancyklowir.9
Odwarstwienie siatkówki
Odwarstwienie siatkówki było zgłaszane wyłącznie w badaniach u pacjentów zakażonych wirusem HIV leczonych Cymevene z powodu cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki.10
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
U pacjentów przyjmujących gancyklowir często dochodzi do reakcji w miejscu wstrzyknięcia. W celu zmniejszenia ryzyka miejscowego podrażnienia tkanek, produkt leczniczy Cymevene należy podawać zgodnie z zaleceniami producenta.11
Bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży
Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru u dzieci w wieku < 12 lat, jednak na podstawie doświadczenia w stosowaniu walgancyklowiru całkowity profil bezpieczeństwa aktywnego leku jest podobny u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych. Neutropenia występuje częściej u dzieci i młodzieży, nie występuje jednak korelacja pomiędzy neutropenią a działaniami niepożądanymi związanymi z zakażeniem w tych grupach wiekowych. Większe ryzyko cytopenii u noworodków i niemowląt uzasadnia konieczność starannego monitorowania morfologii krwi w tych grupach wiekowych.<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru u dzieci w wieku 12
Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące noworodków i niemowląt z HIV/AIDS lub z objawami wrodzonego zakażenia CMV, leczonych walgancyklowirem lub gancyklowirem, jednak profil bezpieczeństwa stosowania wydaje się być zgodny ze znanym profilem bezpieczeństwa walgancyklowiru/gancyklowiru.13
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, e-mail: [email protected]. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania