Działania niepożądane
Cymevene 500 mg

Cymevene, zawierający 500 mg gancyklowiru sodowego w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do walgancyklowiru, jego prolika. Najczęstsze i najcięższe działania niepożądane obejmują reakcje hematologiczne, takie jak neutropenia, niedokrwistość i małopłytkowość. Neutropenia pojawia się zwykle w pierwszych dwóch tygodniach leczenia indukcyjnego lub po skumulowanej dawce ≤ 200 mg/kg mc, z normalizacją liczby neutrofili w ciągu 2-5 dni po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki. Ciężka neutropenia występuje częściej u pacjentów z HIV (14%) niż u biorców przeszczepów (3-10%). Małopłytkowość jest szczególnie ryzykowna u pacjentów z wyjściową liczbą płytek < 100 000/μl oraz u osób z immunosupresją jatrogeniczną. Odwarstwienie siatkówki zgłaszano wyłącznie u pacjentów z HIV i cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Dożylne podawanie gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki niż doustny walgancyklowir. Inne działania niepożądane różnią się w zależności od populacji – gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja i ciężka neutropenia są częstsze u pacjentów z HIV, natomiast zaburzenia czynności nerek i wątroby u biorców przeszczepów.

Działania niepożądane leku Cymevene (gancyklowir)

Cymevene (gancyklowir) to produkt leczniczy w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający 500 mg gancyklowiru w postaci gancyklowiru sodowego. Jak każdy lek, Cymevene może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Znajomość profilu bezpieczeństwa tego leku jest kluczowa dla właściwego prowadzenia terapii i minimalizacji ryzyka dla pacjenta.1

Profil bezpieczeństwa gancyklowiru

Ponieważ walgancyklowir jest prolikiem gancyklowiru, należy spodziewać się, że profil działań niepożądanych obu substancji będzie podobny. Dlatego w analizie bezpieczeństwa uwzględniono także dane dotyczące walgancyklowiru. Do najcięższych i najczęściej występujących działań niepożądanych leku należą reakcje hematologiczne, w tym neutropenia, niedokrwistość oraz małopłytkowość.2

Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru jest podobny w populacjach pacjentów z HIV i pacjentów poddanych transplantacji, z wyjątkiem odwarstwienia siatkówki, które było zgłaszane tylko u pacjentów z HIV i cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Podawanie dożylne gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki w porównaniu z doustnym walgancyklowirem. Inne różnice dotyczą częstości występowania: gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja, ciężka neutropenia i reakcje skórne są zgłaszane częściej u pacjentów z HIV, natomiast zaburzenia czynności nerek i wątroby występują częściej u biorców przeszczepów narządów.<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru oraz walgancyklowiru jest podobny w populacjach pacjentów z HIV i pacjentów poddanych transplantacji, z wyjątkiem odwarstwienia siatkówki, które było zgłaszane tylko u pacjentów z HIV i cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki. Istnieją jednak pewne różnice dotyczące częstości występowania niektórych działań niepożądanych. Dożylne podawanie gancyklowiru wiąże się z mniejszym ryzykiem biegunki w porównaniu z doustnym walgancyklowirem. Gorączka, zakażenia drożdżakowe, depresja, ciężka neutropenia (ANC 3

Częstość występowania działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych opiera się na danych ze zbiorczej populacji pacjentów z zakażeniem wirusem HIV (n=1704), otrzymujących leczenie podtrzymujące gancyklowirem lub walgancyklowirem. Wyjątek stanowią agranulocytoza, granulocytopenia i reakcja anafilaktyczna, których częstość określono na podstawie danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Zgodnie z konwencją MedDRA, działania niepożądane klasyfikuje się jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000).<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w tabeli pochodzi ze zbiorczej populacji pacjentów z zakażeniem wirusem HIV (n=1704), otrzymujących leczenie podtrzymujące gancyklowirem lub walgancyklowirem. Wyjątek stanowią agranulocytoza, granulocytopenia i reakcja anafilaktyczna; częstość ich występowania podano na podstawie danych po wprowadzeniu do obrotu. […] Częstości występowania zostały przedstawione według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (4

Tabela działań niepożądanych leku Cymevene

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia wywołane przez Candida, w tym kandydoza jamy ustnej Bardzo często
Zakażenie górnych dróg oddechowych Często
Posocznica Często
Grypa Często
Zakażenie układu moczowego Często
Zapalenie tkanki łącznej Często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Neutropenia Bardzo często
Niedokrwistość Często
Małopłytkowość Często
Leukopenia Często
Pancytopenia Niezbyt często
Niewydolność szpiku kostnego Niezbyt często
Niedokrwistość aplastyczna Rzadko
Agranulocytoza*, Granulocytopenia* Rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Często
Reakcja anafilaktyczna* Rzadko
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszony apetyt Bardzo często
Zmniejszenie masy ciała Często
Zaburzenia psychiczne Depresja Często
Stan splątania Niezbyt często
Lęk Niezbyt często
Pobudzenie Niezbyt często
Zaburzenia psychotyczne Niezbyt często
Zaburzenia myślenia Niezbyt często
Omamy Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Bardzo często
Bezsenność Często
Neuropatia obwodowa Niezbyt często
Zawroty głowy Niezbyt często
Parestezje Niezbyt często
Niedoczulica Niezbyt często
Napady drgawkowe Niezbyt często
Zaburzenia smaku Niezbyt często
Drżenie Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Często
Odwarstwienie siatkówki Niezbyt często
Męty w ciele szklistym Niezbyt często
Ból oka Niezbyt często
Zapalenie spojówek Niezbyt często
Obrzęk plamki Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika Ból ucha Często
Głuchota Niezbyt często
Zaburzenia serca Arytmia Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Bardzo często
Duszność Często
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Bardzo często
Nudności Często
Wymioty Często
Ból brzucha Często
Niestrawność Często
Wzdęcia z oddawaniem gazów Często
Ból w górnej części brzucha Często
Zaparcia Często
Owrzodzenia jamy ustnej, Utrudnione połykanie, Wzdęcie brzucha Niezbyt często
Zapalenie trzustki Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi Często
Nieprawidłowa czynność wątroby Niezbyt często
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej Niezbyt często
Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zapalenie skóry Bardzo często
Pocenie nocne Często
Świąd Często
Wysypka Często
Łysienie Niezbyt często
Suchość skóry Niezbyt często
Pokrzywka Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle pleców Często
Bóle mięśni Często
Bóle stawów Często
Skurcze mięśni Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek Często
Zmniejszenie klirensu kreatyniny Niezbyt często
Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Niezbyt często
Niewydolność nerek Niezbyt często
Krwiomocz Niezbyt często
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bezpłodność u mężczyzn Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka Bardzo często
Zmęczenie Często
Reakcja w miejscu wstrzyknięcia Często
Ból Często
Dreszcze Często
Złe samopoczucie Często
Osłabienie Często
Ból w klatce piersiowej Niezbyt często

* Częstości występowania tych działań niepożądanych podano na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu. Wszystkie inne kategorie częstości są oparte na podstawie zgłoszonych częstości w badaniach klinicznych.5

Szczegółowe informacje o wybranych działaniach niepożądanych

Neutropenia

Nie można określić ryzyka wystąpienia neutropenii na podstawie liczby neutrofili przed rozpoczęciem leczenia. Neutropenia pojawia się na ogół w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia indukcyjnego oraz po podaniu skumulowanej dawki leku ≤ 200 mg/kg mc. Liczba komórek na ogół ulega normalizacji w ciągu 2 do 5 dni po odstawieniu leku lub po zmniejszeniu dawki.6

Ciężką neutropenię zgłaszano częściej u pacjentów z HIV (14%) otrzymujących leczenie podtrzymujące walgancyklowirem, gancyklowir w postaci doustnej lub dożylnej, niż u pacjentów po transplantacji narządów. U pacjentów otrzymujących walgancyklowir lub doustny gancyklowir do 100. dnia po transplantacji, częstość występowania ciężkiej neutropenii wyniosła odpowiednio 5% i 3%, natomiast u pacjentów otrzymujących walgancyklowir do 200. dnia po transplantacji, częstość występowania ciężkiej neutropenii wyniosła 10%.7

Małopłytkowość

Pacjenci z małą wyjściową liczbą płytek krwi (< 100 000 /l) są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia małopłytkowości. Pacjenci z jatrogenną immunosupresją z powodu przyjmowania leków immunosupresyjnych są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia małopłytkowości w porównaniu do pacjentów z AIDS. Ciężka trombocytopenia może być związana z krwawieniem potencjalnie zagrażającym życiu.<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Pacjenci z małą wyjściową liczbą płytek krwi (8

Napady drgawkowe

Zgłaszano występowanie napadów drgawkowych u pacjentów przyjmujących równocześnie imipenem z cylastatyną oraz gancyklowir.9

Odwarstwienie siatkówki

Odwarstwienie siatkówki było zgłaszane wyłącznie w badaniach u pacjentów zakażonych wirusem HIV leczonych Cymevene z powodu cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki.10

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

U pacjentów przyjmujących gancyklowir często dochodzi do reakcji w miejscu wstrzyknięcia. W celu zmniejszenia ryzyka miejscowego podrażnienia tkanek, produkt leczniczy Cymevene należy podawać zgodnie z zaleceniami producenta.11

Bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru u dzieci w wieku < 12 lat, jednak na podstawie doświadczenia w stosowaniu walgancyklowiru całkowity profil bezpieczeństwa aktywnego leku jest podobny u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych. Neutropenia występuje częściej u dzieci i młodzieży, nie występuje jednak korelacja pomiędzy neutropenią a działaniami niepożądanymi związanymi z zakażeniem w tych grupach wiekowych. Większe ryzyko cytopenii u noworodków i niemowląt uzasadnia konieczność starannego monitorowania morfologii krwi w tych grupach wiekowych.<sup data-drug="Cymevene" data-section="Działania niepożądane" title="Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania gancyklowiru u dzieci w wieku 12

Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące noworodków i niemowląt z HIV/AIDS lub z objawami wrodzonego zakażenia CMV, leczonych walgancyklowirem lub gancyklowirem, jednak profil bezpieczeństwa stosowania wydaje się być zgodny ze znanym profilem bezpieczeństwa walgancyklowiru/gancyklowiru.13

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, e-mail: [email protected]. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl