Właściwości farmakodynamiczne leku Calrecia

Produkt leczniczy Calrecia należy do grupy farmakoterapeutycznej roztworów elektrolitów, konkretnie wapnia chlorku, sklasyfikowany kodem ATC: B05XA07. Preparat jest dostarczany w postaci roztworu do infuzji w workach zawierających 1500 ml roztworu gotowego do użycia. Każdy 1000 ml roztworu zawiera 14,7 g wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada 100 mmol jonów Ca²⁺ oraz 200 mmol jonów Cl⁻. Roztwór charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością wynoszącą 300 mOsm/l oraz pH w zakresie 5,0-7,0.¹

Zastosowanie w terapiach nerkozastępczych

Calrecia jest przeznaczona do substytucji wapnia w różnych procedurach pozaustrojowego oczyszczania krwi, takich jak:²

• Ciągłe terapie nerkozastępcze (CRRT – continuous renal replacement therapies)
• Powolna niskoprzepływowa (codzienna) hemodializa (SLEDD – sustained low efficiency (daily) dialysis)
• Terapeutyczna wymiana osocza (TPE – therapeutic plasma exchange)

Preparat jest stosowany szczególnie w procedurach, w których wykorzystywana jest regionalna antykoagulacja cytrynianowa, co stanowi kluczowy element jego właściwości farmakodynamicznych.³

Podstawowe zasady pozaustrojowego oczyszczania krwi

Terapie pozaustrojowego oczyszczania krwi, takie jak CRRT, SLEDD i TPE, są stosowane z różnorodnych wskazań klinicznych. W trakcie tych zabiegów krew jest pobierana z układu krążenia pacjenta i przeprowadzana przez specjalny obieg pozaustrojowy. Wewnątrz tego obiegu zachodzi proces oczyszczania krwi z różnych toksyn, których rodzaj zależy od specyfiki zastosowanej terapii. Po procesie oczyszczania krew jest zwracana do układu krążenia pacjenta.⁴

Mechanizm regionalnej antykoagulacji cytrynianowej

Procedury pozaustrojowego oczyszczania krwi zwykle wymagają zastosowania antykoagulacji, aby zapobiec wykrzepianiu w obiegu pozaustrojowym. W zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz planowanej terapii, lekarz prowadzący może zdecydować o zastosowaniu regionalnej antykoagulacji cytrynianowej. W tej metodzie cytrynian jest podawany w infuzji do krwi pobranej od pacjenta, gdzie tworzy rozpuszczalne kompleksy chelatowe ze zjonizowanym wapniem. Proces ten powoduje znaczące zmniejszenie stężenia wapnia zjonizowanego we krwi przepływającej przez obieg pozaustrojowy, co zapobiega jej wykrzepianiu.⁵

Rola wapnia w terapiach z antykoagulacją cytrynianową

W trakcie terapii pozaustrojowego oczyszczania krwi z zastosowaniem regionalnej antykoagulacji cytrynianowej, wapń w różnych ilościach jest usuwany z krwi pacjenta, co wymaga jego substytucji. Dodatkowo, część cytrynianu podanego w celu antykoagulacji, przedostaje się do układu krążenia pacjenta wraz z powracającą krwią. Prowadzi to do wzrostu systemowego stężenia cytrynianu, które stabilizuje się na nowym poziomie, zależnym od aktualnej szybkości infuzji cytrynianu oraz jego metabolizmu w wątrobie i innych tkankach.⁶

W obiegu pozaustrojowym cytrynian wiąże zjonizowany wapń, co powoduje zmniejszenie jego stężenia systemowego. Efektowi temu można przeciwdziałać poprzez substytucję wapnia za pomocą roztworu Calrecia, który dostarcza odpowiednie ilości jonów wapnia do układu krążenia pacjenta.⁷

Metabolizm kompleksów wapń-cytrynian

Obecne we krwi pacjenta kompleksy chelatowe wapń-cytrynian ulegają dysocjacji, gdy więcej cytrynianu jest metabolizowane niż dostarczane w systemowej infuzji. W rezultacie we krwi pacjenta pojawia się wolny wapń zjonizowany, który następnie jest redystrybuowany w organizmie. Wapń odgrywa kluczową rolę w wielu procesach fizjologicznych, w tym w:⁸

• Remodelowaniu kości
• Funkcjonowaniu jako elektrolit o kluczowych funkcjach komórkowych:
• W komórkach mięśniowych
• W neuronach

Właściwe uzupełnianie wapnia za pomocą roztworu Calrecia zapewnia prawidłowe stężenie wapnia zjonizowanego w krwi pacjenta, co jest niezbędne do utrzymania prawidłowych funkcji fizjologicznych w trakcie prowadzenia terapii z wykorzystaniem regionalnej antykoagulacji cytrynianowej.⁹