Właściwości farmakokinetyczne
Brimogen 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Brimogen

Brymonidyna winian w postaci kropli do oczu o stężeniu 2 mg/ml charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne i bezpieczeństwo stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości.

Absorpcja i stężenia w osoczu

Po miejscowym podaniu do oka 0,2% roztworu brymonidyny dwa razy na dobę przez 10 dni, stężenia substancji czynnej w osoczu utrzymują się na niskim poziomie. Średnie stężenie maksymalne (Cmax) wynosi jedynie 0,06 ng/ml, co wskazuje na ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe. Po wielokrotnym podaniu (dwa razy na dobę przez 10 dni) obserwuje się niewielką kumulację produktu leczniczego we krwi. Pole pod krzywą stężenia w osoczu w czasie 12 godzin w stanie stacjonarnym (AUC0-12 h) wynosi 0,31 ng·godz/ml, w porównaniu do 0,23 ng·godz/ml po podaniu pierwszej dawki.¹

Okres półtrwania

U człowieka po miejscowym podaniu produktu leczniczego średni widoczny okres półtrwania brymonidyny we krwi krążącej wynosi w przybliżeniu 3 godziny. Jest to stosunkowo krótki czas, co wskazuje na szybką eliminację substancji czynnej z krwiobiegu.²

Wiązanie z białkami osocza

Po miejscowym podaniu brymonidyna wiąże się z białkami osocza w około 29%. Jest to stosunkowo niewielki stopień wiązania, co może wpływać na dostępność wolnej frakcji leku.³

Wiązanie z melaniną oczną

Istotną cechą brymonidyny jest jej zdolność do wiązania się z melaniną tkanek oka. Proces ten zachodzi zarówno in vitro jak i in vivo, a wiązanie ma charakter odwracalny. Badania wykazują, że po 2 tygodniach zakraplania leku, stężenie brymonidyny w tęczówce, ciele rzęskowym, naczyniówce i siatkówce jest 3 do 17 razy większe niż po pojedynczej dawce. Co istotne, gromadzenie to nie występuje w przypadku braku melaniny.⁴

Znaczenie kliniczne wiązania się leku z melaniną u ludzi nie jest jednoznacznie określone. Warto jednak podkreślić, że podczas badań klinicznych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych dotyczących oczu podczas badania biomikroskopowego u pacjentów leczonych kroplami zawierającymi brymonidyny winian przez okres do jednego roku. Również w badaniach bezpieczeństwa na małpach, którym podawano około czterokrotnie większą zalecaną dawkę brymonidyny winianu przez okres jednego roku, nie zaobserwowano znaczącego działania toksycznego na oczy.⁵

Metabolizm i eliminacja

Brymonidyna po podaniu doustnym u ludzi cechuje się dobrym wchłanianiem i szybkim wydalaniem. Większość dawki (około 75%) jest wydalana w postaci metabolitów w moczu w ciągu pięciu dni. Co istotne, w moczu nie wykryto niezmienionego leku, co wskazuje na jego intensywny metabolizm.

Badania in vitro wykonane na zwierzętach i hodowlach komórkowych ludzkiej wątroby wskazują, że metabolizm brymonidyny jest w dużym stopniu zależny od:

• Oksydazy aldehydowej – jeden z głównych enzymów biorących udział w biotransformacji leku
• Cytochromu P450 – rodzina enzymów odpowiedzialnych za metabolizm wielu leków

Na podstawie tych danych można wnioskować, że wydalanie brymonidyny z organizmu jest ściśle związane z jej metabolizmem w wątrobie.⁶

Profil kinetyczny przy różnych stężeniach

Interesująca obserwacja dotyczy wpływu stężenia roztworu brymonidyny na parametry farmakokinetyczne. Podanie miejscowe dawki o stężeniu 0,08%, 0,2% lub 0,5% nie powoduje istotnych różnic w wartościach Cmax oraz AUC w osoczu. Oznacza to, że zwiększenie stężenia leku w kroplach do oczu nie przekłada się liniowo na wzrost ekspozycji ogólnoustrojowej.⁷

Właściwości farmakokinetyczne u pacjentów w podeszłym wieku

W kontekście stosowania brymonidyny u pacjentów geriatrycznych należy podkreślić, że po pojedynczej dawce parametry farmakokinetyczne takie jak Cmax, AUC oraz okres półtrwania brymonidyny są porównywalne u pacjentów w podeszłym wieku (65 lat lub więcej) i młodszych pacjentów. Świadczy to o tym, że ogólnoustrojowe wchłanianie i wydalanie leku nie zależą od wieku pacjenta.⁸

Dodatkowo, dane z trzymiesięcznego badania klinicznego z udziałem pacjentów w podeszłym wieku potwierdzają, że ogólnoustrojowe narażenie na brymonidynę było bardzo małe, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w tej grupie wiekowej.⁹

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych