Właściwości farmakokinetyczne
Aurostop 2 mg

Loperamid, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Aurostop (2 mg), wykazuje niską biodostępność ogólnoustrojową na poziomie około 0,3% z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie. W osoczu wiąże się z białkami w 95%, głównie z albuminą. Metabolizm zachodzi głównie poprzez oksydacyjną N-demetylację z udziałem enzymów cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymów CYP3A4 i CYP2C8. Loperamid jest substratem glikoproteiny P, co może mieć znaczenie w kontekście interakcji lekowych. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym średnio 11 godzin (zakres 9-14 godzin), co umożliwia wygodne dawkowanie.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne loperamidu

Loperamid jest substancją czynną o szerokim zastosowaniu w leczeniu biegunki ostrej oraz w objawowym leczeniu biegunki przewlekłej. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych loperamidu chlorowodorku, zawartego w produkcie leczniczym Aurostop w dawce 2 mg.1

Proces wchłaniania

Loperamid wchłania się z przewodu pokarmowego w znacznej ilości, jednak jego biodostępność ogólnoustrojowa jest drastycznie ograniczona do zaledwie około 0,3%. Jest to spowodowane intensywnym metabolizmem pierwszego przejścia, któremu ulega substancja po absorpcji.2

Dystrybucja w organizmie

Badania dystrybucyjne przeprowadzone na modelu szczurzym wykazały, że loperamid charakteryzuje się wysokim powinowactwem do ściany jelita. Szczególne powinowactwo wykazuje do receptorów znajdujących się w warstwie mięśni podłużnych jelita.3

W osoczu krwi loperamid wiąże się z białkami w bardzo wysokim stopniu – aż 95%, przy czym głównym białkiem wiążącym jest albumina. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, dane niekliniczne sugerują, że loperamid jest substratem dla glikoproteiny P, co może mieć znaczenie przy interakcjach lekowych.4

U dorosłych pacjentów loperamid charakteryzuje się bardzo ograniczoną penetracją do ośrodkowego układu nerwowego, co jest korzystne ze względu na profil bezpieczeństwa leku.5

Metabolizm leku

Proces metabolizmu loperamidu odbywa się niemal całkowicie w wątrobie. Substancja zostaje wychwytywana przez hepatocyty, gdzie podlega procesom biotransformacji, głównie poprzez sprzęganie. Następnie metabolity są wydzielane do żółci.6

Główną drogą eliminacji loperamidu jest oksydacyjna N-demetylacja, w której uczestniczą przede wszystkim enzymy cytochromu P450, w szczególności izoenzymy:

Ze względu na intensywny efekt pierwszego przejścia, stężenie niezmienionej postaci loperamidu w osoczu pozostaje na bardzo niskim poziomie.7

Eliminacja leku

Loperamid charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania, który u człowieka waha się od 9 do 14 godzin, ze średnią wynoszącą około 11 godzin. Ta właściwość farmakokinetyczna pozwala na stosunkowo wygodne dawkowanie leku.8

Główną drogą eliminacji loperamidu i jego metabolitów jest wydalanie z kałem, co jest zgodne z jego działaniem na przewód pokarmowy i metabolizmem wątrobowym z wydzielaniem do żółci.9

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Dzieci i młodzież

Dotychczas nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych loperamidu w populacji pediatrycznej. Na podstawie dostępnych danych przyjmuje się, że profil farmakokinetyczny leku oraz potencjalne interakcje lekowe u dzieci i młodzieży są zbliżone do tych obserwowanych u dorosłych pacjentów.10

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych loperamidu

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Biodostępność ogólnoustrojowa Około 0,3%
Wiązanie z białkami osocza 95% (głównie z albuminą)
Główne enzymy metabolizujące CYP3A4, CYP2C8
Okres półtrwania 9-14 godzin (średnio 11 godzin)
Główna droga eliminacji Z kałem
Przenikanie do OUN Bardzo ograniczone
Transport Substrat glikoproteiny P
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl