Cholera
Epidemiologia
Cholera, wywoływana przez toksyny Vibrio cholerae, pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego, szczególnie w krajach o ograniczonym dostępie do czystej wody i sanitariatów. Rocznie notuje się od 1,3 do 4 milionów przypadków i 21 000 do 143 000 zgonów, a w 2023 roku WHO zgłosiła 535 321 przypadków i 4007 zgonów z 45 krajów. Choroba występuje endemicznie w około 50 krajach, głównie w Afryce i Azji, z sezonowym wzrostem zachorowań przed i po porze deszczowej. Obecna, siódma pandemia rozpoczęła się w 1961 roku i charakteryzuje się trzema falami transmisji, związanymi z nabyciem nowych cech genetycznych szczepów, takich jak zwiększona stabilność środowiskowa, oporność na leki i wirulencja. Nadzór epidemiologiczny i laboratoryjny, w tym stosowanie definicji przypadków (podejrzany, potwierdzony) oraz szybkie testy diagnostyczne (RDT), są kluczowe dla wczesnego wykrywania i kontroli wybuchów cholery, choć potwierdzenie laboratoryjne pozostaje złotym standardem (hodowla, seroaglutynacja, PCR). W 2023 roku WHO ogłosiła stan wyjątkowy poziomu trzeciego z powodu globalnego wzrostu zachorowań, podkreślając znaczenie dostępu do WASH (woda, sanitacja, higiena) oraz szybkiego leczenia nawadniającego, które może zmniejszyć śmiertelność do poniżej 1%.
Epidemiologia cholery
Cholera jest ostrą chorobą biegunkową wywoływaną przez toksyny produkowane przez bakterię Vibrio cholerae. Mimo postępów w nauce i technologii w zakresie zapobiegania, wykrywania i leczenia, choroba ta pozostaje poważnym problemem zdrowia publicznego w wielu krajach na świecie, szczególnie w tych o ograniczonym dostępie do czystej wody i odpowiednich warunków sanitarnych12.
Szacuje się, że rocznie na świecie występuje od 1,3 do 4 milionów przypadków cholery i około 21 000 do 143 000 zgonów związanych z tą chorobą12. W 2023 roku WHO odnotowała 535 321 przypadków cholery i 4007 zgonów zgłoszonych z 45 krajów1. Jednak rzeczywista liczba przypadków jest prawdopodobnie znacznie wyższa, ponieważ wiele z nich pozostaje niezgłoszonych z powodu obaw przed negatywnymi konsekwencjami dla handlu i turystyki oraz ograniczonych systemów nadzoru1.
Globalne rozmieszczenie cholery
Cholera występuje endemicznie w około 50 krajach, głównie w Afryce i Azji12. Epidemie cholery dotykają obszary Afryki, Azji, Bliskiego Wschodu, Ameryki Południowej i Środkowej oraz Karaibów1. Od 2022 roku obserwuje się wzrost ognisk cholery na całym świecie, przy czym ponad 29 krajów zgłosiło ogniska lub przypadki, w tym niektóre, które nie zgłaszały przypadków od lat1.
Na obszarach o wysokiej endemiczności, zachorowalność na Vibrio cholerae wykazuje rozkład sezonowy, z najwyższą częstością występowania przed i po porze deszczowej1. Na obszarach o ograniczonej odporności populacyjnej mogą występować masowe epidemie, z podobnymi wskaźnikami zachorowań wśród dzieci i dorosłych1.
Pandemie cholery
W ciągu ostatnich dwóch stuleci wystąpiło siedem pandemii cholery1. Przed 1961 rokiem znanych było sześć pandemii cholery, które po okresie globalnego rozprzestrzeniania się (około 6-24 lat) wygasały. W przeciwieństwie do nich, obecna siódma pandemia, która pojawiła się około 1961 roku, nadal powoduje znaczące zachorowania na całym świecie1.
Obecna pandemia składa się z trzech niezależnych fal transmisji, a każda z nich zbiegła się z nabyciem nowego materiału genetycznego nadającego wcześniej krążącym szczepom Vibrio cholerae zwiększoną stabilność w środowisku, odporność na leki lub wirulencję1. Pierwsza pandemia z 1817 roku rozprzestrzeniła się z subkontynentu indyjskiego na różne części świata1. Obecna pandemia rozpoczęła się w Sulawesi w Indonezji w 1961 roku i była spowodowana przez biotyp El Tor serotypu O1 Vibrio cholerae1.
Nadzór epidemiologiczny nad cholerą
Nadzór nad cholerą ma na celu generowanie wiarygodnych i aktualnych danych, które są niezbędne do wspierania wczesnego wykrywania i reagowania na wybuchy cholery, kierowania opracowywaniem ukierunkowanych wielosektorowych strategii kontroli i eliminacji cholery oraz śledzenia postępów w realizacji celów określonych w globalnej mapie drogowej do zakończenia cholery do 2030 roku1.
Kraje potrzebują silnego nadzoru epidemiologicznego i laboratoryjnego, aby szybko wykrywać i monitorować wybuchy oraz kierować działaniami1. Nadzór nad cholerą powinien być częścią zintegrowanego systemu nadzoru nad chorobami, obejmującego terminowe raportowanie, analizę danych, interpretację i wymianę informacji od poziomu lokalnego do globalnego12.
Definicje przypadków cholery
W zależności od sytuacji epidemiologicznej cholery w danej jednostce nadzoru stosuje się różne definicje przypadków1. Jednostka nadzoru odpowiada najniższemu poziomowi administracyjnemu, na którym podejmowane są decyzje o uruchomieniu środków zapobiegania i kontroli cholery, a wyniki nadzoru są wykorzystywane do planowania lokalnych interwencji w zakresie zdrowia publicznego1.
W jednostkach nadzoru, gdzie nie występuje prawdopodobny lub potwierdzony wybuch cholery, stosowanie bardziej szczegółowej definicji (określającej wiek pacjenta i poziom odwodnienia) pomaga uniknąć częstych, fałszywych podejrzeń przypadków/wybuchów cholery, które mogłyby przeciążyć zdolność systemu nadzoru i zmniejszyć jego skuteczność we wczesnym wykrywaniu1.
Podejrzany przypadek cholery:
- W przypadku braku prawdopodobnego lub potwierdzonego wybuchu cholery: Osoba w wieku dwóch lat lub starsza z ostrą wodnistą biegunką i ciężkim odwodnieniem; lub która zmarła z powodu ostrej wodnistej biegunki bez innej znanej przyczyny zgonu1.
- W przypadku prawdopodobnego lub potwierdzonego wybuchu cholery: Osoba z ostrą wodnistą biegunką lub która zmarła z powodu ostrej wodnistej biegunki1.
Potwierdzony przypadek cholery: Każda osoba zakażona Vibrio cholerae O1 lub O139, co zostało potwierdzone przez hodowlę (w tym seroaglutynację) lub PCR1. Szczep bakteryjny powinien być również wykazany jako toksygenny (metodą PCR), jeśli nie ma potwierdzonego wybuchu cholery w innych jednostkach nadzoru i nie ustalono powiązania epidemiologicznego z potwierdzonym przypadkiem cholery lub źródłem narażenia w innym kraju1.
Ważne jest, aby podkreślić, że dostępne w handlu szybkie testy diagnostyczne (RDT) nie mogą być wykorzystywane do potwierdzania indywidualnych przypadków cholery1. Jednak testy RDT są przydatne do wczesnego wykrywania prawdopodobnych wybuchów cholery, ale ostateczne potwierdzenie wymaga testów laboratoryjnych poprzez hodowlę, seroaglutynację lub reakcję łańcuchową polimerazy (PCR)1.
Definicje wybuchu cholery
Podejrzewany wybuch cholery definiuje się jako wykrycie co najmniej jednego z następujących czynników: Dwa lub więcej podejrzanych przypadków cholery lub jeden podejrzany przypadek cholery z pozytywnym wynikiem testu RDT zgłoszony w jednostce nadzoru w ciągu siedmiu dni12.
Wykrycie podejrzewanego wybuchu cholery powinno uruchomić natychmiastowe działania w zakresie zdrowia publicznego w przypadku ostrych chorób biegunkowych bez oczekiwania na laboratoryjne potwierdzenie cholery1.
Prawdopodobny wybuch cholery odpowiada sytuacji, w której istnieje duża pewność, że występuje wybuch cholery12. Potwierdzenie laboratoryjne cholery często zajmuje dużo czasu, a choroba może rozprzestrzeniać się bardzo szybko, więc wykrycie prawdopodobnego wybuchu za pomocą testów RDT pozwala na szybkie, rozległe i kompleksowe działania bez oczekiwania na potwierdzenie laboratoryjne1.
Potwierdzony wybuch cholery: W jednostce nadzoru wykryto co najmniej jeden lokalnie nabyty potwierdzony przypadek cholery1.
Strategia nadzoru nad cholerą
Strategie nadzoru nad cholerą różnią się w zależności od tego, czy w jednostce nadzoru występuje transmisja społeczna czy skupiskowa1. W prawdopodobnym lub potwierdzonym wybuchu cholery z transmisją społeczną, nadzór ma na celu monitorowanie zachorowalności, śmiertelności i wskaźnika śmiertelności przypadków w celu ukierunkowania interwencji oraz złagodzenia wpływu i rozprzestrzeniania się wybuchu1.
W prawdopodobnym lub potwierdzonym wybuchu cholery ze skupiskową transmisją, nadzór ma na celu szybkie wykrywanie, potwierdzanie, badanie i reagowanie na skupisko(-a) przypadków cholery w celu przerwania transmisji, zanim rozprzestrzeni się ona w społeczności1.
Podczas podejrzewanego lub potwierdzonego wybuchu cholery, głównym celem badania środowiskowego jest określenie, czy źródła wody pitnej (powierzchniowej i przechowywanej) są zanieczyszczone materiałem kałowym1.
Wyzwania w nadzorze nad cholerą
Jednym z głównych wyzwań w nadzorze nad cholerą jest to, że tylko niewielka część podejrzanych przypadków cholery jest potwierdzana laboratoryjnie1. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) nie zaleca wyczerpującego potwierdzania, częściowo dlatego, że potwierdzenie rzadko wpływa na opiekę kliniczną1.
Definicja podejrzewanego przypadku cholery według WHO w obszarach bez potwierdzonego wybuchu to pacjent, u którego rozwija się silne odwodnienie lub który umiera z powodu ostrej wodnistej biegunki, natomiast podczas wybuchów liczone są wszystkie przypadki ostrej wodnistej biegunki1. Chociaż definicje przypadków różnią się w zależności od kraju, zazwyczaj są podobne do definicji WHO, co oznacza, że nawet dobrze funkcjonujące systemy nadzoru mają niską specyficzność w wykrywaniu prawdziwych przypadków cholery1.
Może to być szczególnie prawdziwe w wysoko endemicznych miejscach, gdzie zachorowalność koncentruje się wśród dzieci. Zgłaszanie wyłącznie podejrzanych przypadków cholery, zwłaszcza gdy definicje przypadków różnią się w zależności od miejsca, może prowadzić do zniekształconego obrazu prawdziwego geograficznego rozkładu cholery, zarówno z powodu różnic w krążeniu innych patogenów, jak i prostych różnic w zgłaszaniu1.
Monitorowanie ognisk cholery
Spójne raportowanie przypadków cholery w czasie i przestrzeni jest kluczowym pierwszym krokiem w szacowaniu obciążenia cholerą1. Obecnie kraje są proszone o zgłaszanie podejrzanych przypadków cholery każdego roku do WHO, chociaż raporty zazwyczaj są agregowane rocznie i w skali kraju1.
Ponadto niektóre kraje niedostatecznie raportują lub po prostu nie zgłaszają przypadków, w tym priorytetowe kraje w walce z cholerą, jak Bangladesz i Etiopia1. Tylko po tym, jak wszystkie kraje zaczną zgłaszać przypadki cholery, można będzie rzeczywiście śledzić postępy w globalnej kontroli cholery1.
Biorąc pod uwagę dynamiczny charakter cholery, zwłaszcza w obszarach o bardziej epidemicznej dynamice, ocena wskaźników zachorowalności lub śmiertelności w jednym roku może być myląca1. Na przykład, Lusaka w Zambii miała roczne wybuchy cholery do 2012 roku, bez zgłoszonych potwierdzonych przypadków cholery do 2016 roku. Gdyby uwzględniono tylko roczną zachorowalność w latach 2013-2015, można by ogłosić sukces1. Chociaż dalekie od doskonałości, wskaźniki zachorowalności uśrednione w okresie 5 lat lub dłuższym powinny być stosowane jako jeden z głównych mierników obciążenia cholerą1.
Regionalne i globalne systemy nadzoru
Regionalny i globalny nadzór nad cholerą są niezbędne do monitorowania wybuchów cholery i kierowania działaniami w zakresie gotowości i reagowania w krajach zagrożonych1. Zachęca się kraje do cotygodniowego raportowania zagregowanych danych dotyczących cholery na poziomie regionalnym i globalnym, zgodnie z zaleceniami GTFCC (Global Task Force on Cholera Control), przy użyciu zalecanego szablonu1.
W USA system nadzoru nad cholerą i innymi chorobami wywołanymi przez bakterie Vibrio (COVIS – Cholera and Other Vibrio Illness Surveillance) służy do zgłaszania przypadków zakażeń Vibrio (cholera i wibrioza)1. Informacje w COVIS pomagają CDC śledzić zakażenia i określać czynniki ryzyka związane z pacjentami, żywnością i środowiskiem1.
W Europie Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) monitoruje ogniska cholery na całym świecie za pomocą działań wywiadu epidemiologicznego w celu identyfikacji znaczących zmian w epidemiologii i dostarczania aktualnych informacji organom zdrowia publicznego1.
Identyfikacja obszarów wysokiego ryzyka
Koncentrowanie wysiłków kontroli cholery na całych krajach nie jest wykonalne, dlatego identyfikacja populacji wysokiego ryzyka jest niezbędna do kierowania optymalnymi celami i rodzajami interwencji1. Trwające wysiłki w celu mapowania historycznych średnich wskaźników zachorowalności na zgłoszone przypadki cholery mogą zapewnić jedną z dróg do identyfikacji osób zagrożonych1.
Jednym z możliwych prostych systemów klasyfikacji, który może pomóc dopasować epidemiologię cholery do interwencji, może być oparty na uwzględnieniu (ważonej) średniej rocznej zachorowalności i zmienności rocznych wskaźników zachorowalności dla podregionalnych jednostek administracyjnych1. Ten dwuwymiarowy system może pomóc sklasyfikować obszary jako „hotspoty” zapadalności na cholerę, tereny podatne na epidemie cholery i obszary o niskim obciążeniu1.
Wyzwania i kierunki rozwoju nadzoru nad cholerą
Nasze zrozumienie transmisji i obciążenia cholerą w dużej mierze opiera się na nadzorze klinicznym, który może przysłaniać trendy, zniekształcać szacunki obciążenia i ograniczać wpływ ukierunkowanych środków zapobiegania cholerze1. Badania wskazują, że nadzór oparty wyłącznie na klinikach może znacznie niedoszacowywać liczbę zakażeń, a zgłoszone przypadki nie zawsze są spójnie skorelowane z czasem zakażenia1.
Na przykład, badanie przeprowadzone w epicentrum siódmej pandemii cholery wykazało roczną zapadalność na zakażenia Vibrio cholerae O1 wynoszącą 535 na 1000 populacji (95% przedział wiarygodności 514-556), przy czym zapadalność wzrastała wraz z grupą wiekową1. Wyniki te pokazują, że w grupie badanej 50% populacji miało roczne zakażenie V. cholerae O1, co podkreśla potencjał stronniczego spojrzenia na obciążenie chorobą i ryzyko zakażenia, gdy opiera się wyłącznie na danych z nadzoru klinicznego1.
Szacunki sugerują, że na każde 3280 (95% CrI=2680-3970) zakażeń w społeczności, tylko 1 kończy się jako przypadek cholery wymagający opieki medycznej i uchwycony przez system nadzoru1. Wyniki te rzucają światło na kontinuum między zakażeniami a chorobami wymagającymi opieki medycznej w populacjach endemicznych i dostarczają szacunków prawdziwego obciążenia cholerą1.
Innowacyjne podejścia do nadzoru nad cholerą
Jednym z obiecujących kierunków rozwoju jest wdrażanie szybkich testów diagnostycznych (RDT) do wzmocnienia istniejących systemów nadzoru12. Testy RDT mogą oferować opłacalną metodę badania przesiewowego, która poprawia zrozumienie obciążenia cholerą, pozwalając na ukierunkowane działania profilaktyczne i kontrolne1.
Wyniki jakościowe badań nad wdrożeniem testów RDT wskazują na ogólnie pozytywne postrzeganie tych testów, podkreślając ich szybkość i łatwość użycia oraz przydatność do wdrożenia w obszarach o niedostatecznych zasobach przez niewykwalifikowany personel1. Jednak wyniki ilościowe ujawniły niedostateczne raportowanie ostrego zapalenia żołądka i jelit (AGE) oraz cholery w systemach wczesnego ostrzegania i niedostateczne wykorzystanie testów RDT, przy czym tylko 2,6% zgłoszonych przypadków AGE zostało przebadanych z użyciem testu RDT1.
Ocena terenowa wykazała, że testy RDT mogą odgrywać ważną rolę w nadzorze nad cholerą, ale podkreśliła również znaczące wyzwania związane z możliwościami laboratoriów w zakresie cholery, raportowaniem i szkoleniem2. Zarówno wyniki jakościowe, jak i ilościowe wykazały luki w raportowaniu nadzoru, które były pogłębiane przez złożoność dodawania testów RDT bez jasnych wytycznych, a także przekonania o niskiej wiarygodności testów RDT1.
Te błędne przekonania i wyzwania muszą być rozwiązane na poziomie lokalnym i krajowym, aby skutecznie zwiększyć skalę testów RDT w krajach objętych cholerą1. Nowe wytyczne GTFCC dotyczące nadzoru nad cholerą zalecają stosowanie testów RDT w jednostkach nadzoru w celu wykluczenia cholery, osiągnięcia wczesnego wykrywania i monitorowania trendów wybuchu1.
Innym innowacyjnym podejściem jest wykorzystanie sztucznej inteligencji do przewidywania wybuchów cholery1. Ekspansja innowacyjnego projektu sztucznej inteligencji zaprojektowanego do przewidywania wybuchów cholery była szczególnie ekscytującym rozwojem w ostatnim czasie1. Poprzez wykorzystanie algorytmów uczenia maszynowego do analizy danych szeregów czasowych, technologia ta może umożliwić nowe interwencje zapobiegawcze i przyspieszyć wysiłki reagowania1.
Kierunki przyszłych badań
Badania sugerują, że dla niektórych wybuchów cholery bardziej agresywne przepisywanie antybiotyków mogłoby spowolnić lub zatrzymać rozprzestrzenianie się choroby, a nawet zmniejszyć prawdopodobieństwo oporności na antybiotyki1. Kluczowym odkryciem jest fakt, że antybiotyki czynią ludzi mniej zakaźnymi1. Oznacza to, że leczenie umiarkowanych przypadków antybiotykami mogłoby spowolnić wybuchy lub, w niektórych przypadkach, zatrzymać je w zarodku1.
Badacze matematycznie modelowali rozprzestrzenianie się cholery w różnych warunkach, aby zobaczyć, które przypadki mogłyby skorzystać z zastosowania antybiotyków1. Jeśli rozprzestrzenianie się jest stosunkowo powolne, badacze stwierdzili, że stosowanie antybiotyków w umiarkowanych przypadkach mogłoby ograniczyć rozprzestrzenianie się na tyle, że w dłuższej perspektywie mniej osób zachoruje na chorobę i mniej osób będzie leczonych antybiotykami1.
Ustalenie lepszych planów zarządzania cholerą jest szczególnie pilne, ponieważ wybuchy nasilają się1. Wraz ze zmianami klimatu i coraz częstszymi ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi, zakłócenia infrastruktury mogą prowadzić do wybuchów cholery w krajach, które wcześniej nie doświadczyły tej choroby1.
Znaczenie nadzoru dla zdrowia publicznego
Wzmocnienie systemów nadzoru jest kluczowe dla wczesnego wykrywania wybuchów i zwiększenia efektywności kampanii szczepień przeciwko cholerze12. Wcześniejsze prace wykazały, że ukierunkowanie kontroli cholery na obszary o wysokim historycznym obciążeniu może znacznie poprawić efektywność kosztową i wpływ na zdrowie publiczne tych interwencji1.
Badania wykazały, że wprowadzenie systematycznych, zdecentralizowanych testów zwiększyło wydajność kampanii szczepień OCV (doustna szczepionka przeciw cholerze) o około 60%, zmniejszyło zużycie dawek o prawie 70 milionów w okresie 9 lat i obniżyło koszty szczepień o 8 USD na każdy dolar wydany na testy, przy jednoczesnym zaobserwowaniu 25% spadku prawdziwych unikniętych przypadków1.
Ukierunkowanie geograficzne jest kluczowe dla wdrożenia zaplanowanych, specyficznych dla choroby środków kontroli, takich jak profilaktyczne kampanie szczepień1. To ważne, ponieważ w 2022 roku wysłano tylko 33 miliony dawek z 72 milionów zamówionych1.
Jednak programy nadzoru cholery wymagane do umożliwienia takiego ukierunkowania są niewystarczające1. Chociaż większość krajów dotkniętych cholerą w Afryce przeprowadza pasywny nadzór kliniczny nad cholerą, istnieje znaczna zmienność w definicjach przypadków, zakresie raportowania, jakości danych i praktykach wykrywania przypadków1.
Wcześniejszy systematyczny przegląd i meta-analiza oszacowały, że średnio 52% podejrzanych przypadków cholery to prawdziwa cholera, ale proporcja ta znacznie różniła się w przestrzeni i czasie, od 0,01% do 100%1. Przy podejrzanych przypadkach pochodzących od innych patogenów powodujących biegunkę, takich jak enterotoksyczna Escherichia coli, Cryptosporidium i Shigella, obecna praktyka priorytetowego traktowania ograniczonej światowej dostawy doustnej szczepionki przeciw cholerze (OCV) przy użyciu głównie nadzoru nad podejrzanymi przypadkami cholery może być wysoce nieefektywna1.
Inicjatywy globalne w walce z cholerą
W 2018 roku Światowe Zgromadzenie Zdrowia zatwierdziło nową inicjatywę mającą na celu zmniejszenie liczby zgonów z powodu cholery o 90% i wyeliminowanie lokalnej transmisji cholery w 20 krajach do 2030 roku1. Inicjatywa ta, uruchomiona przez Global Task Force on Cholera Control (GTFCC) w 2017 roku i zatwierdzona przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia w 2018 roku, określa strategię zmniejszenia liczby globalnych zgonów z powodu cholery o 90% i wyeliminowania transmisji cholery w 20 krajach do 2030 roku1.
CDC jest członkiem założycielem inicjatywy Ending Cholera Global Task Force on Cholera Control (GTFCC), której celem jest zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności związanej z cholerą w kluczowych lokalizacjach o 90% do 2030 roku1.
Skuteczny nadzór nad cholerą ma kluczowe znaczenie dla monitorowania globalnych trendów i mobilizacji zasobów. Zgodnie z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi, zgłaszanie wszystkich przypadków cholery nie jest już obowiązkowe1. Jednak zdarzenia związane ze zdrowiem publicznym obejmujące cholerę muszą zawsze być oceniane względem kryteriów określonych w przepisach, aby ustalić, czy istnieje potrzeba oficjalnego powiadomienia1.
Zachęca się kraje dotknięte cholerą do wzmacniania nadzoru nad chorobami i krajowej gotowości do szybkiego wykrywania i reagowania na wybuchy1. Systemy nadzoru mogą zapewnić wczesne ostrzeżenia o wybuchach, prowadząc do skoordynowanej odpowiedzi i pomóc w przygotowaniu planów gotowości1.
Wyzwania w zwalczaniu cholery
Obecnie świat doświadcza jednoczesnych wybuchów cholery w południowej Afryce, częściach Azji i na Bliskim Wschodzie na bezprecedensowym poziomie1. Na początku 2023 roku Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła odrodzenie się cholery stanem wyjątkowym poziomu trzeciego. Na początku 2024 roku liczby za rok już przekraczały 40 000 przypadków i ponad 700 zgonów1.
Od grudnia 2021 roku doświadczamy najgorszej globalnej sytuacji związanej z cholerą od wielu lat, być może nawet od dekady lub więcej. Obserwujemy wyższe obciążenie przypadkami i wyższe wskaźniki śmiertelności przypadków w tych wybuchach cholery niż widzieliśmy w niedawnej przeszłości1.
Dostęp do wody, urządzeń sanitarnych i higieny (WASH) jest podstawową przyczyną tych wybuchów cholery. Jest to również najważniejsze długoterminowe rozwiązanie zapobiegania i unikania przyszłych wybuchów1. Jeśli ludzie wcześnie zgłoszą się do ośrodków leczenia cholery i zostaną właściwie nawodnieni, ponad 99% nie powinno umrzeć z powodu cholery1.
Zmiany klimatu są czynnikiem leżącym u podstaw, który wpływa nie tylko na rozprzestrzenianie się patogenu, ale także na ekspozycję niektórych osób na niego, na przykład poprzez narażenie na wody powodziowe lub skażoną wodę pitną1.
Dwie dawki doustnej szczepionki przeciw cholerze chronią przed cholerą przez co najmniej trzy lata, zapobiegając około dwóm z każdych trzech zakażeń cholerą1. Kluczowe środki zapobiegawcze są naprawdę zgodne z filarami GTFCC. Posiadanie dobrych systemów opieki zdrowotnej z ośrodkami leczenia cholery zdolnymi do szybkiego nawadniania przypadków pomoże zmaksymalizować wskaźniki przeżycia1.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.