zaburzenie krążenia żylnego w obrębie kończyny dolnej
Wskazanie

Zaburzenie krążenia żylnego w obrębie kończyny dolnej to stan patologiczny charakteryzujący się upośledzeniem przepływu krwi żylnej z kończyn dolnych do serca. Najczęściej objawia się uczuciem ciężkości nóg, obrzękami, bólami, nocnymi kurczami mięśni łydek, a w zaawansowanych przypadkach zmianami skórnymi i owrzodzeniami. Może występować jako przewlekła niewydolność żylna, żylaki kończyn dolnych, zakrzepica żył powierzchownych lub głębokich.

Leczenie farmakologiczne zaburzeń krążenia żylnego obejmuje stosowanie leków flebotropowych (działających na żyły), które zmniejszają przepuszczalność naczyń włosowatych, zwiększają napięcie ścian żylnych i poprawiają mikrokrążenie. W Polsce najczęściej stosowane preparaty to: Detralex, Diosminex, Diohespan (zawierające diosminę i hesperydynę), Cyclo 3 Fort (wyciąg z ruszczyka), Venoruton (trokserutyna), Aescin, Aescusan (wyciąg z kasztanowca), Venożel, Heparinum GSK (heparyna), Lioton, Lipohep (heparyna), Neovenol (trokserutyna).

W przypadku zakrzepicy żył głębokich stosuje się leki przeciwzakrzepowe, takie jak: Clexane, Fraxiparine, Fragmin (heparyny drobnocząsteczkowe), Pradaxa (dabigatran), Xarelto (rywaroksaban), Eliquis (apiksaban), Acard, Polocard (kwas acetylosalicylowy) czy Warfin, Acenocumarol (antykoagulanty doustne).

Największe trudności w leczeniu zaburzeń krążenia żylnego kończyn dolnych dotyczą przewlekłego charakteru tych schorzeń, które wymagają długotrwałej terapii i systematycznego stosowania się do zaleceń. Wyzwaniem jest również zapobieganie nawrotom, zwłaszcza w przypadku żylaków i zakrzepicy. Leczenie owrzodzeń żylnych bywa długotrwałe i kosztowne, a pacjenci często nie przestrzegają zaleceń dotyczących kompresjoterapii (noszenia pończoch lub rajstop uciskowych), która stanowi podstawę leczenia wielu zaburzeń żylnych. Dodatkową trudnością jest właściwe różnicowanie zaburzeń krążenia żylnego od chorób tętnic obwodowych, które wymagają odmiennego postępowania.