pseudokrupp
Wskazanie

Pseudokrupp (krup wirusowy, ostre zapalenie krtani i tchawicy) to schorzenie dróg oddechowych charakteryzujące się ostrym zapaleniem krtani, tchawicy i oskrzeli, które prowadzi do obrzęku dróg oddechowych, zwężenia podgłośniowego i charakterystycznego, „szczekającego” kaszlu. Występuje głównie u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat, najczęściej w sezonie jesienno-zimowym.

Główną przyczyną pseudokrupu są infekcje wirusowe, szczególnie wirusy paragrypy, RSV, adenowirusy i rhinowirusy. Typowe objawy to ostry początek (często w nocy), „szczekający” kaszel, stridor wdechowy (świst przy wdechu), chrypka oraz zmienne nasilenie duszności. Gorączka może być niska lub nie występować wcale. Objawy często nasilają się wieczorem i w nocy, a poprawiają w ciągu dnia.

Leczenie pseudokrupu obejmuje kortykosteroidy oraz w przypadkach umiarkowanych i ciężkich – nebulizacje z adrenaliną. Z kortykosteroidów stosuje się najczęściej deksametazon (Dexaven, Demezon) w dawce jednorazowej doustnie lub domięśniowo. Alternatywnie stosuje się budezonid (Pulmicort, Nebbud) w nebulizacji. W przypadku cięższych stanów podaje się adrenalinę (Adrenalina WZF) w nebulizacji. W Polsce popularnym lekiem jest też Rectodelt (deksametazon w postaci czopków doodbytniczych).

Największą trudnością w leczeniu pseudokrupu jest prawidłowa ocena ciężkości stanu pacjenta oraz konieczność szybkiego reagowania w przypadku narastającej duszności. Nawracające epizody krupu wymagają diagnostyki różnicowej w kierunku refluksu żołądkowo-przełykowego, zaburzeń immunologicznych czy anomalii anatomicznych dróg oddechowych. Dzieci z ciężkim przebiegiem choroby wymagają hospitalizacji i monitorowania saturacji. Wyzwaniem jest również odpowiednie nawodnienie dziecka, które z powodu duszności może odmawiać przyjmowania płynów, oraz uspokojenie małego pacjenta, gdyż płacz i niepokój nasilają objawy obturacji dróg oddechowych.