ostry atak dny moczanowej
Wskazanie

Ostry atak dny moczanowej to bolesne zaostrzenie przewlekłej choroby metabolicznej, charakteryzujące się nagłym, intensywnym zapaleniem stawów. Występuje na skutek odkładania się kryształów moczanu sodu w stawach i okolicznych tkankach, co jest konsekwencją podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurykemii). Najczęściej dotyczy pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego (tzw. podagra), ale może obejmować również inne stawy, takie jak kolana, kostki, nadgarstki czy łokcie.

Objawy ostrego ataku dny obejmują nagły, silny ból stawu, często występujący w nocy, znaczną tkliwość, obrzęk, zaczerwienienie oraz ograniczenie ruchomości. Temperatura skóry nad zajętym stawem jest wyraźnie podwyższona. Atak może być wywołany przez czynniki takie jak: spożycie pokarmów bogatych w puryny (mięso, owoce morza), alkohol (szczególnie piwo), odwodnienie, uraz stawu, stres czy nagła zmiana leczenia obniżającego poziom kwasu moczowego.

W leczeniu ostrego ataku dny moczanowej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak: Diclac (diklofenak), Metindol (indometacyna), Nurofen (ibuprofen). Alternatywnie można zastosować kolchicynę (Colchicum-Dispert), która jest szczególnie skuteczna we wczesnej fazie ataku. W przypadku przeciwwskazań do NLPZ i kolchicyny lub w ciężkich przypadkach stosuje się glikokortykosteroidy: Metypred (metyloprednizolon), Dexaven (deksametazon) czy Medrol (metyloprednizolon) podawane doustnie lub dostawowo.

Największe trudności w leczeniu ostrego ataku dny moczanowej obejmują opóźnienie wdrożenia terapii, co znacząco zmniejsza jej skuteczność – leczenie jest najbardziej efektywne, gdy zostanie rozpoczęte w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów. Problematyczne może być również współistnienie chorób ograniczających możliwość zastosowania NLPZ (choroba wrzodowa, niewydolność nerek) lub kolchicyny (zaburzenia czynności wątroby, nerek). Pacjenci często popełniają błąd, rozpoczynając leczenie obniżające poziom kwasu moczowego (allopurynolem, febuksostatem) w trakcie ostrego ataku, co może paradoksalnie nasilić objawy. Kluczowe jest więc edukowanie pacjentów o konieczności kontynuowania przewlekłego leczenia zapobiegającego nawrotom, nawet po ustąpieniu ostrego ataku.