nawrót depresji
Wskazanie

Nawrót depresji to ponowne pojawienie się objawów depresyjnych po okresie remisji. Występuje u około 50-80% pacjentów, którzy doświadczyli pierwszego epizodu depresji. Ryzyko nawrotu wzrasta z każdym kolejnym epizodem, co podkreśla znaczenie długoterminowego leczenia podtrzymującego.

W leczeniu nawracającej depresji stosuje się głównie leki przeciwdepresyjne z różnych grup. Najczęściej wykorzystywane w Polsce to selektywne inhibitory wychwytu serotoniny (SSRI), takie jak Sertraline (Asentra, Zoloft, Stimuloton), Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Depralin) czy Fluoksetyna (Andepin, Bioxetin, Fluxemed). Stosowane są również inhibitory wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Venlafaxyna (Alventa, Efevelon, Velaxin) czy Duloksetyna (Cymbalta, Dulsevia, Symbal), a także nowsze leki jak Wortioksetyna (Brintellix) czy Agomelatyna (Valdoxan).

Największym wyzwaniem w leczeniu nawrotów depresji jest odpowiedni dobór terapii podtrzymującej, która minimalizuje ryzyko kolejnych epizodów. Zaleca się kontynuację leczenia farmakologicznego przez co najmniej 6-9 miesięcy po uzyskaniu remisji, a w przypadku wielokrotnych nawrotów nawet przez kilka lat lub bezterminowo. Istotnym problemem jest również niestosowanie się pacjentów do zaleceń terapeutycznych – około 30% chorych przerywa leczenie w ciągu pierwszych 30 dni, a 50% w ciągu pierwszych 6 miesięcy.

W przypadku oporności na standardowe leczenie farmakologiczne stosuje się strategie potencjalizacji, np. dodanie leku przeciwpsychotycznego (Kwetiapina – Ketrel, Kventiax; Aripiprazol – Abilify, Aribit) lub normotymicznego (Lamotrygina – Lamitrin, Lamotrix). Warto podkreślić, że skuteczne leczenie nawrotów depresji wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego poza farmakoterapią także psychoterapię (szczególnie poznawczo-behawioralną) oraz, w wybranych przypadkach, techniki neuromodulacyjne jak elektrowstrząsy czy przezczaszkowa stymulacja magnetyczna.