Właściwości farmakokinetyczne
Norepinefryna

Norepinefryna, występująca w formie dwóch stereoizomerów, jest stosowana klinicznie w postaci biologicznie aktywnego L-izomeru, podawanego wyłącznie dożylnie ze względu na nieefektywne wchłanianie po podaniu doustnym i podskórnym. Po dożylnym podaniu charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w osoczu wynoszącym 1-2 minuty, co wymaga ciągłej infuzji w celu utrzymania efektu terapeutycznego. Norepinefryna jest szybko usuwana z krążenia przez wychwyt zwrotny i metabolizm, a jej przenikanie przez barierę krew-mózg jest ograniczone, co ogranicza działanie na ośrodkowy układ nerwowy i pozwala na selektywne działanie obwodowe na układ sercowo-naczyniowy. Metabolizm norepinefryny odbywa się głównie poprzez metylację przez katecholo-O-metylotransferazę (COMT) oraz dezaminację przez oksydazę monoaminową (MAO), prowadząc do powstania metabolitów pośrednich, takich jak normetanefryna i kwas 3,4-dihydroksymigdałowy, oraz końcowego kwasu wanilinomigdałowego (VMA). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki w postaci sprzężonych metabolitów, przy czym do 16% dawki dożylnej jest wydalane w formie niezmienionej. Brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących populacji pediatrycznej, co stanowi istotne ograniczenie w ustalaniu dawkowania u dzieci i młodzieży.

Właściwości farmakokinetyczne norepinefryny

Norepinefryna (noradrenalina) jest substancją endogenną wykazującą istotne działanie na układ sercowo-naczyniowy. Występuje w postaci dwóch stereoizomerów, przy czym preparaty lecznicze, takie jak Noradrenaline Kabi, zawierają biologicznie aktywny L-izomer.1

Wchłanianie

Wchłanianie norepinefryny po podaniu doustnym jest nieefektywne, gdyż substancja ulega szybkiej dezaktywacji w przewodzie pokarmowym. Również podanie podskórne charakteryzuje się słabym wchłanianiem substancji. Z tego powodu norepinefryna musi być podawana drogą dożylną w postaci infuzji.2

Po podaniu dożylnym norepinefryna charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w osoczu, wynoszącym około 1 do 2 minut, co powoduje konieczność ciągłego wlewu w celu utrzymania efektu terapeutycznego.3 4

Dystrybucja

Norepinefryna jest szybko usuwana z osocza poprzez dwa główne mechanizmy: wychwyt zwrotny przez komórki oraz metabolizm. Ta szybka dystrybucja jest przyczyną krótkiego działania leku i konieczności podawania go w postaci ciągłej infuzji.5 6

Istotną cechą farmakokinetyczną norepinefryny jest fakt, że nie przenika ona łatwo przez barierę krew-mózg, co ogranicza jej działanie na ośrodkowy układ nerwowy i pozwala na wykorzystanie jej głównie w działaniu obwodowym, szczególnie na układ sercowo-naczyniowy.7 8

Metabolizm

Norepinefryna podlega metabolizmowi poprzez dwa główne szlaki enzymatyczne:9 10

11 12

W wyniku tych procesów powstają metabolity pośrednie oraz końcowe. Metabolitami pośrednimi są normetanefryna i kwas 3,4-dihydroksymigdałowy.13 14

Ostatecznym produktem metabolizmu norepinefryny w obu szlakach jest kwas 4-hydroksy-3-metoksy-migdałowy, znany również jako kwas wanilinomigdałowy (VMA).15 16

Eliminacja

Norepinefryna jest wydalana głównie przez nerki w postaci metabolitów, które ulegają sprzężeniu z kwasem glukuronowym lub siarkowym.17

Badania wykazały, że do 16% dawki norepinefryny podanej dożylnie jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem wraz z metylowanymi i deaminowanymi metabolitami w postaci wolnej oraz sprzężonej.18 19

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Należy podkreślić, że brak jest dostępnych danych z badań farmakokinetycznych w populacji pediatrycznej, co stanowi istotne ograniczenie w precyzyjnym ustalaniu dawkowania u dzieci i młodzieży.20 21

Zestawienie właściwości farmakokinetycznych norepinefryny

Parametr Charakterystyka
Stereoizomery Dwa stereoizomery; preparaty lecznicze zawierają biologicznie aktywny L-izomer
Wchłanianie po podaniu doustnym Nieefektywne z powodu szybkiej dezaktywacji w przewodzie pokarmowym
Wchłanianie po podaniu podskórnym Słabe
Okres półtrwania w osoczu 1-2 minuty po podaniu dożylnym
Dystrybucja Szybkie usuwanie z osocza przez wychwyt zwrotny i metabolizm
Przenikanie przez barierę krew-mózg Ograniczone
Główne szlaki metaboliczne Metylacja przez COMT i dezaminacja przez MAO
Metabolity pośrednie Normetanefryna i kwas 3,4-dihydroksymigdałowy
Metabolit końcowy Kwas 4-hydroksy-3-metoksy-migdałowy (kwas wanilinomigdałowy)
Wydalanie Głównie przez nerki w postaci metabolitów sprzężonych
Niezmieniona forma wydalana z moczem Do 16% podanej dawki dożylnej
Dane u dzieci i młodzieży Brak dostępnych danych farmakokinetycznych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl