Wskazania do stosowania
Miedzi chlorek
Miedzi chlorek dwuwodny, zawarty w preparacie Peditrace, jest kluczowym źródłem miedzi w żywieniu pozajelitowym u pacjentów pediatrycznych, w tym wcześniaków, noworodków i dzieci starszych wymagających dożylnego uzupełnienia pierwiastków śladowych. Preparat dostarcza 20 μg miedzi (0,315 μmol) na 1 ml, co odpowiada podstawowemu zapotrzebowaniu na ten pierwiastek. Suplementacja jest szczególnie istotna w przypadku długotrwałego żywienia pozajelitowego, niedojrzałości przewodu pokarmowego, zaburzeń wchłaniania, stanów pooperacyjnych oraz ciężkich stanów klinicznych, gdzie żywienie enteralne jest niewystarczające lub przeciwwskazane. Miedź pełni istotne funkcje biologiczne, m.in. w syntezie hemoglobiny, ochronie antyoksydacyjnej, metabolizmie energetycznym, tworzeniu tkanki łącznej oraz rozwoju układu nerwowego.
- Wskazania do stosowania miedzi chlorku
- Grupy pacjentów, u których wskazane jest zastosowanie miedzi chlorku
- Warunki kliniczne uzasadniające podaż miedzi chlorku
- Cel terapeutyczny stosowania miedzi chlorku
- Znaczenie fizjologiczne miedzi uzasadniające jej stosowanie
- Specyfikacja podawania miedzi chlorku w składzie preparatu Peditrace
- Zalecenia kliniczne dotyczące stosowania miedzi chlorku
- Kolejne rozdziały
Wskazania do stosowania miedzi chlorku
Miedzi chlorek (miedzi(II) chlorek dwuwodny) jest kluczowym związkiem chemicznym stosowanym w żywieniu pozajelitowym jako źródło pierwiastka śladowego – miedzi. Substancja ta jest istotnym składnikiem preparatów mikroelementowych przeznaczonych do uzupełniania niedoborów pierwiastków śladowych u pacjentów wymagających żywienia drogą dożylną. Miedzi chlorek w dawce odpowiadającej 20 μg miedzi (Cu) na 1 ml produktu (0,315 μmol/ml) stanowi składnik preparatu Peditrace, który jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji1.
Grupy pacjentów, u których wskazane jest zastosowanie miedzi chlorku
Miedzi chlorek, jako składnik preparatu Peditrace, stosuje się w celu uzupełnienia podstawowego zapotrzebowania na pierwiastki śladowe w trzech głównych grupach pacjentów pediatrycznych:2
- Wcześniaki – dzieci urodzone przedwcześnie, przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży, które z powodu niedojrzałości przewodu pokarmowego i/lub chorób towarzyszących wymagają żywienia pozajelitowego2
- Noworodki urodzone o czasie – dzieci urodzone po ukończeniu 37. tygodnia ciąży, u których konieczne jest stosowanie żywienia pozajelitowego2
- Dzieci (starsze) – populacja pediatryczna poza okresem noworodkowym, u której istnieje konieczność prowadzenia żywienia drogą dożylną2
Warunki kliniczne uzasadniające podaż miedzi chlorku
Miedzi chlorek należy zastosować w każdej sytuacji klinicznej, w której pacjent pediatryczny wymaga żywienia pozajelitowego, a tym samym uzupełnienia pierwiastków śladowych, w tym miedzi. Podaż miedzi chlorku jest szczególnie istotna w następujących sytuacjach klinicznych:2
- Długotrwałe żywienie pozajelitowe – im dłuższy okres żywienia drogą dożylną, tym większe ryzyko wystąpienia niedoborów pierwiastków śladowych, w tym miedzi
- Niedojrzałość przewodu pokarmowego – szczególnie u wcześniaków, która uniemożliwia prawidłowe wchłanianie składników odżywczych drogą przewodu pokarmowego
- Zaburzenia wchłaniania – różne patologie przewodu pokarmowego upośledzające absorpcję składników odżywczych
- Stany po zabiegach operacyjnych w obrębie przewodu pokarmowego – kiedy konieczne jest czasowe wstrzymanie żywienia enteralnego
- Choroby przewodu pokarmowego wymagające odpoczynku jelitowego
- Ciężkie stany kliniczne (np. sepsa, niewydolność wielonarządowa), w których żywienie drogą przewodu pokarmowego jest przeciwwskazane lub niewystarczające
Cel terapeutyczny stosowania miedzi chlorku
Podaż miedzi chlorku w ramach kompleksowego żywienia pozajelitowego ma na celu:2
- Uzupełnienie podstawowego zapotrzebowania na miedź jako niezbędny pierwiastek śladowy
- Zapobieganie niedoborom miedzi, które mogą wystąpić podczas długotrwałego żywienia pozajelitowego
- Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania licznych układów enzymatycznych zależnych od miedzi
- Umożliwienie prawidłowego wzrostu i rozwoju pacjentów pediatrycznych, którzy nie mogą przyjmować dostatecznej ilości miedzi drogą przewodu pokarmowego
Znaczenie fizjologiczne miedzi uzasadniające jej stosowanie
Miedź jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, który pełni kluczowe funkcje w organizmie, co uzasadnia konieczność jej podawania w ramach kompletnego żywienia pozajelitowego:
- Udział w syntezie hemoglobiny i erytropoezie – miedź jest niezbędna do prawidłowego wchłaniania i metabolizmu żelaza
- Funkcja antyoksydacyjna – jako składnik dysmutazy ponadtlenkowej chroniącej komórki przed stresem oksydacyjnym
- Udział w metabolizmie energetycznym – jako składnik oksydazy cytochromu c w łańcuchu oddechowym
- Funkcja w tworzeniu tkanki łącznej – jako kofaktor oksydazy lizylowej niezbędnej do tworzenia wiązań krzyżowych w kolagenie i elastynie
- Rola w rozwoju i funkcjonowaniu układu nerwowego – poprzez udział w syntezie mieliny
- Udział w metabolizmie pigmentów – jako składnik tyrozynazy uczestniczącej w syntezie melaniny
Specyfikacja podawania miedzi chlorku w składzie preparatu Peditrace
Miedzi chlorek dwuwodny jest składnikiem preparatu Peditrace, który jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. W 1 ml produktu leczniczego Peditrace znajduje się miedzi chlorek w ilości odpowiadającej 20 μg miedzi (Cu), co stanowi 0,315 μmol tego pierwiastka1.
| Składnik | Ilość w 1 ml preparatu Peditrace | Jednostka wagowa | Jednostka molowa |
|---|---|---|---|
| Miedzi(II) chlorek dwuwodny (jako Cu) | 20 | μg | 0,315 μmol |
| Cynku chlorek (jako Zn) | 250 | μg | 3,82 μmol |
| Manganu(II) chlorek czterowodny (jako Mn) | 1 | μg | 18,2 nmol |
| Sodu selenin bezwodny (jako Se) | 2 | μg | 25,3 nmol |
| Sodu fluorek (jako F) | 57 | μg | 3,00 μmol |
| Potasu jodek (jako I) | 1 | μg | 7,88 nmol |
Preparat Peditrace zawierający miedzi chlorek charakteryzuje się osmolalnością wynoszącą 38 mOsm/kg wody oraz pH w zakresie 2,03. Ze względu na niskie pH i charakter koncentratu, produkt musi być rozcieńczony przed podaniem i nie może być podawany bezpośrednio, a jedynie jako składnik kompletnego żywienia pozajelitowego.
Zalecenia kliniczne dotyczące stosowania miedzi chlorku
Podejmując decyzję o włączeniu miedzi chlorku (w postaci preparatu Peditrace) do żywienia pozajelitowego pacjenta, należy kierować się następującymi wskazaniami:
- Czas trwania żywienia pozajelitowego – miedź należy włączyć do żywienia pozajelitowego, które będzie prowadzone dłużej niż kilka dni
- Stan kliniczny pacjenta – szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z podwyższonym ryzykiem niedoboru miedzi (np. wcześniaki, dzieci niedożywione)
- Możliwości żywienia enteralnego – im mniejsza możliwość dostarczenia miedzi drogą przewodu pokarmowego, tym większa potrzeba suplementacji pozajelitowej
- Indywidualne zapotrzebowanie – dostosowanie dawki do wieku, masy ciała, stanu klinicznego i indywidualnego zapotrzebowania pacjenta
W podsumowaniu, miedzi chlorek jest istotnym składnikiem żywienia pozajelitowego u wcześniaków, noworodków i dzieci. Jego podaż jest konieczna do zabezpieczenia podstawowego zapotrzebowania na miedź, zapobiegania niedoborom tego pierwiastka i umożliwienia prawidłowego funkcjonowania procesów biochemicznych zależnych od miedzi. Preparat Peditrace, zawierający miedzi chlorek w precyzyjnie określonej dawce, powinien być stosowany u wszystkich pacjentów pediatrycznych wymagających długotrwałego żywienia pozajelitowego.2
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania