Właściwości farmakokinetyczne
Zoxon 2 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne doksazosyny

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych doksazosyny, substancji czynnej produktu leczniczego Zoxon, dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg w postaci tabletek. Doksazosyna występuje w postaci mezylanu doksazosyny. ¹

Wchłanianie

Doksazosyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. Po przyjęciu leku maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest po upływie około 2 godzin. ² Biodostępność leku po podaniu doustnym wynosi około 65%, co oznacza, że taki odsetek podanej dawki przedostaje się do krążenia ogólnoustrojowego w postaci niezmienionej. ³

Dystrybucja

Doksazosyna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wskaźnik wiązania wynosi 98,3%. Jest to istotna informacja z punktu widzenia potencjalnych interakcji z innymi lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami. ⁴

Metabolizm

Doksazosyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Główne szlaki metaboliczne obejmują:

• O-demetylację – proces metaboliczny polegający na odłączeniu grupy metylowej ⁵
• Hydroksylację – proces przyłączania grupy hydroksylowej do cząsteczki leku ⁶

W procesie metabolizmu doksazosyny uczestniczą różne izoenzymy cytochromu P450:

• CYP 3A4 – stanowi główny szlak eliminacji leku ⁷
• CYP 2D6 – uczestniczy w eliminacji w mniejszym stopniu ⁸
• CYP 2C9 – również uczestniczy w eliminacji w mniejszym stopniu ⁹

Eliminacja

Proces eliminacji doksazosyny z osocza ma charakter dwufazowy. Okres półtrwania wynosi 22 godziny, co jest korzystną właściwością umożliwiającą stosowanie leku w schemacie dawkowania raz na dobę. ¹⁰

Mniej niż 5% podanej dawki doksazosyny jest wydalane w postaci niezmienionej, co potwierdza znaczący udział procesów metabolicznych w eliminacji leku. ¹¹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania przeprowadzone w grupie pacjentów w podeszłym wieku nie wykazały istotnych różnic w zakresie właściwości farmakokinetycznych doksazosyny w porównaniu z młodszymi pacjentami. ¹²

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek nie zaobserwowano istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych doksazosyny. ¹³

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Dostępne dane dotyczące wpływu leków oddziałujących na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna) u pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. ¹⁴

W badaniu klinicznym obejmującym 12 pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby, po jednokrotnym podaniu doustnym doksazosyny zaobserwowano:

• Zwiększenie AUC (pola pod krzywą stężenia w czasie) o 43% ¹⁵
• Zmniejszenie klirensu leku o 40% ¹⁶

Ze względu na fakt, że doksazosyna jest w całości metabolizowana w wątrobie, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania tego leku pacjentom ze stwierdzoną niewydolnością wątroby. ¹⁷