Dawkowanie i sposób podawania
Vinorelbine Zentiva 30 mg
Vinorelbine Zentiva jest lekiem cytotoksycznym dostępnym w kapsułkach miękkich o dawkach 20 mg, 30 mg i 80 mg, przeznaczonym do stosowania wyłącznie przez doświadczonych onkologów z możliwością monitorowania parametrów hematologicznych. Standardowa dawka początkowa w monoterapii wynosi 60 mg/m² powierzchni ciała (BSA) podawana raz w tygodniu przez pierwsze trzy podania. Po trzecim podaniu dawkę można zwiększyć do 80 mg/m², pod warunkiem, że liczba neutrofilów nie spadła poniżej 500/mm³ lub nie wystąpiły więcej niż jeden epizod neutropenii w zakresie 500-1000/mm³. Dawkowanie jest modyfikowane na podstawie liczby neutrofilów, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 120 mg/tydzień (dla dawki 60 mg/m²) i 160 mg/tydzień (dla dawki 80 mg/m²) u pacjentów z BSA ≥ 2 m². W terapii łączonej doustna dawka 80 mg/m² odpowiada 30 mg/m² dożylnej, a 60 mg/m² doustnej odpowiada 25 mg/m² dożylnej, co umożliwia elastyczne schematy leczenia.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Vinorelbine Zentiva
- Dawkowanie u dorosłych
- Modyfikacja dawki w zależności od liczby neutrofilów
- Dawki maksymalne
- Przeliczanie dawek przy terapii łączonej
- Dawkowanie w grupach pacjentów szczególnych
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Sposób podawania leku
- Szczegółowa tabela dawkowania
Dawkowanie i sposób podawania leku Vinorelbine Zentiva
Produkt leczniczy Vinorelbine Zentiva powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w stosowaniu chemioterapii oraz możliwość monitorowania leków cytotoksycznych. Lek dostępny jest w postaci kapsułek miękkich w trzech dawkach: 20 mg, 30 mg oraz 80 mg winorelbiny.1
Dawkowanie u dorosłych
W monoterapii stosuje się schemat dawkowania, który zakłada modyfikację dawki w zależności od liczby neutrofilów w badaniach kontrolnych. Dawkowanie rozpoczyna się od 60 mg/m² powierzchni ciała (BSA) raz w tygodniu przez pierwsze trzy podania. Następnie, po trzecim podaniu, dawkę można zwiększyć do 80 mg/m² pc. raz w tygodniu, o ile liczba neutrofilów w trakcie pierwszych trzech podań nie spadła poniżej 500/mm³ lub nie wystąpiło więcej niż jeden przypadek spadku do poziomu 500-1000/mm³.2
Modyfikacja dawki w zależności od liczby neutrofilów
Dostosowanie dawki po pierwszych trzech podaniach zależy od parametrów hematologicznych. Poniższa tabela przedstawia szczegółowe wytyczne dotyczące doboru dawki na czwarte podanie:3
| Liczba neutrofilów podczas pierwszych trzech podań przy dawce 60 mg/m² pc. na tydzień | Zalecana dawka początkowa czwartego podania (mg/m² pc.) |
|---|---|
| Liczba neutrofilów >1000/mm³ | 80 |
| Liczba neutrofilów ≥ 500 oraz < 1000/mm³ (1 incydent) | 80 |
| Liczba neutrofilów ≥ 500 oraz < 1000/mm³ (2 incydenty) | 60 |
| Liczba neutrofilów <500/mm³ | 60 |
Jeżeli po zwiększeniu dawki do 80 mg/m² pc. wystąpi neutropenia, konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z poniższą tabelą:4
| Liczba neutrofilów po 4. podaniu dawki 80 mg/m² pc. na tydzień | Zalecana dawka początkowa kolejnego podania (mg/m² pc.) |
|---|---|
| Liczba neutrofilów >1000/mm³ | 80 |
| Liczba neutrofilów ≥ 500 oraz < 1000/mm³ (1 incydent) | 80 |
| Liczba neutrofilów ≥500 oraz < 1000/mm³ (2 incydenty) | 60 |
| Liczba neutrofilów <500/mm³ | 60 |
Istnieje możliwość ponownego zwiększenia dawki z 60 mg/m² pc. do 80 mg/m² pc. tygodniowo, jeżeli liczba neutrofilów utrzymuje się powyżej 500/mm³ lub tylko jednokrotnie spadnie do poziomu 500-1000/mm³ podczas trzech kolejnych podań dawki 60 mg/m² pc.5
Dawki maksymalne
Należy pamiętać, że dla pacjentów z powierzchnią ciała (BSA) ≥ 2 m², dawka maksymalna nigdy nie powinna przekraczać:
- 120 mg na tydzień przy stosowaniu dawki 60 mg/m² pc.
- 160 mg na tydzień przy stosowaniu dawki 80 mg/m² pc.
6
Przeliczanie dawek przy terapii łączonej
W badaniach klinicznych ustalono, że dawka 80 mg/m² pc. postaci doustnej odpowiada 30 mg/m² pc. postaci dożylnej, a 60 mg/m² pc. postaci doustnej odpowiada 25 mg/m² pc. postaci dożylnej. Przeliczenie to należy stosować jako podstawę w schematach terapii łączonej, w których naprzemiennie używa się postaci doustnej i dożylnej produktu dla poprawy komfortu pacjenta.7
W terapii łączonej dawkowanie i schemat podawania produktu należy dostosować indywidualnie według protokołu leczenia.8
Dawkowanie w grupach pacjentów szczególnych
Pacjenci w podeszłym wieku
Doświadczenie kliniczne nie wykazuje istotnych różnic w odpowiedzi na leczenie u pacjentów w podeszłym wieku, jednak należy uwzględnić możliwość większej wrażliwości niektórych osób z tej grupy wiekowej. Wiek nie wpływa na farmakokinetykę winorelbiny.9
Dzieci i młodzież
Nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w tej grupie wiekowej.10
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie należy modyfikować według następujących zasad:
- Przy łagodnych zaburzeniach czynności wątroby (bilirubina < 1,5 × ULN oraz ALT i/lub AST 1,5-2,5 × ULN) – standardowa dawka 60 mg/m² pc. na tydzień
- Przy umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby (bilirubina 1,5-3 × ULN, niezależnie od wartości ALT i AST) – zmniejszona dawka 50 mg/m² pc. na tydzień
- Przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby – lek jest przeciwwskazany
11
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Ze względu na niewielkie wydalanie przez nerki, nie ma farmakokinetycznego uzasadnienia zmniejszenia dawki produktu Vinorelbine Zentiva u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.12
Sposób podawania leku
Produkt Vinorelbine Zentiva jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania, ssania czy rozpuszczania. Zaleca się przyjmowanie kapsułek z niewielką ilością jedzenia dla lepszej tolerancji leku.13
Szczegółowa tabela dawkowania
| Sytuacja kliniczna | Dawkowanie winorelbiny | Uwagi |
|---|---|---|
| Monoterapia – pierwsze 3 podania | 60 mg/m² pc. raz w tygodniu | Dawka początkowa dla wszystkich pacjentów |
| Monoterapia – od 4. podania przy braku neutropenii | 80 mg/m² pc. raz w tygodniu | Przy neutrofilach >1000/mm³ lub jednorazowym spadku do 500-1000/mm³ |
| Monoterapia – od 4. podania przy neutropenii | 60 mg/m² pc. raz w tygodniu | Przy neutrofilach <500/mm³ lub ≥2 spadkach do 500-1000/mm³ |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami wątroby | 60 mg/m² pc. raz w tygodniu | Bilirubina < 1,5 × ULN; ALT/AST 1,5-2,5 × ULN |
| Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby | 50 mg/m² pc. raz w tygodniu | Bilirubina 1,5-3 × ULN, niezależnie od ALT/AST |
| Dawka maksymalna przy BSA ≥ 2 m² | 120 mg/tydzień (przy dawce 60 mg/m² pc.) 160 mg/tydzień (przy dawce 80 mg/m² pc.) |
Nie należy przekraczać dawki maksymalnej niezależnie od BSA |
| Przelicznik przy terapii łączonej | 60 mg/m² pc. (doustnie) = 25 mg/m² pc. (dożylnie) 80 mg/m² pc. (doustnie) = 30 mg/m² pc. (dożylnie) |
Do stosowania przy naprzemiennym podawaniu postaci doustnej i dożylnej |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania