Dawkowanie i sposób podawania leku Phenylephrine Unimedic

Phenylephrine Unimedic to koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, zawierający 10 mg/ml fenylefryny (w postaci fenylefryny chlorowodorku). Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera 1 ml koncentratu, co odpowiada 10 mg fenylefryny. Przed podaniem leku niezbędne jest jego odpowiednie rozcieńczenie.¹

Drogi podania

Lek Phenylephrine Unimedic przeznaczony jest wyłącznie do podania dożylnego w formie wstrzyknięcia lub infuzji. Koncentrat o stężeniu 10 mg/ml należy zawsze rozcieńczyć przed podaniem. Produkt powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny posiadający odpowiednie przeszkolenie i doświadczenie.²

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie fenylefryny zależy od sposobu podania i reakcji klinicznej pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii należy wzrokowo ocenić produkt leczniczy pod kątem obecności cząstek stałych i zmian zabarwienia, jeśli tylko pojemnik i roztwór umożliwiają taką ocenę.³

Dawkowanie fenylefryny obejmuje dwie główne metody podania:⁴

• Dożylne wstrzyknięcia w bolusie: Początkowo podaje się powtarzane dawki od 50 do 100 mikrogramów w bolusie. Odpowiada to 1-2 ml rozcieńczonego roztworu o stężeniu 50 mikrogramów/ml lub 0,5-1 ml rozcieńczonego roztworu o stężeniu 100 mikrogramów/ml. Dawki te podaje się do momentu uzyskania pożądanego efektu i przed rozpoczęciem ciągłego wlewu.⁵
• Ciągła infuzja: Występują znaczące różnice w dawkowaniu. Typowa dawka początkowa mieści się w przedziale od 25 do 50 mikrogramów/min. Następnie dawki można zwiększać lub zmniejszać w celu utrzymania ciśnienia skurczowego krwi zbliżonego do wartości docelowej. Za skuteczne uznaje się dawki w zakresie od 25 do 100 mikrogramów/min.⁶

W przypadku gdy wymagane są dawki przekraczające 50 mikrogramów/min lub gdy u pacjenta występuje tendencja do bradykardii odruchowej, należy rozważyć zmianę na inny lek wazopresyjny. Podczas terapii należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi pacjenta.⁷

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dostosowanie dawki może być konieczne w następujących grupach pacjentów:⁸

• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Mogą wymagać mniejszych dawek fenylefryny.⁹
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: W przypadku marskości wątroby mogą być konieczne większe dawki fenylefryny.¹⁰
• Osoby w podeszłym wieku: Terapię należy prowadzić z zachowaniem szczególnej ostrożności.¹¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności fenylefryny w populacji pediatrycznej. Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.¹²

Praktyczne wskazówki dotyczące podawania

Podczas podawania fenylefryny należy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe umieszczenie igły w naczyniu żylnym i unikanie wynaczynienia, które może prowadzić do uszkodzenia tkanki lub niedokrwienia.¹³

Koncentrat fenylefryny (10 mg/ml) należy każdorazowo rozcieńczyć przed podaniem dożylnym. Prawidłowe przygotowanie roztworu jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego dawkowania. Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania produktu leczniczego przed podaniem znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹⁴