Właściwości farmakokinetyczne
Oxydolor 40 mg
Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5-80 mg) charakteryzuje się biodostępnością doustną stanowiącą około 2/3 biodostępności pozajelitowej oraz czasem osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu około 3 godzin, co jest istotnie dłuższe niż w postaci o szybkim uwalnianiu (1-1,5 godziny). Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 2,6 L/kg, a wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (38-45%). Okres półtrwania oksykodonu w fazie eliminacji wynosi 4-6 godzin, a klirens osoczowy 0,8 L/min. Stan stacjonarny osiągany jest średnio po 1 dobie stosowania. Farmakokinetyka oksykodonu jest liniowa w zakresie dawek 5-80 mg, co umożliwia przewidywalne zwiększanie stężeń w osoczu wraz ze wzrostem dawki. Należy podkreślić, że tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie mogą być rozkruszane ani dzielone, aby uniknąć szybkiego uwalniania i potencjalnie toksycznego stężenia leku.
Właściwości farmakokinetyczne oksykodonu
Oksykodon, substancja czynna produktu leczniczego Oxydolor dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne i zasady stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.1
Wchłanianie oksykodonu
Względna biodostępność oksykodonu w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do biodostępności oksykodonu w postaci o szybkim uwalnianiu. Istotne różnice dotyczą jednak czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu – dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu wynosi on około 3 godzin, natomiast dla postaci o szybkim uwalnianiu 1-1,5 godziny.2
Należy podkreślić, że największe stężenie w osoczu i wahania w stężeniach oksykodonu z postaci o przedłużonym uwalnianiu i szybkim uwalnianiu są porównywalne, pod warunkiem zastosowania takich samych dawek dobowych, podawanych odpowiednio co 12 i co 6 godzin.3
Całkowita biodostępność doustnej postaci oksykodonu odpowiada w około dwóch trzecich biodostępności po podaniu pozajelitowym.4
Istotne jest, że tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie mogą być rozkruszane, dzielone ani rozgryzane, gdyż prowadzi to do szybkiego uwalniania oksykodonu oraz wchłonięcia potencjalnie szkodliwej dawki oksykodonu spowodowanego zniszczeniem właściwości przedłużonego uwalniania.5
Dystrybucja oksykodonu
W stanie stacjonarnym objętość dystrybucji oksykodonu wynosi 2,6 L/kg. Lek wiąże się z białkami osocza w stopniu umiarkowanym – wiązanie to wynosi 38-45%.6
Oksykodon przekracza barierę łożyskową i przenika do mleka ludzkiego, co jest istotną informacją kliniczną w przypadku stosowania leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.7
Metabolizm oksykodonu
Oksykodon podlega metabolizmowi zarówno w jelitach, jak i w wątrobie. Proces ten zachodzi przy udziale cytochromu P450, prowadząc do powstania głównych metabolitów:8
- noroksykodonu
- oksymorfonu
- kilku pochodnych glukuronidu
Interesujące obserwacje dotyczą interakcji lekowych w trakcie metabolizmu oksykodonu:
- Badania in vitro sugerują, że terapeutyczne dawki cymetydyny prawdopodobnie nie mają istotnego wpływu na tworzenie noroksykodonu.9
- Chinidyna redukuje produkcję oksymorfonu, jednakże farmakodynamiczne właściwości oksykodonu pozostają w dużym stopniu niezmienione.10
Istotne jest, że wpływ metabolitów na całościowe działanie farmakodynamiczne leku pozostaje bez znaczenia klinicznego.11
Kinetyka eliminacji
Okres półtrwania oksykodonu w fazie eliminacji wynosi od 4 do 6 godzin (według innego fragmentu tekstu źródłowego 4-5 godzin), a klirens w osoczu wynosi 0,8 L/min.12
Stan stacjonarny jest osiągany średnio po 1 dobie stosowania leku.13
Wydalanie oksykodonu
Oksykodon i jego metabolity są wydalane zarówno z moczem, jak i z kałem.14
Liniowość profilu farmakokinetycznego
W zakresie dawek 5-80 mg oksykodonu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu wykazano liniowość stężeń w osoczu pod względem szybkości i zakresu wchłaniania. Oznacza to, że zwiększenie dawki leku prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia substancji czynnej w osoczu.15
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (postać o przedłużonym uwalnianiu) | około 3 godziny |
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (postać o szybkim uwalnianiu) | 1-1,5 godziny |
| Biodostępność postaci doustnej | około 2/3 biodostępności postaci pozajelitowej |
| Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym | 2,6 L/kg |
| Wiązanie z białkami osocza | 38-45% |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | 4-6 godzin |
| Klirens osoczowy | 0,8 L/min |
| Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego | średnio 1 doba |
| Zakres dawek z liniową farmakokinetyką | 5-80 mg |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania