Właściwości farmakokinetyczne
Oxydolor 40 mg

Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5-80 mg) charakteryzuje się biodostępnością doustną stanowiącą około 2/3 biodostępności pozajelitowej oraz czasem osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu około 3 godzin, co jest istotnie dłuższe niż w postaci o szybkim uwalnianiu (1-1,5 godziny). Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 2,6 L/kg, a wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (38-45%). Okres półtrwania oksykodonu w fazie eliminacji wynosi 4-6 godzin, a klirens osoczowy 0,8 L/min. Stan stacjonarny osiągany jest średnio po 1 dobie stosowania. Farmakokinetyka oksykodonu jest liniowa w zakresie dawek 5-80 mg, co umożliwia przewidywalne zwiększanie stężeń w osoczu wraz ze wzrostem dawki. Należy podkreślić, że tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie mogą być rozkruszane ani dzielone, aby uniknąć szybkiego uwalniania i potencjalnie toksycznego stężenia leku.

Właściwości farmakokinetyczne oksykodonu

Oksykodon, substancja czynna produktu leczniczego Oxydolor dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne i zasady stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.1

Wchłanianie oksykodonu

Względna biodostępność oksykodonu w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do biodostępności oksykodonu w postaci o szybkim uwalnianiu. Istotne różnice dotyczą jednak czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu – dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu wynosi on około 3 godzin, natomiast dla postaci o szybkim uwalnianiu 1-1,5 godziny.2

Należy podkreślić, że największe stężenie w osoczu i wahania w stężeniach oksykodonu z postaci o przedłużonym uwalnianiu i szybkim uwalnianiu są porównywalne, pod warunkiem zastosowania takich samych dawek dobowych, podawanych odpowiednio co 12 i co 6 godzin.3

Całkowita biodostępność doustnej postaci oksykodonu odpowiada w około dwóch trzecich biodostępności po podaniu pozajelitowym.4

Istotne jest, że tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie mogą być rozkruszane, dzielone ani rozgryzane, gdyż prowadzi to do szybkiego uwalniania oksykodonu oraz wchłonięcia potencjalnie szkodliwej dawki oksykodonu spowodowanego zniszczeniem właściwości przedłużonego uwalniania.5

Dystrybucja oksykodonu

W stanie stacjonarnym objętość dystrybucji oksykodonu wynosi 2,6 L/kg. Lek wiąże się z białkami osocza w stopniu umiarkowanym – wiązanie to wynosi 38-45%.6

Oksykodon przekracza barierę łożyskową i przenika do mleka ludzkiego, co jest istotną informacją kliniczną w przypadku stosowania leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.7

Metabolizm oksykodonu

Oksykodon podlega metabolizmowi zarówno w jelitach, jak i w wątrobie. Proces ten zachodzi przy udziale cytochromu P450, prowadząc do powstania głównych metabolitów:8

  • noroksykodonu
  • oksymorfonu
  • kilku pochodnych glukuronidu

Interesujące obserwacje dotyczą interakcji lekowych w trakcie metabolizmu oksykodonu:

  • Badania in vitro sugerują, że terapeutyczne dawki cymetydyny prawdopodobnie nie mają istotnego wpływu na tworzenie noroksykodonu.9
  • Chinidyna redukuje produkcję oksymorfonu, jednakże farmakodynamiczne właściwości oksykodonu pozostają w dużym stopniu niezmienione.10

Istotne jest, że wpływ metabolitów na całościowe działanie farmakodynamiczne leku pozostaje bez znaczenia klinicznego.11

Kinetyka eliminacji

Okres półtrwania oksykodonu w fazie eliminacji wynosi od 4 do 6 godzin (według innego fragmentu tekstu źródłowego 4-5 godzin), a klirens w osoczu wynosi 0,8 L/min.12

Stan stacjonarny jest osiągany średnio po 1 dobie stosowania leku.13

Wydalanie oksykodonu

Oksykodon i jego metabolity są wydalane zarówno z moczem, jak i z kałem.14

Liniowość profilu farmakokinetycznego

W zakresie dawek 5-80 mg oksykodonu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu wykazano liniowość stężeń w osoczu pod względem szybkości i zakresu wchłaniania. Oznacza to, że zwiększenie dawki leku prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia substancji czynnej w osoczu.15

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (postać o przedłużonym uwalnianiu) około 3 godziny
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (postać o szybkim uwalnianiu) 1-1,5 godziny
Biodostępność postaci doustnej około 2/3 biodostępności postaci pozajelitowej
Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym 2,6 L/kg
Wiązanie z białkami osocza 38-45%
Okres półtrwania w fazie eliminacji 4-6 godzin
Klirens osoczowy 0,8 L/min
Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego średnio 1 doba
Zakres dawek z liniową farmakokinetyką 5-80 mg
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl