Dawkowanie i sposób podawania
Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Naloxonum hydrochloricum WZF w stężeniu 400 mikrogramów/ml jest stosowany w leczeniu zatrucia opioidami oraz w wyprowadzaniu ze znieczulenia opioidowego, podawany dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. U dorosłych z zatruciem opioidami zaleca się dawkę początkową 400-2000 mikrogramów dożylnie, powtarzaną co 2-3 minuty do uzyskania poprawy, z maksymalną dawką 10 mg; brak efektu wskazuje na inną przyczynę objawów. U dzieci dawka początkowa wynosi 10 mikrogramów/kg mc., z możliwością podania dodatkowej dawki 100 mikrogramów/kg mc. W wyprowadzaniu ze znieczulenia u dorosłych stosuje się 100-200 mikrogramów (1,5-3 mikrogramów/kg mc.) dożylnie lub we wlewie, z ewentualnym dodatkowym podaniem domięśniowym przy opioidach długodziałających. U dzieci dawka wynosi 10 mikrogramów/kg mc., z możliwością podania dodatkowej dawki 100 mikrogramów/kg mc. W przypadku noworodków z depresją oddechową po opioidach podawanych rodzącej, dawka wynosi 10 mikrogramów/kg mc., powtarzana co 2-3 minuty lub jednorazowo 200 mikrogramów (ok. 60 mikrogramów/kg mc.).
- Dawkowanie i sposób podawania leku Naloxonum hydrochloricum WZF
- Dawkowanie w zatruciu opioidami
- Dawkowanie u dorosłych w zatruciu opioidami
- Dawkowanie u dzieci w zatruciu opioidami
- Dawkowanie w wyprowadzaniu ze znieczulenia wywołanego opioidami
- Dawkowanie u dorosłych w wyprowadzaniu ze znieczulenia
- Dawkowanie u dzieci w wyprowadzaniu ze znieczulenia
- Dawkowanie u noworodków
- Dawkowanie w różnicowym rozpoznawaniu zatrucia opioidami
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania Naloxonum hydrochloricum WZF
Dawkowanie i sposób podawania leku Naloxonum hydrochloricum WZF
Lek Naloxonum hydrochloricum WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 400 mikrogramów/ml może być podawany trzema drogami: dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. Wybór odpowiedniej dawki oraz drogi podania należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta, rodzaju oraz ilości podanego wcześniej opioidu.1
Dawkowanie w zatruciu opioidami
W przypadku zatrucia opioidami dawkowanie różni się w zależności od grupy wiekowej pacjenta:
Dawkowanie u dorosłych w zatruciu opioidami
U pacjentów dorosłych z objawami zatrucia opioidami zazwyczaj stosuje się początkową jednorazową dawkę dożylną wynoszącą od 400 do 2000 mikrogramów. W przypadku braku odpowiedniej reakcji, dawkę dożylną można powtarzać w odstępach co 2-3 minuty, aż do momentu uzyskania zadowalającej odpowiedzi klinicznej w postaci powrotu świadomości oraz prawidłowego, miarowego oddechu. Należy pamiętać, że jeśli po podaniu łącznej dawki 10 mg naloksonu nie obserwuje się nawet chwilowej poprawy czynności oddechowej i powrotu świadomości, prawdopodobnie przyczyną wystąpienia tych objawów nie jest przedawkowanie opioidów. Alternatywnie, produkt można podawać również domięśniowo lub podskórnie. W stanach bezpośredniego zagrożenia życia preferowana jest droga dożylna.2
Dawkowanie u dzieci w zatruciu opioidami
U dzieci z objawami zatrucia opioidami zwykle stosuje się początkową jednorazową dawkę dożylną wynoszącą 10 mikrogramów na kilogram masy ciała. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę wynoszącą 100 mikrogramów na kilogram masy ciała. W sytuacjach, gdy podanie dożylne nie jest możliwe, zaleca się stosowanie leku drogą domięśniową lub podskórną w dawkach podzielonych.3
Dawkowanie w wyprowadzaniu ze znieczulenia wywołanego opioidami
W przypadku konieczności wyprowadzenia pacjenta ze znieczulenia wywołanego opioidami, dawkowanie również zależy od grupy wiekowej:
Dawkowanie u dorosłych w wyprowadzaniu ze znieczulenia
U pacjentów dorosłych zwykle stosuje się dożylnie dawkę od 100 do 200 mikrogramów, co odpowiada 1,5-3 mikrogramom na kilogram masy ciała. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy zastosowano opioid o długim czasie działania, może być konieczne podanie dodatkowo domięśniowo naloksonu w ciągu 1-2 godzin od pierwszej dawki. Alternatywnie, lek można podać we wlewie dożylnym.4
Dawkowanie u dzieci w wyprowadzaniu ze znieczulenia
U dzieci zaleca się podanie dożylnie dawki 10 mikrogramów na kilogram masy ciała. W razie potrzeby można zastosować dodatkową dawkę wynoszącą 100 mikrogramów na kilogram masy ciała. Jeżeli podanie dożylne jest niemożliwe, zaleca się stosowanie leku drogą domięśniową lub podskórną w dawkach podzielonych. Podobnie jak u dorosłych, możliwe jest również podanie leku we wlewie dożylnym.5
Dawkowanie u noworodków
W przypadku znoszenia depresji ośrodka oddechowego u noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej opioidowych leków przeciwbólowych podczas porodu, stosuje się następujące dawkowanie:
W przypadku stwierdzenia bezdechu u noworodka, przed podaniem naloksonu należy bezwzględnie upewnić się, że zachowana została drożność dróg oddechowych. Zaleca się podanie dożylne, domięśniowe lub podskórne w dawce 10 mikrogramów na kilogram masy ciała. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 2-3 minutach. Alternatywnie, możliwe jest również podanie domięśniowe jednorazowej dawki naloksonu wynoszącej 200 mikrogramów (co odpowiada około 60 mikrogramom na kilogram masy ciała).6
Dawkowanie w różnicowym rozpoznawaniu zatrucia opioidami
W celu różnicowego rozpoznania zatrucia opioidami zaleca się podanie dożylne dawki diagnostycznej wynoszącej 0,5 mikrogramów na kilogram masy ciała. Zastosowanie tej dawki umożliwia stwierdzenie, czy zahamowanie oddychania, utrudnienie oddawania lub zatrzymanie moczu nie są spowodowane przez opioid. Po ocenie odpowiedzi na dawkę testową, dawkę naloksonu można stopniowo zwiększać, jednak należy unikać podawania zbyt dużych dawek. Należy pamiętać, że wysokie dawki naloksonu eliminują wszelkie działanie opioidu, włącznie z działaniem przeciwbólowym, a także mogą powodować niepożądane pobudzenie układu współczulnego i układu krążenia.7
Sposób podawania
Lek Naloxonum hydrochloricum WZF może być podawany dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. W przypadku konieczności podania leku we wlewie dożylnym, należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi sposobu rozcieńczania produktu, które znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.8
Tabela dawkowania Naloxonum hydrochloricum WZF
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawkowanie | Droga podania | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Zatrucie opioidami | Dorośli | 400-2000 mikrogramów jednorazowo, powtarzać co 2-3 minuty w razie potrzeby | Dożylnie (preferowana), domięśniowo lub podskórnie | Jeśli po podaniu 10 mg brak poprawy – podejrzewać inną przyczynę niż opioidy |
| Dzieci | 10 mikrogramów/kg mc. jednorazowo, dodatkowo 100 mikrogramów/kg mc. w razie potrzeby | Dożylnie (preferowana), domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych | ||
| Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami | Dorośli | 100-200 mikrogramów (1,5-3 mikrogramów/kg mc.) | Dożylnie lub we wlewie dożylnym, ew. domięśniowo | Przy opioidach długodziałających może być konieczna dawka dodatkowa domięśniowo po 1-2 godz. |
| Dzieci | 10 mikrogramów/kg mc., dodatkowo 100 mikrogramów/kg mc. w razie potrzeby | Dożylnie, domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych, lub we wlewie dożylnym | ||
| Depresja oddechowa u noworodków po podaniu opioidów rodzącej | Noworodki | 10 mikrogramów/kg mc., powtórzyć po 2-3 min. w razie potrzeby lub jednorazowo 200 mikrogramów (ok. 60 mikrogramów/kg mc.) | Dożylnie, domięśniowo lub podskórnie | Przed podaniem leku upewnić się o drożności dróg oddechowych |
| Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami | Wszyscy | 0,5 mikrogramów/kg mc., następnie dawkę można stopniowo zwiększać | Dożylnie | Unikać zbyt dużych dawek – mogą powodować pobudzenie układu współczulnego i układu krążenia |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania