Specjalne ostrzeżenia
MST Continus

Produkt leczniczy MST Continus (siarczan morfiny) w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza depresji ośrodka oddechowego, centralnego bezdechu sennego (CBS) oraz uzależnienia opioidowego (OUD). Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat, w leczeniu bólu pooperacyjnego u młodzieży powyżej 12 lat oraz w okresie okołooperacyjnym (przed i 24 godziny po operacji). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami oddechowymi, chorobami wątroby, nerek, trzustki, zaburzeniami psychicznymi, a także u osób w podeszłym wieku. Występuje ryzyko ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP), która może pojawić się w ciągu pierwszych 10 dni leczenia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Morfina może powodować skurcz zwieracza Oddiego, co zwiększa ryzyko kolki żółciowej i nerkowej oraz zapalenia trzustki. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO, lekami hamującymi OUN (np. benzodiazepinami) oraz alkoholem ze względu na ryzyko nasilenia depresji oddechowej i śpiączki.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania MST Continus

Produkt leczniczy MST Continus (siarczan morfiny) w tabletkach powlekanych o zmodyfikowanym uwalnianiu wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego leku, z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych środków ostrożności.1

Przeciwwskazania i ograniczenia stosowania

Stosowanie MST Continus nie jest zalecane w następujących przypadkach:

  • U pacjentów przed operacją oraz przez 24 godziny po operacji
  • U pacjentów w wieku poniżej 12 lat
  • U dzieci i młodzieży powyżej 12 lat w leczeniu bólu pooperacyjnego2

Szczególna ostrożność i zmniejszenie dawki

Należy zachować szczególną ostrożność i w razie konieczności zmniejszyć dawkę MST Continus u pacjentów z następującymi stanami:3

  • Uzależnienie od opioidów – pacjenci z historią uzależnienia wymagają szczególnego monitorowania
  • Psychiczne uzależnienie od leków, substancji psychotropowych i/lub alkoholu
  • Zaburzenia związane z używaniem opioidów (OUD, ang. Opioid Use Disorder)
  • Delirium tremens – zespół abstynencyjny może nasilać objawy
  • Zaburzenia oddechowe – ciężkie zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i czynności płuc
  • Depresja oddechowa – podstawowe ryzyko związane z terapią opioidami
  • Ciężka postać serca płucnego
  • Centralny bezdech senny
  • Urazy głowy, zmiany śródczaszkowe lub podwyższone ciśnienie śródczaszkowe
  • Zaburzenia świadomości o nieznanym pochodzeniu
  • Niedociśnienie tętnicze związane z hipowolemią
  • Przerost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu w pęcherzu (ryzyko rozerwania pęcherza)
  • Zwężenie cewki moczowej
  • Kolka nerkowa
  • Ciężkie zaburzenia czynności nerek
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
  • Zaburzenia czynności dróg żółciowych
  • Zapalenie trzustki
  • Nieswoiste zapalenie jelit
  • Niedoczynność tarczycy
  • Niewydolność kory nadnerczy
  • Guz chromochłonny
  • Padaczka lub zwiększona skłonność do drgawek
  • Pacjenci w podeszłym wieku
  • Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i okres 2 tygodni od zaprzestania stosowania inhibitorów MAO
  • Jednoczesne podawanie leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego
  • Zaparcia4

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że dzieci i osoby w podeszłym wieku wykazują większą wrażliwość na morfinę. Nie wolno stosować wysokich dawek morfiny od razu na początku kuracji, bez wcześniejszego stopniowego podawania małych dawek.5

Depresja oddechowa

Depresja ośrodka układu oddechowego stanowi pierwotne ryzyko w przypadku przedawkowania opioidów. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. Zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów.6

Zaburzenia oddychania podczas snu

MST Continus może powodować zaburzenia oddychania podczas snu, takie jak centralny bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu CBS, ang. central sleep apnoea) oraz hipoksemię (niski poziom tlenu we krwi). Objawy mogą obejmować:

  • Przerwy w oddychaniu podczas snu
  • Nocne przebudzenia z powodu duszności
  • Trudności w utrzymaniu snu
  • Nadmierną senność w ciągu dnia

Jeśli pacjent lub inna osoba zauważy te objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w stopniu zależnym od dawki. Opioidy mogą również powodować pogorszenie istniejącego wcześniej bezdechu sennego. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki dobowej opioidu.7

Ciężkie skórne działania niepożądane

W związku z leczeniem morfiną notowano występowanie ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP, ang. acute generalized exanthematous pustulosis), która może stanowić zagrożenie życia lub prowadzić do zgonu. Większość tych reakcji występowała w ciągu pierwszych 10 dni leczenia. Pacjenta należy poinformować o objawach podmiotowych i przedmiotowych AGEP i doradzić, aby zgłosił się do lekarza, jeśli wystąpią u niego takie objawy.

Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy wskazujące na AGEP, należy natychmiast przerwać stosowanie morfiny i rozważyć inne leczenie.8

Zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych

Morfina może powodować zaburzenia czynności wątroby i skurcz zwieracza Oddiego, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia w drogach żółciowych i ryzyka objawów dotyczących dróg żółciowych oraz zapalenia trzustki. Ze względu na wywoływanie skurczu zwieraczy, morfina może prowadzić również do występowania napadów kolki żółciowej lub nerkowej.9

Morfinę należy ostrożnie stosować po zabiegach chirurgicznych szczególnie w obrębie dróg żółciowych oraz u pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki.10

Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających

Należy zachować ostrożność stosując morfinę jednocześnie z lekami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie leku MST Continus i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia:

  • Nadmiernego uspokojenia
  • Depresji oddechowej
  • Śpiączki
  • Śmierci

Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia. Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu leku MST Continus w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie.11

Zaburzenia związane z używaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie)

W wyniku wielokrotnego podawania opioidów, takich jak MST Continus, może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Wielokrotne stosowanie produktu MST Continus może prowadzić do wystąpienia zaburzeń związanych z używaniem opioidów (OUD, ang. Opioid Use Disorder). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia OUD.12

Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu MST Continus może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko OUD jest zwiększone u pacjentów:

  • U których w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo) stwierdzono zaburzenia spowodowane nadużywaniem substancji psychoaktywnych (w tym alkoholu)
  • U osób używających obecnie wyrobów tytoniowych
  • U pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. z ciężką depresją, zaburzeniami lękowymi lub zaburzeniami osobowości)13

Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia produktem MST Continus należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan przerwania leczenia. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy również informować pacjenta o ryzyku i objawach OUD. Pacjentowi należy doradzić, aby zgłosił się do lekarza prowadzącego, jeśli takie objawy u niego wystąpią.14

Konieczna jest obserwacja, czy u pacjenta nie występują objawy zachowań związanych z aktywnym poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne prośby o uzupełnianie zapasu leku). Postępowanie to obejmuje przegląd stosowanych równocześnie opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą od uzależnień.15

Ostry zespół klatki piersiowej u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową

Ze względu na możliwe powiązanie między ostrym zespołem klatki piersiowej (ACS, ang. acute chest syndrome) a podawaniem morfiny pacjentom z niedokrwistością sierpowatokrwinkową otrzymującym morfinę w czasie kryzysu naczyniowo-okluzyjnego, należy uważnie obserwować, czy nie występują u nich objawy ostrego zespołu klatki piersiowej.16

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli podejrzewa się możliwość wystąpienia niedrożności porażennej jelit i przerwać stosowanie w przypadku wystąpienia tego porażenia.17

U pacjentów z epilepsją w wywiadzie, morfina może obniżać próg drgawkowy.18

Morfina powoduje zaparcia. Z chwilą rozpoczęcia leczenia należy jednocześnie prowadzić profilaktykę zaparć.19

Interakcje z innymi lekami

Doustna terapia przeciwpłytkowa inhibitorem P2Y12: W pierwszym dniu leczenia skojarzonego inhibitorem P2Y12 i morfiną obserwowano zmniejszenie skuteczności leczenia inhibitorem P2Y12.20

Inhibitory monoaminooksydazy (MAOIs): Morfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory MAO lub w okresie 2 tygodni od zaprzestania stosowania inhibitorów MAO.21

Podanie dożylnie postaci doustnej może wywoływać ciężkie działania niepożądane.22

Jednoczesne picie alkoholu i stosowanie produktu MST Continus może nasilać działania niepożądane produktu MST Continus; należy unikać równoczesnego przyjmowania.23

Ryfampicyna może zmniejszać stężenie morfiny w osoczu. Należy obserwować działanie przeciwbólowe morfiny oraz odpowiednio dostosować dawkowanie morfiny w trakcie i po zakończeniu leczenia ryfampicyną.24

Wpływ na układ hormonalny

Opioidy mogą wpływać na funkcjonowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i osi podwzgórze-przysadka-gonady. Objawy obejmują m.in. wzrost stężenia prolaktyny, a także obniżenie poziomu kortyzolu i testosteronu w surowicy. Zmiany te mogą prowadzić do wystąpienia objawów klinicznych.25

Niewydolność nadnerczy: Opioidowe leki przeciwbólowe mogą spowodować nieodwracalną niewydolność nadnerczy i konieczność obserwowania pacjenta oraz zastosowania terapii zastępczej glikokortykosteroidami. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować np. nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi.26

U pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy (np. choroba Addisona) należy kontrolować stężenie kortyzolu w osoczu krwi, i jeśli to konieczne, prowadzić substytucję kortykosteroidów.27

Zmniejszone wydzielanie hormonów płciowych i zwiększone wydzielanie prolaktyny: Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może wiązać się ze zmniejszeniem wydzielania hormonów płciowych i zwiększeniem wydzielania prolaktyny. Objawy obejmują zmniejszenie popędu seksualnego, impotencję lub brak miesiączki.28

Tolerancja i hiperalgezja

Długotrwałe stosowanie produktu może prowadzić do rozwoju tolerancji na lek powodując konieczność zastosowania stopniowo coraz większych dawek morfiny w celu utrzymania kontroli nad bólem.29

U pacjentów może wystąpić zjawisko hiperalgezji, która nie ustępuje po zwiększeniu dawki produktu MST Continus, szczególnie u pacjentów dotychczas leczonych dużymi dawkami. Konieczne może być zmniejszenie dawki siarczanu morfiny lub zmiana produktu na inny opioid.30

Szczególne sytuacje kliniczne

Pacjentom, którzy mają być poddani chordotomii lub innemu zabiegowi zniesienia czucia bólu, nie należy podawać produktu MST Continus na 12 godzin przed zabiegiem.31

Nie zaleca się podawania produktu MST Continus w okresie okołooperacyjnym ani w ciągu 24 godzin po przeprowadzeniu zabiegu operacyjnego.32

Prawidłowe przyjmowanie leku

Tabletki należy połykać w całości. Nie wolno ich dzielić, gryźć, żuć i kruszyć.33

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Produkty MST Continus o mocach 10, 30 i 60 mg zawierają laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować ww. produktów.34

Produkty MST Continus o mocach 30 mg oraz 60 mg zawierają barwnik żółcień pomarańczową (E 110), która może wywoływać reakcje alergiczne.35

Dostępne moce MST Continus Zawartość laktozy Obecność barwnika żółcieni pomarańczowej (E 110)
MST Continus 10 mg 90 mg laktozy Nie
MST Continus 30 mg 70 mg laktozy Tak
MST Continus 60 mg 40 mg laktozy Tak
MST Continus 100 mg Brak danych Brak danych
MST Continus 200 mg Brak danych Brak danych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl