Interakcje leku
Lisinopril Grindeks 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lizynopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wchodzi w szereg istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę tych interakcji, które należy uwzględnić podczas terapii produktem Lisinopril Grindeks.¹

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

Jednoczesne stosowanie lizynoprylu z innymi lekami o działaniu przeciwnadciśnieniowym może prowadzić do nasilonego efektu hipotensyjnego. Dotyczy to szczególnie: triazotanu glicerolu, innych azotanów oraz wszelkich środków rozszerzających naczynia krwionośne. Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), poprzez równoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, skutkuje zwiększoną częstością działań niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia funkcji nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek).²

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Szczególną uwagę należy zwrócić na leki, które w połączeniu z lizynoprylem mogą zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na znacząco podwyższone ryzyko tego powikłania. Również inne grupy leków zwiększają to ryzyko:

• Inhibitory ssaczego celu rapamycyny (mTOR) – temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus
• Inhibitory obojętnej endopeptydazy (NEP) – np. racekadotryl
• Wildagliptyna
• Tkankowy aktywator plazminogenu

W przypadku konieczności stosowania powyższych leków należy rozważyć alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową.³

Interakcje z lekami moczopędnymi

Dołączenie lizynoprylu do terapii lekami moczopędnymi zwykle skutkuje addytywnym działaniem przeciwnadciśnieniowym. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, którym niedawno zalecono diuretyki, gdyż może u nich wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego po włączeniu lizynoprylu. W celu zminimalizowania ryzyka objawowego niedociśnienia zaleca się odstawienie leku moczopędnego przed rozpoczęciem terapii lizynoprylem.⁴

Interakcje z lekami wpływającymi na poziom potasu

Lizynopryl może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie gdy jest stosowany jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na gospodarkę potasową. Należą do nich:

• Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd)
• Suplementy potasu
• Substytuty soli kuchennej zawierające potas
• Trimetoprim i kotrimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol)
• Cyklosporyna
• Heparyna

Nie zaleca się łączenia lizynoprylu z wymienionymi lekami. Jeżeli jednak takie skojarzenie jest konieczne, należy stosować te produkty ostrożnie i regularnie monitorować stężenie potasu w surowicy.⁵

Z drugiej strony, jednoczesne stosowanie lizynoprylu z lekiem moczopędnym powodującym utratę potasu może prowadzić do złagodzenia hipokaliemii wywołanej diuretykiem.⁶

W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z cyklosporyną lub heparyną należy monitorować stężenie potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii.⁷

Interakcje z litem

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z litem może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i objawów jego toksyczności. Stosowanie tiazydowych leków moczopędnych równocześnie z tą kombinacją może dodatkowo nasilać ryzyko toksyczności litu. Nie zaleca się łączenia lizynoprylu z litem, a jeśli takie skojarzenie jest konieczne, należy starannie monitorować stężenie litu w surowicy.⁸

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych (≥ 3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Ponadto, skojarzenie to może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, oraz podwyższać stężenie potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami funkcji nerek.

Podczas stosowania terapii skojarzonej należy:

• Zachować szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku
• Zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta
• Monitorować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo

Należy podkreślić, że zaburzenia czynności nerek spowodowane przez tę interakcję są zazwyczaj odwracalne.⁹

Interakcje z innymi grupami leków

Złoto podawane we wstrzyknięciach (np. sodu aurotiojabłczan) – u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE częściej obserwowano reakcje przypominające objawy po podaniu azotanów (nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie, które może być bardzo nasilone).¹⁰

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne i leki znieczulające – jednoczesne stosowanie tych grup leków z inhibitorami ACE może powodować dalsze obniżenie ciśnienia krwi.¹¹

Sympatykomimetyki mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.¹²

Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) – badania epidemiologiczne wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych może nasilać działanie hipoglikemizujące, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Efekt ten jest bardziej prawdopodobny w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹³

Lizynopryl może być stosowany w skojarzeniu z:

• Kwasem acetylosalicylowym (w dawkach kardiologicznych)
• Lekami trombolitycznymi
• Beta-adrenolitykami
• Azotanami

Powyższe połączenia są dobrze tolerowane i mogą być bezpiecznie stosowane w praktyce klinicznej.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Alkohol może nasilać hipotensyjne działanie lizynoprylu, prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Mechanizm tej interakcji polega na dodatkowym rozszerzeniu naczyń krwionośnych przez etanol, co w połączeniu z działaniem inhibitora ACE może powodować znaczne spadki ciśnienia. Efekt ten może być szczególnie niebezpieczny u:

• Pacjentów w podeszłym wieku
• Osób z zaburzeniami czynności nerek
• Osób odwodnionych
• Pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki przeciwnadciśnieniowe

W trakcie terapii lizynoprylem zaleca się unikanie spożywania alkoholu lub jego znaczne ograniczenie. Jeśli pacjent decyduje się na spożycie niewielkiej ilości alkoholu, powinien być poinformowany o możliwości wystąpienia objawów niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia, uczucie pustki w głowie) i odpowiednio przygotowany na taką ewentualność (np. nie prowadzić pojazdów mechanicznych, nie wykonywać czynności wymagających zachowania pełnej świadomości).

Tabela interakcji lizynoprylu z innymi produktami leczniczymi