Właściwości farmakokinetyczne
Iprixon Neb (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Iprixon Neb

Produkt leczniczy Iprixon Neb, (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml, jest roztworem do nebulizacji zawierającym dwie substancje czynne: bromek ipratropiowy (w postaci jednowodnej) oraz salbutamol (w postaci siarczanu). Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dotyczące obu składników, jak również ich wzajemnego oddziaływania po podaniu wziewnym.¹

Właściwości farmakokinetyczne bromku ipratropiowego

Wchłanianie ipratropium

Biodostępność ogólnoustrojowa bromku ipratropiowego po podaniu wziewnym została oszacowana na poziomie 7-9%. Podstawą tej kalkulacji jest całkowita ilość substancji wydalana przez nerki w okresie 0-24 godzin, która wynosi 3-4%.²

Dystrybucja ipratropium

Analiza parametrów kinetycznych opisujących rozmieszczenie bromku ipratropiowego w organizmie została wykonana na podstawie pomiarów stężenia w osoczu po podaniu dożylnym. Zaobserwowano charakterystyczny, gwałtowny spadek stężenia w osoczu, przebiegający dwufazowo. Pozorna objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vdss) osiąga wartość około 176 l (≈ 2,4 l/kg). Bromek ipratropiowy w minimalnym stopniu wiąże się z białkami osocza – mniej niż 20%. Dane pochodzące z badań przedklinicznych wskazują, że bromek ipratropiowy jako czwartorzędowa amina nie przenika przez łożysko ani przez barierę krew-mózg.³

Metabolizm ipratropium

Klirens całkowity ipratropium wynosi 2,3 l/min, natomiast klirens nerkowy osiąga wartość 0,9 l/min. Po podaniu wziewnym około 87-89% dawki podlega biotransformacji, która zachodzi najprawdopodobniej głównie w wątrobie na drodze oksydacji.⁴

Eliminacja ipratropium

Po podaniu wziewnym około 3,2% radioaktywności, za którą odpowiada cząsteczka niezmieniona oraz metabolity, wydalane jest z moczem. Pozostała radioaktywność jest wydalana z kałem. Okres półtrwania w fazie eliminacji leku znakowanego radioaktywnie, po podaniu wziewnym, wynosi 3,2 godziny. Główne metabolity ipratropium wydalane z moczem charakteryzują się słabym wiązaniem z receptorem muskarynowym i należy je uznać za nieaktywne farmakologicznie.⁵

Właściwości farmakokinetyczne salbutamolu

Wchłanianie salbutamolu

Salbutamol wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie po podaniu doustnym – zarówno w postaci inhalacji, jak i po podaniu dojelitowym. Biodostępność salbutamolu po podaniu doustnym wynosi około 50%. Podczas badań nad skojarzeniem bromku ipratropiowego i siarczanu salbutamolu zaobserwowano, że po podaniu wziewnym tego połączenia średnie maksymalne stężenie salbutamolu w osoczu wyniosło 492 pg/ml i zostało osiągnięte po 3 godzinach od inhalacji.⁶

Dystrybucja salbutamolu

Parametry kinetyczne salbutamolu obliczono na podstawie wartości stężenia w osoczu po podaniu dożylnym. Pozorna objętość dystrybucji (Vz) wynosi w przybliżeniu 156 l (≈ 2,5 l/kg). Tylko 8% leku wiąże się z białkami osocza. Badania przedkliniczne wykazały, że około 5% stężenia osoczowego salbutamolu można stwierdzić w mózgu, jednak za tę ilość najprawdopodobniej odpowiada dystrybucja substancji w płynie zewnątrzkomórkowym w mózgu.⁷

Metabolizm i eliminacja salbutamolu

Po inhalacji pojedynczej dawki salbutamolu, około 27% dawki uwolnionej do ustnika jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 24 godzin. Całkowity okres półtrwania wynosił średnio około 4 godzin. Średnia wartość klirensu całkowitego to 480 ml/min, natomiast klirensu nerkowego – 291 ml/min.⁸

Salbutamol podlega metabolizmowi do 4′-O-siarczanu salbutamolu. Proces biotransformacji dotyczy głównie enancjomeru R(-) salbutamolu (lewosalbutamol), który jest szybciej usuwany z organizmu niż enancjomer S(+).⁹

Po podaniu dożylnym, salbutamol jest wydalany z moczem w ciągu 24 godzin w następujący sposób: większość dawki (64,2%) wydalana jest w postaci niezmienionej cząsteczki, natomiast 12,0% dawki – w postaci siarczanu. W przypadku podania doustnego z moczem wydalane jest 31,8% dawki w postaci niezmienionej oraz 48,2% dawki w postaci siarczanu.¹⁰

Interakcje farmakokinetyczne składników

Jednoczesne podanie wziewne bromku ipratropiowego oraz siarczanu salbutamolu nie powoduje zwiększenia wchłaniania ogólnoustrojowego któregokolwiek ze składników. Nasilone działanie farmakodynamiczne produktu Iprixon Neb wynika ze skojarzonego miejscowego działania obu leków na płuca.¹¹

Porównanie parametrów farmakokinetycznych