Interakcje leku
Infacetamol 100 mg/ml

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie i w związku z tym może oddziaływać z innymi produktami leczniczymi, które wykorzystują te same szlaki metaboliczne lub które są zdolne do hamowania lub indukcji tych szlaków. Niektóre z metabolitów wykazują właściwości hepatotoksyczne i w związku z tym, równoczesne podawanie silnych induktorów enzymów (ryfampicyna, niektóre leki przeciwdrgawkowe, itp.) może wywoływać reakcje hepatotoksyczne, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek paracetamolu.¹

Interakcje z alkoholem etylowym

Spożywanie alkoholu podczas terapii paracetamolem zwiększa toksyczność tego leku, przede wszystkim poprzez indukcję wytwarzania hepatotoksycznych pochodnych paracetamolu w wątrobie. Jest to szczególnie niebezpieczne, gdyż zarówno alkohol jak i paracetamol są metabolizowane w wątrobie, co przy jednoczesnym stosowaniu powoduje znaczne obciążenie tego narządu. W konsekwencji może dojść do poważnego uszkodzenia hepatocytów, nawet przy stosowaniu standardowych dawek terapeutycznych paracetamolu.²

Pacjentom przyjmującym Infacetamol należy zdecydowanie odradzić spożywanie alkoholu w trakcie terapii. W przypadku osób uzależnionych od alkoholu lub z chorobami wątroby należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu paracetamolu i rozważyć alternatywne leki przeciwbólowe lub przeciwgorączkowe.

Interakcje z innymi lekami

Doustne leki przeciwzakrzepowe (acenokumarol, warfaryna): Paracetamol prawdopodobnie nasila działanie przeciwzakrzepowe poprzez hamowanie wytwarzania czynników krzepnięcia w wątrobie. Pomimo że interakcje te wydają się mieć niewielkie znaczenie kliniczne, paracetamol może stanowić alternatywę dla salicylanów u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Zaleca się jednak stosowanie możliwie najmniejszej dawki przez jak najkrótszy czas, wraz z okresowymi badaniami poziomu INR.³

Leki przeciwcholinergiczne (propantelina): Zmniejszają wchłanianie paracetamolu z możliwym hamowaniem jego działania poprzez zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka. Może to prowadzić do opóźnionego działania terapeutycznego paracetamolu i konieczności dostosowania dawkowania.⁴

Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon): Zmniejszają biodostępność paracetamolu oraz podwyższają hepatotoksyczność przy przedawkowaniu poprzez indukcję metabolizmu w wątrobie. U pacjentów stosujących te leki należy monitorować funkcje wątroby i rozważyć korektę dawkowania paracetamolu.⁵

Węgiel aktywny: Zmniejsza wchłanianie paracetamolu, jeżeli zostanie podany w krótkim czasie po przedawkowaniu. Jest to ważne w kontekście leczenia zatruć paracetamolem, ale należy również pamiętać, że podanie węgla aktywnego z innych przyczyn może zmniejszyć skuteczność terapeutyczną planowanej dawki paracetamolu.⁶

Chloramfenikol: Paracetamol może zwiększać toksyczność chloramfenikolu, prawdopodobnie poprzez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie. Należy monitorować pacjentów otrzymujących obydwa leki pod kątem objawów toksyczności chloramfenikolu.⁷

Izoniazyd: Powoduje zmniejszenie klirensu paracetamolu, z możliwym nasileniem jego działania i/lub toksyczności, poprzez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie. U pacjentów leczonych izoniazdem konieczne może być dostosowanie dawki paracetamolu.⁸

Lamotrygina: Paracetamol może zmniejszać biodostępność lamotryginy, z możliwym zmniejszeniem skuteczności jej działania, w związku z możliwą indukcją jej metabolizmu w wątrobie. W razie konieczności jednoczesnego podawania obu leków należy monitorować skuteczność terapeutyczną lamotryginy.⁹

Metoklopramid: Powoduje wzmożone wchłanianie paracetamolu w jelicie cienkim w związku z wpływem na proces opróżniania żołądka. Może to prowadzić do szybszego osiągnięcia stężenia terapeutycznego paracetamolu.¹⁰

Probenecyd: Wydłuża okres półtrwania paracetamolu w osoczu poprzez zmniejszenie szybkości rozpadu oraz wydzielania z moczem jego metabolitów. U pacjentów otrzymujących probenecyd może być konieczne zmniejszenie dawki paracetamolu.¹¹

Żywice jonowymienne (cholestyramina): Zmniejszają wchłanianie paracetamolu, co może hamować jego skuteczność w związku z wiązaniem paracetamolu w jelicie. Zaleca się podawanie paracetamolu co najmniej 1 godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu żywic jonowymiennych.¹²

Ryfampicyna: Zwiększa klirens paracetamolu i tworzenie jego metabolitów o właściwościach hepatotoksycznych w związku z prawdopodobną indukcją jego metabolizmu w wątrobie. U pacjentów leczonych ryfampicyną można rozważyć zwiększenie dawki paracetamolu, jednocześnie monitorując funkcje wątroby.¹³

Zydowudyna: Pomimo opisanego, w pojedynczych przypadkach, wzrostu toksyczności zydowudyny (neutropenia, hepatotoksyczność), wydaje się, że nie występuje żadna interakcja typu kinetycznego pomiędzy tymi dwoma lekami. Należy jednak zachować ostrożność i monitorować parametry morfologii krwi przy jednoczesnym stosowaniu obu leków.¹⁴

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Paracetamol może wpływać na wartości następujących badań diagnostycznych:¹⁵

• Badania krwi:
  • Zwiększenie (biologiczne) aktywności aminotransferaz (AlAT i AspAT), alkalicznej fosfatazy, amoniaku, bilirubiny, kreatyniny, dehydrogenazy mleczanowej (LDH) i mocznika
  • Wzrost (interferencja z testem) poziomu glukozy, teofiliny i kwasu moczowego
  • Wzrost czasu protrombinowego u pacjentów na terapii podtrzymującej z wykorzystaniem warfaryny (nieistotne klinicznie)
  • Obniżenie (interferencja z testem) stężenia glukozy przy wykorzystaniu metody oksydazy-peroksydazy
• Badania moczu:
  • Może pojawić się fałszywe zwiększenie stężenia metadrenaliny i kwasu moczowego
• Test z wykorzystaniem bentyromidu stosowany w ocenie niewydolności trzustki:
  • W związku z tym, że paracetamol, podobnie jak bentyromid, jest metabolizowany do aryloaminy, obserwuje się podwyższoną ilość odzyskanego kwasu p-aminobenzoesowego (PABA)
  • Zaleca się przerwanie stosowania paracetamolu przynajmniej trzy dni przed podaniem bentyromidu
• Oznaczanie kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu:
  • Paracetamol może być przyczyną uzyskiwania fałszywie pozytywnych wyników w jakościowym badaniu z wykorzystaniem odczynnika nitrozonaftolu
  • Lek nie wpływa na wyniki testu ilościowego

¹⁶

Tabela interakcji leku Infacetamol