Właściwości farmakokinetyczne
Heviran Comfort 200 mg
Acyklowir, substancja czynna Heviran Comfort 200 mg, wykazuje częściowe wchłanianie z przewodu pokarmowego, z proporcjonalnym wzrostem stężeń osoczowych w zależności od dawki (np. dla dawki 200 mg co 4 godziny CSSmaks 3,1 µM, CSSmin 1,8 µM; dla 800 mg co 4 godziny CSSmaks 8 µM, CSSmin 4 µM). Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (9-33%) oraz umiarkowanym przenikaniem do płynu mózgowo-rdzeniowego (około 50% stężenia osoczowego), co jest istotne w terapii infekcji OUN. Okres półtrwania u dorosłych po podaniu dożylnym wynosi około 2,9 godziny, a metabolizm jest ograniczony, z wydalaniem głównie w postaci niezmienionej przez nerki, obejmującym przesączanie kłębuszkowe i wydzielanie kanalikowe (klirens nerkowy przewyższa klirens kreatyniny). Interakcja z probenecydem (1 g podany 60 minut przed acyklowirem) wydłuża okres półtrwania o 18% i zwiększa AUC o 40%, co może wymagać korekty dawkowania.
Właściwości farmakokinetyczne leku Heviran Comfort
Heviran Comfort w postaci tabletek 200 mg zawiera jako substancję czynną acyklowir (Aciclovirum). 1 Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego leku, które są kluczowe dla zrozumienia jego działania w organizmie.
Wchłanianie z przewodu pokarmowego
Acyklowir charakteryzuje się częściowym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym można zaobserwować różne stężenia leku w osoczu, zależne od zastosowanej dawki. 2
Stężenia osoczowe przy różnych dawkach
W stanie stacjonarnym, po podawaniu acyklowiru w dawce 200 mg co 4 godziny, obserwuje się średnie stężenie maksymalne w osoczu (CSSmaks) wynoszące 3,1 µM (0,7 µg/ml), a odpowiednie stężenie minimalne (CSSmin) wynosi 1,8 µM (0,4 µg/ml). 3
Przy wyższych dawkach stężenia osoczowe wzrastają proporcjonalnie:
- Dawka 400 mg co 4 godziny: CSSmaks wynosi 5,3 µM (1,2 µg/ml), a CSSmin – 2,7 µM (0,6 µg/ml) 4
- Dawka 800 mg co 4 godziny: CSSmaks wynosi 8 µM (1,8 µg/ml), a CSSmin – 4 µM (0,9 µg/ml) 5
Dystrybucja
Wiązanie z białkami osocza
Acyklowir charakteryzuje się stosunkowo niewielkim wiązaniem z białkami osocza, wynoszącym zaledwie 9-33%. Ta cecha jest istotna klinicznie, ponieważ dzięki temu nie występują istotne interakcje związane z konkurencyjnym wypieraniem acyklowiru przez inne leki z miejsca wiązania. 6
Penetracja do ośrodkowego układu nerwowego
Lek wykazuje umiarkowaną zdolność przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 50% stężenia osiąganego w osoczu. 7 Ta właściwość jest istotna w leczeniu infekcji wirusowych ośrodkowego układu nerwowego.
Metabolizm i eliminacja
Okres półtrwania acyklowiru u dorosłych po podaniu dożylnym wynosi około 2,9 godziny. 8 Jest to czas, w którym stężenie leku w osoczu zmniejsza się o połowę, co ma znaczenie dla ustalania częstości dawkowania.
Metabolizm
Acyklowir ulega metabolizmowi w ograniczonym stopniu. Najważniejszym metabolitem jest 9-karboksymetoksymetyloguanina, która jest wydalana z moczem w ilości odpowiadającej około 10-15% podanej dawki. 9
Eliminacja
Większość acyklowiru jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. 10 Mechanizm wydalania leku przez nerki obejmuje zarówno przesączanie kłębuszkowe, jak i wydzielanie kanalikowe. Na udział wydzielania kanalikowego wskazuje fakt, że klirens nerkowy acyklowiru jest znacznie większy od klirensu kreatyniny. 11
Interakcje farmakokinetyczne
Podanie 1 g probenecydu na 60 minut przed zastosowaniem acyklowiru wywiera znaczący wpływ na farmakokinetykę leku. Powoduje wydłużenie okresu półtrwania acyklowiru o 18% oraz zwiększa powierzchnię pola pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu (AUC) o 40%. 12 Jest to istotna interakcja, która może wymagać dostosowania dawki acyklowiru.
Farmakokinetyka w populacjach szczególnych
Dzieci
Właściwości farmakokinetyczne acyklowiru u dzieci różnią się w zależności od wieku:
- U dzieci powyżej 1 roku życia, po podaniu dawki 250 mg/m² powierzchni ciała (zamiast 5 mg/kg mc.) lub 500 mg/m² powierzchni ciała (zamiast 10 mg/kg mc.), obserwuje się stężenia CSSmaks i CSSmin podobne do tych uzyskiwanych u dorosłych. 13
- U noworodków i niemowląt do 3. miesiąca życia leczonych acyklowirem w dawce 10 mg/kg mc. podawanej co 8 godzin w jednogodzinnym wlewie dożylnym, CSSmaks wynosi 61,2 µM (13,8 µg/ml), a CSSmin – 10,1 µM (2,3 µg/ml). 14
- W tej samej grupie wiekowej, po podaniu dawki 15 mg/kg mc. co 8 godzin, występuje proporcjonalny wzrost stężeń, z Cmaks wynoszącym 83,5 µM (18,8 µg/ml) i Cmin – 14,1 µM (3,2 µg/ml). 15
- U noworodków i niemowląt do 3. miesiąca życia okres półtrwania leku w osoczu wynosi 3,8 godziny. 16
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie całkowitego klirensu ustrojowego acyklowiru, które postępuje równolegle ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny. Zmiany okresu półtrwania leku w osoczu są jednak niewielkie, co oznacza, że modyfikacja dawkowania oparta wyłącznie na wieku nie jest konieczna, ale należy uwzględnić funkcję nerek. 17
Pacjenci z niewydolnością nerek
Niewydolność nerek znacząco wpływa na farmakokinetykę acyklowiru:
- U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek średni okres półtrwania acyklowiru jest wydłużony i wynosi 19,5 godziny. 18
- Podczas hemodializy średni okres półtrwania acyklowiru skraca się do 5,7 godzin. 19
- W trakcie sesji hemodializy stężenie leku w osoczu zmniejsza się o około 60%. 20
Parametry farmakokinetyczne po podaniu dożylnym
Podanie dożylne acyklowiru pozwala na osiągnięcie wyższych stężeń leku w osoczu w porównaniu z podaniem doustnym. Średnie stężenia maksymalne (CSSmaks) po jednogodzinnym wlewie dożylnym zależą od zastosowanej dawki:
| Dawka (podanie dożylne) | Średnie stężenie maksymalne (CSSmaks) | Stężenie minimalne po 7h (CSSmin) |
|---|---|---|
| 2,5 mg/kg mc. | 22,7 µM (5,1 µg/ml) | 2,2 µM (0,5 µg/ml) |
| 5 mg/kg mc. | 43,6 µM (9,8 µg/ml) | 3,1 µM (0,7 µg/ml) |
| 10 mg/kg mc. | 92 µM (20,7 µg/ml) | 10,2 µM (2,3 µg/ml) |
Powyższe dane przedstawiają stężenia uzyskiwane u dorosłych pacjentów. 21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania