Właściwości farmakokinetyczne desmopresyny

Poniższy artykuł przedstawia szczegółowe właściwości farmakokinetyczne desmopresyny, dostępnej w postaci tabletek podjęzykowych (Desmopressin Aristo) w dawkach 60, 120 i 240 mikrogramów. Desmopresyna w tej postaci farmaceutycznej charakteryzuje się specyficznymi parametrami wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, które mają istotne znaczenie kliniczne dla personelu medycznego stosującego ten lek.¹

Wchłanianie

Desmopresyna wykazuje umiarkowaną do dużej zmienność w zakresie biodostępności, zarówno w obrębie osobników jak i między nimi. Choć nie przeprowadzono bezpośrednich badań dotyczących jednoczesnego przyjmowania desmopresyny w postaci tabletek liofilizowanych z jedzeniem, wiadomo, że spożycie pokarmu podczas przyjmowania desmopresyny w postaci tradycyjnych tabletek zmniejsza zarówno szybkość, jak i stopień wchłaniania leku o około 40%.²

Istotną cechą farmakokinetyki desmopresyny jest proporcjonalny wzrost stężenia w osoczu w stosunku do podanej dawki. Po podaniu dawek 200, 400 i 800 mikrogramów, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło odpowiednio 14, 30 i 65 pg/ml. Czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) wynosił od 0,5 do 2 godzin od momentu podania leku.³

Bezwzględna biodostępność desmopresyny podanej drogą podjęzykową jest stosunkowo niska i wynosi średnio 0,25% (zakres 0,21%-0,31%).⁴

Równoważność dawek różnych postaci desmopresyny

Poniższa tabela przedstawia równoważność pomiędzy różnymi postaciami desmopresyny (tabletkami i liofilizatami doustnymi):

⁵

Dystrybucja

Dystrybucja desmopresyny najlepiej opisywana jest przez dwukompartmentowy model dystrybucji z objętością dystrybucji w fazie eliminacji wynoszącą 0,3-0,5 l/kg masy ciała. Istotną informacją z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku jest fakt, że desmopresyna nie przenika przez barierę krew-mózg.⁶

Metabolizm

Badania in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazały, że w wątrobie nie są metabolizowane znaczące ilości desmopresyny. Wyniki tych badań sugerują, że metabolizm wątrobowy nie odgrywa istotnej roli w procesie biotransformacji desmopresyny u ludzi.⁷

Eliminacja

Całkowity klirens desmopresyny wynosi 7,6 litra na godzinę. Końcowy okres półtrwania desmopresyny oszacowano na 2,8 godziny. U zdrowych osób frakcja wydalana w postaci niezmienionej z moczem stanowi 52% (zakres 44%-60%) podanej dawki desmopresyny.⁸

Liniowość/nieliniowość farmakokinetyki

Na podstawie dostępnych danych nie stwierdzono oznak nieliniowości któregokolwiek z parametrów farmakokinetycznych desmopresyny. Oznacza to, że zwiększanie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w organizmie, co jest istotną informacją przy dostosowywaniu dawkowania.⁹

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Farmakokinetykę populacyjną tabletek desmopresyny badano u dzieci cierpiących na pierwotne moczenie nocne. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych w porównaniu do populacji osób dorosłych. Informacja ta ma kluczowe znaczenie przy stosowaniu desmopresyny u dzieci i młodzieży, gdyż sugeruje, że nie ma konieczności specjalnego dostosowywania dawki ze względu na parametry farmakokinetyczne w tej grupie wiekowej.¹⁰