Przedawkowanie – Beloderm 0,5 mg/g

Przedawkowanie
Beloderm 0,5 mg/g

Przedawkowanie betametazonu w postaci maści Beloderm może wystąpić przy długotrwałym stosowaniu (>2 tygodni), aplikacji na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę, stosowaniu opatrunków okluzyjnych oraz u pacjentów pediatrycznych. Objawy kliniczne obejmują supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga (księżycowata twarz, otyłość centralna, rozstępy), łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (bóle głowy, zaburzenia widzenia), hamowanie wzrostu u dzieci, hiperglikemię oraz cukromocz. Warto zwrócić uwagę na objawy ogólne po odstawieniu, takie jak gorączka, bóle mięśniowe i stawowe, które mogą wskazywać na konieczność ogólnoustrojowej suplementacji kortykosteroidami.

Pobierz ChPL PDF Beloderm – Maść – 0,5 mg/g

Przedawkowanie leku Beloderm (0,5 mg/g, maść)

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przedawkowaniu
Grupy szczególnego ryzyka przedawkowania
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

betametazon

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Beloderm (0,5 mg/g, maść)

Przedawkowanie betametazonu w postaci maści Beloderm może wystąpić podczas nieprawidłowego stosowania produktu leczniczego, szczególnie w określonych okolicznościach zwiększających wchłanianie substancji czynnej do krwiobiegu. Ryzyko przedawkowania jest zwiększone w następujących sytuacjach: stosowanie leku przez dłuższy czas (powyżej 2 tygodni), aplikacja na dużych powierzchniach skóry, stosowanie na uszkodzoną skórę, używanie okładów zamkniętych oraz aplikacja u pacjentów pediatrycznych.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie betametazonu może prowadzić do wystąpienia objawów niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów stosowanych ogólnoustrojowo. Manifestacje kliniczne przedawkowania obejmują zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz hamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne w postaci hiperglikemii i cukromoczu.²

Objaw przedawkowania	Opis kliniczny	Uwagi
Zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza	Supresja endogennej produkcji kortyzolu, możliwa niewydolność nadnerczy przy nagłym odstawieniu	Najbardziej niebezpieczny objaw przy długotrwałym stosowaniu
Zespół Cushinga	Charakterystyczna księżycowata twarz, bawoli kark, otyłość centralna, rozstępy skórne, osłabienie mięśniowe	Występuje przy znacznym wchłanianiu ogólnoustrojowym
Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe	Bóle głowy, możliwe zaburzenia widzenia, nudności	Wymaga szczególnej uwagi i natychmiastowej interwencji
Hamowanie wzrostu i rozwoju	Spowolnienie wzrastania, opóźnienie dojrzewania	Dotyczy pacjentów pediatrycznych
Hiperglikemia	Podwyższone stężenie glukozy we krwi	Szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą
Cukromocz	Obecność glukozy w moczu	Może być pierwszym objawem zaburzeń metabolicznych
Objawy ogólne przy odstawieniu	Gorączka, bóle mięśniowe, bóle stawowe, ogólne osłabienie	Mogą wskazywać na konieczność ogólnoustrojowej suplementacji kortykosteroidami

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku stwierdzenia przedawkowania betametazonu należy przede wszystkim zaprzestać stosowania leku Beloderm. Leczenie objawów przedawkowania ma charakter objawowy i powinno być dostosowane do nasilenia objawów klinicznych.³

W sytuacji, gdy u pacjenta występują objawy mogące sugerować rozwój niewydolności nadnerczy, takie jak: gorączka, bóle mięśniowe, bóle stawowe oraz ogólne osłabienie, należy rozważyć wdrożenie terapii kortykosteroidami o działaniu ogólnoustrojowym. Postępowanie to ma na celu zapobieganie rozwojowi ostrej niewydolności nadnerczy, która może być stanem zagrożenia życia.⁴

Grupy szczególnego ryzyka przedawkowania

Szczególnie narażeni na wystąpienie objawów przedawkowania betametazonu są:

Pacjenci pediatryczni – ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy ciała oraz cieńszą barierę skórną, co zwiększa wchłanianie ogólnoustrojowe leku
Osoby stosujące lek na duże powierzchnie skóry – zwiększona powierzchnia absorpcji prowadzi do wyższego stężenia leku w krwiobiegu
Pacjenci stosujący opatrunki okluzyjne – okluzja zwiększa penetrację leku przez skórę
Osoby z uszkodzoną barierą skórną – uszkodzenie naskórka zwiększa wchłanianie substancji czynnej
Pacjenci długotrwale stosujący lek (powyżej 2 tygodni) – kumulacja efektów ogólnoustrojowych

Monitorowanie pacjentów z powyższych grup ryzyka powinno być szczególnie staranne, z regularną oceną objawów mogących świadczyć o przedawkowaniu kortykosteroidów.⁵

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.