Właściwości farmakokinetyczne
Belkyra 10 mg/ml

Wprowadzenie do farmakokinetyki preparatu Belkyra

Preparat Belkyra zawiera jako substancję czynną kwas deoksycholowy w stężeniu 10 mg/ml, dostarczany w postaci roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka o objętości 2 ml zawiera 20 mg kwasu deoksycholowego. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu, pozbawionego cząstek stałych, o pH 8,3 i osmolalności na poziomie 300 mOsm/kg. ¹

Właściwości farmakokinetyczne preparatu Belkyra należy rozpatrywać na tle endogennego kwasu deoksycholowego, którego stężenie w osoczu charakteryzuje się dużą zmiennością zarówno w obrębie populacji, jak i u poszczególnych pacjentów. Większość tego wtórnego kwasu żółciowego w organizmie podlega naturalnemu krążeniu wątrobowo-jelitowemu. ²

Profil farmakokinetyczny preparatu Belkyra

Wchłanianie

Kwas deoksycholowy zawarty w preparacie Belkyra po podaniu podskórnym ulega natychmiastowej absorpcji. Podczas badań farmakokinetycznych oceniono maksymalną zalecaną dawkę (100 mg) podawaną podczas jednego zabiegu. Wyniki wykazały, że maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) było obserwowane średnio po około 6 minutach od wykonania wstrzyknięcia. ³

Średnia wartość Cmax wyniosła 1036 ng/ml, co stanowiło 2,3-krotność średniego Cmax obserwowanego dla endogennego kwasu deoksycholowego (mierzonego w 24-godzinnym okresie obserwacji). Ekspozycja na kwas deoksycholowy, wyrażona jako AUC0-24, po podaniu maksymalnej zalecanej dawki 100 mg była mniejsza niż dwukrotna ekspozycja endogenna. ⁴

Zależność między dawką a ekspozycją wykazuje proporcjonalność w zakresie dawek do 100 mg. Co istotne, stężenie kwasu deoksycholowego w osoczu po leczeniu powraca do poziomu endogennego po upływie 24 godzin od podania. Przy zalecanej częstości zabiegów nie przewiduje się kumulacji leku w organizmie. ⁵

Dystrybucja

Badania farmakokinetyczne wykazały, że szacunkowa objętość dystrybucji kwasu deoksycholowego wynosi 193 l i nie zależy od wielkości dawki do wartości 100 mg. Kwas deoksycholowy charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, sięgającym 98%. ⁶

Eliminacja

Endogenny kwas deoksycholowy powstaje w wyniku metabolizmu cholesterolu i jest wydalany wraz z kałem. Kwas deoksycholowy zawarty w preparacie Belkyra dołącza się do puli endogennej i jest wydzielany razem z endogennym kwasem deoksycholowym. ⁷

Mechanizm eliminacji polega na usuwaniu kwasu deoksycholowego z krwi poprzez wątrobowe białka transporterowe do żółci, bez znaczącego wpływu na szlaki metaboliczne. ⁸

Interakcje enzymatyczne i transporterowe

Wpływ na enzymy cytochromu P450

Badania in vitro wykazały, że kwas deoksycholowy nie wykazuje działania hamującego na izoenzymy cytochromu P450, w tym CYP1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Ponadto, w stężeniach terapeutycznych kwas deoksycholowy nie powoduje indukcji izoenzymów CYP1A, 2B6 i 3A. ⁹

Wpływ na transportery błonowe

Badania in vitro dotyczące potencjalnych interakcji kwasu deoksycholowego z transporterami błonowymi wykazały, że substancja ta nie hamuje aktywności następujących transporterów: BSEP, MRP2, MRP4, MDR1, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP2B1 i ASBT. ¹⁰

Stwierdzono natomiast, że kwas deoksycholowy hamuje aktywność transportera NTCP (Na⁺-taurocholate cotransporting polypeptide) z wartością IC50 wynoszącą 2,14 µM. ¹¹

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących stosowania preparatu Belkyra u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że kwasy żółciowe, w tym kwas deoksycholowy, są wydzielane z moczem jedynie w nieznacznych ilościach, uważa się za mało prawdopodobne, aby zaburzenia czynności nerek miały istotny wpływ na farmakokinetykę kwasu deoksycholowego. ¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących stosowania preparatu Belkyra u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Biorąc pod uwagę schemat dawkowania charakteryzujący się odpowiednimi przerwami między podaniami oraz stosunkowo niewielką dawkę, która stanowi około 3% całkowitej puli kwasów żółciowych w organizmie, jak również wysoką zmienność endogennego stężenia kwasu deoksycholowego, istnieje małe prawdopodobieństwo, aby farmakokinetyka egzogennego kwasu deoksycholowego zawartego w preparacie Belkyra miała istotny wpływ na pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. ¹³

Osoby w podeszłym wieku

Na podstawie dostępnych danych farmakokinetycznych nie uznaje się za konieczne dostosowywanie dawki u osób w podeszłym wieku. Niemniej jednak, zgodnie z zaleceniami, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu Belkyra w tej grupie pacjentów. ¹⁴