Właściwości farmakokinetyczne leku Aviorexan

Lek Aviorexan w postaci tabletek powlekanych zawiera dwie substancje czynne: 50 mg dimenhydraminy (Dimenhydrinatum) oraz 50 mg kofeiny (Coffeinum). ¹ Właściwości farmakokinetyczne obu składników znacząco różnią się między sobą, dlatego zostaną omówione oddzielnie w poszczególnych fazach procesu farmakokinetycznego.

Wchłanianie

Dimenhydramina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Istotne z klinicznego punktu widzenia jest szybkie rozpoczęcie działania przeciwwymiotnego, które występuje już po około 15-30 minutach od momentu podania doustnego. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez okres od 3 do 6 godzin. ²

Kofeina wykazuje bardzo dobrą absorpcję z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 50-75 minutach od momentu podania. Należy zwrócić uwagę na zmienność osobniczą okresu półtrwania kofeiny, który może wynosić od 3 do 7 godzin, co może wpływać na indywidualne różnice w odpowiedzi na leczenie. ³

Dystrybucja

Dimenhydramina cechuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 98-99%. Substancja ta jest szeroko dystrybuowana do wszystkich tkanek organizmu. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania, dimenhydramina przenika przez barierę krew-mózg do ośrodkowego układu nerwowego oraz przez łożysko. W niewielkich ilościach jest również wydzielana do mleka ludzkiego, co ma znaczenie podczas karmienia piersią. ⁴

Kofeina po wchłonięciu podlega szybkiej i całkowitej dystrybucji do wszystkich kompartmentów organizmu. Podobnie jak dimenhydramina, kofeina przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, przez łożysko oraz do mleka ludzkiego. Wiąże się z białkami osocza w znacznie mniejszym stopniu niż dimenhydramina – wiązanie to wynosi 25-36%. ⁵

Metabolizm

Zarówno dimenhydramina jak i kofeina podlegają procesom metabolicznym zachodzącym głównie w wątrobie. ⁶

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że metabolizm kofeiny podlega istotnym modyfikacjom w zależności od czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Czynniki nasilające metabolizm kofeiny to:

• Palenie tytoniu
• Wysiłek fizyczny

Natomiast do czynników osłabiających metabolizm kofeiny należą:

• Marskość wątroby
• Ciąża
• Okres noworodkowy

Powyższe czynniki mogą znacząco wpływać na stężenie kofeiny we krwi i tym samym na nasilenie jej działania. ⁷

Eliminacja

Dimenhydramina jest całkowicie wydalana przez nerki. Proces ten zachodzi w ciągu 24 godzin od momentu podania pojedynczej dawki leku. Okres półtrwania dimenhydraminy wynosi około 3,5 godziny. ⁸

Kofeina po biotransformacji w wątrobie jest wydalana w postaci metabolitów przez nerki. Okres półtrwania kofeiny wykazuje znaczną zmienność w zależności od wieku pacjenta. U dorosłych wynosi on 3-6 godzin, natomiast u noworodków jest wielokrotnie dłuższy i sięga 80-100 godzin. Ta znacząca różnica ma istotne implikacje kliniczne i musi być uwzględniona podczas stosowania leków zawierających kofeinę u różnych grup wiekowych. ⁹

Parametry farmakokinetyczne porównawcze