Specjalne ostrzeżenia
Alatic

Podawanie kwasu tioktynowego w formie pozajelitowej, w dawce 600 mg/24 ml (roztwór do wstrzykiwań, Alatic), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. Konieczne jest monitorowanie pacjenta podczas i bezpośrednio po infuzji, a w przypadku objawów takich jak świąd skóry, nudności czy ogólne złe samopoczucie, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć leczenie przeciwalergiczne. Zmiana zapachu moczu po podaniu jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wymaga interwencji medycznej.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Alatic

Podawanie kwasu tioktynowego w formie pozajelitowej wiąże się z koniecznością zachowania szczególnej ostrożności ze względu na możliwość wystąpienia szeregu działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Alatic (600 mg/24 ml, roztwór do wstrzykiwań).1

Ryzyko reakcji nadwrażliwości i anafilaksji

W związku z pozajelitowym podawaniem kwasu tioktynowego raportowano występowanie reakcji nadwrażliwości, włącznie z przypadkami anafilaksji. Z tego powodu konieczne jest odpowiednie monitorowanie stanu pacjenta w trakcie podawania leku oraz bezpośrednio po zakończeniu infuzji.2

Wczesne objawy reakcji nadwrażliwości wymagają natychmiastowej interwencji. W przypadku zaobserwowania takich symptomów jak:

  • Świąd skóry
  • Nudności
  • Ogólne złe samopoczucie

należy bezzwłocznie przerwać podawanie produktu leczniczego Alatic. W razie konieczności należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwalergiczne.3

Zmiana zapachu moczu

Pacjentów należy poinformować, że po podaniu kwasu tioktynowego może dojść do zmiany zapachu moczu. Jest to zjawisko fizjologiczne, które nie ma żadnego znaczenia klinicznego i nie wymaga interwencji medycznej.4

Ryzyko autoimmunologicznego zespołu insulinowego (IAS)

W trakcie leczenia kwasem tioktynowym zgłaszano występowanie autoimmunologicznego zespołu insulinowego (ang. Insulin Autoimmune Syndrome, IAS). Jest to poważne zaburzenie metaboliczne, które należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej samoistnej hipoglikemii u pacjentów leczonych kwasem tioktynowym.5

Genetyczne czynniki ryzyka rozwoju IAS

Zwiększone ryzyko wystąpienia autoimmunologicznego zespołu insulinowego dotyczy szczególnie pacjentów z określonymi genetycznymi predyspozycjami związanymi z układem HLA (ludzkie antygeny leukocytarne). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z następującymi allelami:

Allel HLA Iloraz szans wystąpienia podatności na IAS Występowanie etniczne/geograficzne
HLA-DRB1*04:06 56,6 Głównie u pacjentów z Japonii i Korei
HLA-DRB1*04:03 1,6 Głównie u osób pochodzenia kaukaskiego, częściej w Europie Południowej niż Północnej

U pacjentów posiadających wymienione wyżej warianty genotypowe HLA istnieje wyraźnie zwiększone ryzyko rozwoju autoimmunologicznego zespołu insulinowego w trakcie terapii kwasem tioktynowym. W przypadku pacjentów pochodzenia azjatyckiego, szczególnie z Japonii i Korei, u których stwierdza się allel HLA-DRB1*04:06, ryzyko to jest znacząco podwyższone.6

Ze względu na wspomniane ryzyko, u pacjentów leczonych kwasem tioktynowym, którzy doświadczają epizodów niewyjaśnionej hipoglikemii, należy rozważyć autoimmunologiczny zespół insulinowy jako potencjalne rozpoznanie w diagnostyce różnicowej.7

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl