Leki w grupie
„szczepionki przeciw poliomyelitis”
Szczepionki przeciw poliomyelitis (polio) są kluczowym narzędziem w profilaktyce i globalnych wysiłkach na rzecz eradykacji wirusa polio. Działają one poprzez stymulację układu odpornościowego do wytwarzania przeciwciał przeciwko wirusowi polio, zapewniając ochronę przed zachorowaniem na chorobę Heinego-Medina, która może prowadzić do nieodwracalnego porażenia i niepełnosprawności.
Istnieją dwa główne rodzaje szczepionek przeciw polio: inaktywowana szczepionka przeciw polio (IPV) oraz doustna szczepionka przeciw polio (OPV). IPV zawiera zabite wirusy polio i jest podawana w formie iniekcji, podczas gdy OPV zawiera żywe, osłabione wirusy i jest podawana doustnie w formie kropli.
Do najważniejszych szczepionek IPV dostępnych w Polsce należą: Imovax Polio (Sanofi Pasteur) oraz szczepionki skojarzone zawierające komponent przeciw polio, takie jak Infanrix Hexa (GSK), Hexacima (Sanofi Pasteur) i Pentaxim (Sanofi Pasteur). Szczepionki OPV nie są obecnie rutynowo stosowane w Polsce, ale są nadal używane w krajach o wysokim ryzyku transmisji polio.
Największą zaletą szczepionek przeciw polio jest ich skuteczność w zapobieganiu chorobie Heinego-Medina. Dzięki globalnym programom szczepień, zachorowalność na polio zmniejszyła się o ponad 99% od 1988 roku. IPV zapewnia doskonałą ochronę immunologiczną przy braku ryzyka wywołania choroby poliomyelitis związanej ze szczepionką, co stanowiło rzadkie, ale możliwe powikłanie w przypadku OPV.
Główne zagrożenia związane ze szczepionkami przeciw polio są minimalne. IPV jest bardzo bezpieczna, a najczęstsze działania niepożądane obejmują łagodne reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku OPV istnieje bardzo rzadkie ryzyko (1 na 2,7 miliona dawek) wywołania porażennego poliomyelitis związanego ze szczepionką (VAPP), co było głównym powodem przejścia wielu krajów rozwiniętych wyłącznie na szczepionki IPV.
W kontekście globalnej eradykacji polio, strategie szczepień ewoluują. W krajach gdzie polio zostało wyeliminowane, stosuje się wyłącznie IPV, natomiast w regionach endemicznych lub wysokiego ryzyka stosuje się schematy mieszane lub OPV. Światowa Organizacja Zdrowia koordynuje te wysiłki, dążąc do całkowitego wyeliminowania wirusa polio na świecie.
Lista leków w tej grupie
-
Imovax Polio – Zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Preparat zawiera inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3, namnażane w komórkach VERO, oraz śladowe ilości antybiotyków i substancji pomocniczych takich jak fenyloalanina i etanol. Jest to zawiesina do wstrzykiwań stosowana w celu ochrony przed polio u niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych. Szczepionkę podaje się zarówno w ramach szczepienia podstawowego, jak i dawek przypominających. Zastosowanie powinno odbywać się zgodnie z aktualnymi zaleceniami medycznymi.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna