Leki w grupie
„enzymy proteolityczne”
Enzymy proteolityczne to grupa białek, które katalizują rozkład wiązań peptydowych w innych białkach (proteolizę). Działają one poprzez hydrolizę wiązań peptydowych, co prowadzi do rozkładu dużych cząsteczek białkowych na mniejsze fragmenty – peptydy i aminokwasy. W medycynie stosowane są zarówno jako leki samodzielne, jak i jako składniki preparatów złożonych, głównie ze względu na ich właściwości przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i wspomagające gojenie ran.
Do najważniejszych enzymów proteolitycznych stosowanych w lecznictwie należą: bromelaina (otrzymywana z ananasa), papaina (z papai), trypsyna, chymotrypsyna oraz fibrynolizyna. W Polsce dostępne są preparaty zawierające te enzymy, takie jak Wobenzym (zawierający bromelinę, papainę, trypsynę, chymotrypsynę), Traumanase (bromelaina), Phlogenzym (bromelaina, trypsyna) czy Wobenzym Immun (bromelaina, papaina, trypsyna).
Enzymy proteolityczne można podzielić na kilka podgrup w zależności od mechanizmu działania: proteazy serynowe (np. trypsyna, chymotrypsyna), proteazy cysteinowe (np. papaina), metaloproteinazy (zawierające jon metalu w centrum aktywnym) oraz proteazy aspartylowe. Każda z tych podgrup charakteryzuje się specyficznym mechanizmem katalizy i preferencjami co do miejsca cięcia łańcucha peptydowego.
Największą zaletą stosowania enzymów proteolitycznych jest ich zdolność do redukcji stanu zapalnego bez typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wykazują one również zdolność do wspomagania procesów gojenia poprzez usuwanie martwych tkanek, poprawę mikrokrążenia oraz modulację układu immunologicznego. Są szczególnie przydatne w leczeniu stanów zapalnych, obrzęków pourazowych, zakrzepicy oraz w terapii wspomagającej po zabiegach chirurgicznych.
Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych z ich stosowaniem. Enzymy proteolityczne mogą zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. Mogą również powodować reakcje alergiczne, szczególnie u osób z nadwrażliwością na składniki tych preparatów. Rzadziej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności czy biegunka. Stosowanie tych enzymów jest przeciwwskazane u pacjentów z hemofilią oraz w okresie poprzedzającym planowane zabiegi chirurgiczne.
Lista leków w tej grupie
-
Biostrepta – Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej – 15000 j.m. + 1250 j.m.
Produkt zawiera 15 000 IU streptokinazy oraz 1 250 IU streptodornazy, które wspomagają rozpuszczanie zakrzepów i działają przeciwzapalnie. Tabletki ulegają rozpadowi w jamie ustnej, co umożliwia szybkie działanie miejscowe. Stosuje się je w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej i gardła oraz trudno gojących się ran ropnych z zakrzepami. Preparat jest również wskazany przy stanach zapalnych po ekstrakcji zębów i zabiegach chirurgicznych w obrębie szczęk.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Biostrepta – Czopki – 1250 j.m. + 15000 j.m.
Produkt leczniczy zawiera streptokinazę oraz streptodornazę. Substancje te działają przeciwzapalnie i rozpuszczają skrzepy. Lek stosuje się w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych, takich jak zapalenie przydatków czy błony śluzowej macicy. Wskazany jest również przy hemoroidach, ropniach okołoodbytniczych i przetokach oraz ropiejących torbielach okolicy kości guzicznej.
Wskazania do stosowania- przetoka z rozległym naciekiem zapalnym
- przewlekłe zapalenie przydatków
- ropiejąca torbiel okolicy kości guzicznej
- ropień okołoodbytniczy z rozległym naciekiem zapalnym
- zapalenie błony śluzowej macicy
- zmiana naciekowa pooperacyjna
- żylak odbytu w ostrym stanie zapalnym
- żylak odbytu w przewlekłym stanie zapalnym
Substancja czynna