zespół natręctw
Wskazanie
Zespół natręctw (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, OCD) to przewlekłe zaburzenie psychiczne charakteryzujące się nawracającymi, niechcianymi myślami (obsesje) i/lub powtarzalnymi zachowaniami (kompulsje), które pacjent czuje się zmuszony wykonywać. Obsesje mogą obejmować lęk przed zanieczyszczeniem, potrzebę symetrii czy perfekcjonizm, natomiast kompulsje to zachowania takie jak wielokrotne mycie rąk, sprawdzanie, liczenie czy porządkowanie.
W leczeniu zespołu natręctw stosuje się podejście dwutorowe: farmakoterapię oraz psychoterapię. Wśród leków pierwszego wyboru są selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak Sertraline (Asertin, Sertagen, Stimuloton), Fluoxetine (Andepin, Bioxetin, Fluoksetyna, Fluxemed), Fluvoxamine (Fevarin), Paroxetine (Paxtin, Seroxat, Rexetin) oraz Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Escitil). W przypadkach opornych na leczenie stosuje się klomipraminę (Anafranil) lub augmentację atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi jak Risperidone (Rispolept, Ryspolit), Olanzapine (Zolafren, Zyprexa) czy Aripiprazole (Abilify).
Największe trudności w leczeniu zespołu natręctw obejmują często długi czas do wystąpienia pełnej odpowiedzi na leczenie farmakologiczne (8-12 tygodni), wysokie dawki leków potrzebne do uzyskania efektu terapeutycznego (często wyższe niż w leczeniu depresji) oraz lękowe objawy niepożądane na początku terapii, które mogą zniechęcać pacjentów do kontynuacji leczenia. Około 40-60% pacjentów nie osiąga satysfakcjonującej odpowiedzi na pierwszą próbę leczenia, co wymaga zmiany strategii terapeutycznej.
Integralną częścią leczenia jest psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT), szczególnie ekspozycja z powstrzymaniem reakcji (ERP). Wyzwaniem jest jednak niska dostępność terapeutów specjalizujących się w leczeniu OCD oraz niekiedy słaba współpraca pacjenta wynikająca z lęku przed ekspozycją na bodźce wywołujące obsesje. Najlepsze efekty uzyskuje się przy połączeniu farmakoterapii z intensywną psychoterapią, jednakże długotrwałość i przewlekłość zaburzenia wymagają często wieloletniego leczenia podtrzymującego.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Anafranil – Tabletki powlekane – 10 mg
Lek zawiera chlorowodorek klomipraminy jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną i sacharozę jako substancje pomocnicze. Stosowany jest głównie w leczeniu różnych postaci depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, fobii oraz napadów lękowych. U dzieci powyżej 5 roku życia może być stosowany w leczeniu moczenia nocnego, po wykluczeniu przyczyn organicznych. Przeznaczony jest zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży, w zależności od wskazań chorobowych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Anafranil SR 75 – Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu – 75 mg
Produkt zawiera chlorowodorek klomipraminy w dawce 75 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu różnych postaci depresji, zespołów natręctw, fobii i napadów lęku. Ponadto znajduje zastosowanie w terapii moczenia nocnego u dzieci powyżej piątego roku życia, po wykluczeniu przyczyn organicznych. Substancje pomocnicze, takie jak makrogologlicerolu hydroksystearynian, wspomagają proces uwalniania leku.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Anafranil – Tabletki powlekane – 25 mg
Lek zawiera chlorowodorek klomipraminy w dawkach 10 mg lub 25 mg oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna i sacharoza. Stosowany jest głównie w leczeniu różnych postaci depresji, zespołów lękowych, fobii oraz zespołów natręctw u dorosłych. Może być także używany u dzieci powyżej piątego roku życia w terapii moczenia nocnego, o ile wykluczono przyczyny organiczne. Jego forma farmaceutyczna to powlekane tabletki o jasnożółtym kolorze i różnych kształtach.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku