stany zapalne narządów rodnych
Wskazanie

Stany zapalne narządów rodnych (PID – Pelvic Inflammatory Disease) to infekcje górnego odcinka żeńskiego układu rozrodczego, obejmujące macicę, jajowody oraz jajniki. Najczęściej powstają na skutek wstępowania bakterii z dolnego odcinka dróg rodnych, głównie z powodu zakażeń przenoszonych drogą płciową, zwłaszcza wywołanych przez Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae. Mogą również występować po zabiegach ginekologicznych, porodzie lub poronieniu.

Objawy stanów zapalnych narządów rodnych obejmują ból w podbrzuszu, gorączkę, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, upławy, dyskomfort podczas stosunków płciowych oraz czasami nudności i wymioty. Podstawą diagnostyki jest badanie ginekologiczne, badania laboratoryjne oraz obrazowe (USG miednicy mniejszej).

W leczeniu stanów zapalnych narządów rodnych stosuje się antybiotykoterapię, często empiryczną, skierowaną przeciwko prawdopodobnym patogenom. W Polsce często stosowane są schematy z wykorzystaniem preparatów takich jak: Metronidazol (Metronidazol, Metronidazole Polpharma), Doxycyklina (Doxycyclinum, Doxyratio), Ciprofloksacyna (Cipronex, Proxacin), Klindamycyna (Clindamycin, Dalacin C) oraz Ceftriakson (Biotrakson, Ceftriaxon). W cięższych przypadkach konieczna jest hospitalizacja i podawanie antybiotyków dożylnie.

Największe trudności w leczeniu stanów zapalnych narządów rodnych wiążą się z narastającą opornością bakterii na antybiotyki, opóźnionym rozpoznaniem (ze względu na niespecyficzne objawy) oraz ryzykiem powikłań. Nieleczone lub niewłaściwie leczone zapalenie może prowadzić do przewlekłego bólu miednicy mniejszej, niepłodności (przez uszkodzenie jajowodów), zwiększonego ryzyka ciąży pozamacicznej oraz nawrotów choroby. Istotnym elementem jest również identyfikacja i leczenie partnerów seksualnych w przypadku zakażeń przenoszonych drogą płciową, aby zapobiec reinfekcji.