przewlekła choroba płuc i oskrzeli przebiegająca z zaburzeniem wydzielania śluzu oraz utrudnieniem jego transportu
Wskazanie

Przewlekła choroba płuc i oskrzeli przebiegająca z zaburzeniem wydzielania śluzu oraz utrudnieniem jego transportu obejmuje szereg stanów chorobowych, w tym przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), mukowiscydozę, rozstrzenie oskrzeli i przewlekłe zapalenie oskrzeli. Schorzenia te charakteryzują się nadmiernym wytwarzaniem gęstego śluzu w drogach oddechowych oraz upośledzeniem funkcji rzęsek nabłonka oddechowego, co prowadzi do zalegania wydzieliny, kolonizacji bakteryjnej, nawracających infekcji i stopniowego uszkodzenia tkanki płucnej.

W leczeniu tych schorzeń stosuje się mukolityki, które upłynniają śluz i ułatwiają jego odkrztuszanie. Do najczęściej przepisywanych w Polsce należą: Mucosolvan, ACC, Fluimucil, Ambroxol, Bronchipret, Pulmovent czy Pectodrill. Leki rozszerzające oskrzela jak Berodual, Atrovent, Ventolin, Seretide czy Symbicort są niezbędne do poprawy przepływu powietrza. W przypadku infekcji bakteryjnych stosuje się antybiotyki, takie jak Augmentin, Duomox, Sumamed czy Cipronex.

Rehabilitacja pulmonologiczna, w tym drenaż ułożeniowy, oklepywanie klatki piersiowej oraz ćwiczenia oddechowe, stanowi istotny element terapii. W ciężkich przypadkach, szczególnie w mukowiscydozie, stosuje się nebulizacje z wykorzystaniem preparatów Pulmozyme czy hipertonicznego roztworu soli (Hypertonic Saline).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z tymi schorzeniami obejmują narastającą oporność bakterii na antybiotyki, zwłaszcza w przypadku Pseudomonas aeruginosa, postępujące włóknienie tkanki płucnej i nieodwracalne uszkodzenie dróg oddechowych. Problemem jest także niestosowanie się pacjentów do zaleceń, szczególnie w zakresie codziennej fizjoterapii oddechowej i regularnego przyjmowania leków. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów wziewnych może prowadzić do działań niepożądanych, w tym kandydozy jamy ustnej czy osteoporozy. W zaawansowanych stadiach choroby dochodzi do niewydolności oddechowej, konieczności tlenoterapii domowej (przy użyciu koncentratorów tlenu) lub w skrajnych przypadkach przeszczepu płuc.