ostry napad migreny
Wskazanie

Ostry napad migreny to intensywny ból głowy, charakteryzujący się pulsującym charakterem, najczęściej obejmujący jedną stronę głowy, któremu mogą towarzyszyć dodatkowe objawy, jak nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło (fotofobia) i dźwięki (fonofobia). Napad migreny trwa zazwyczaj od 4 do 72 godzin, jeśli nie jest leczony. U około 25-30% pacjentów przed wystąpieniem bólu pojawia się aura migrenowa, objawiająca się zaburzeniami wzroku, czucia lub mowy.

W leczeniu ostrego napadu migreny stosuje się różne grupy leków. W przypadku łagodnych do umiarkowanych napadów zaleca się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak Ibuprom, Nurofen, Ketonal czy Metafen. W przypadku bardziej nasilonych bólów lub nieskuteczności NLPZ, stosuje się tryptany, które są selektywnymi agonistami receptorów serotoninowych. Na polskim rynku dostępne są: sumatryptan (Imigran, Sumamigren), zolmitryptan (Zomig), rizatryptan (Maxalt), eletryptan (Relpax) oraz frowatryptan (Frovamen).

W bardzo ciężkich przypadkach, zwłaszcza gdy występują nasilone nudności i wymioty, można zastosować preparaty przeciwwymiotne (np. Metoclopramid, Torecan) oraz rozważyć podanie leków przeciwbólowych w formie pozajelitowej. W niektórych ośrodkach stosuje się również blokady nerwów, np. blokadę nerwu potylicznego większego.

Największe trudności w leczeniu ostrego napadu migreny to szybka identyfikacja początku napadu i wczesne wdrożenie leczenia, co znacząco wpływa na skuteczność terapii. Istotnym problemem jest również występowanie nadużywania leków przeciwbólowych, co może prowadzić do rozwoju bólu głowy z odbicia (polekowego bólu głowy). Wyzwanie stanowi również właściwy dobór leku – nie wszystkie tryptany działają z taką samą skutecznością u każdego pacjenta, a niektórzy chorzy nie odpowiadają na tę grupę leków. Dodatkową trudnością jest leczenie pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania tryptanów (np. z chorobą niedokrwienną serca) oraz kobiet w ciąży, gdzie wybór leków jest ograniczony.