ocena współczynnika przesączania kłębuszkowego
Wskazanie

Ocena współczynnika przesączania kłębuszkowego (eGFR, estimated Glomerular Filtration Rate) to kluczowy parametr diagnostyczny wykorzystywany do oceny funkcji nerek. Wartość eGFR informuje o ilości krwi filtrowanej przez kłębuszki nerkowe w jednostce czasu, co pozwala na ocenę wydolności nerek oraz wykrycie i określenie stadium przewlekłej choroby nerek (PChN).

Wskazaniami do oceny eGFR są m.in. podejrzenie niewydolności nerek, monitorowanie funkcji nerek u pacjentów z chorobami przewlekłymi (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze), kwalifikacja do leczenia nerkozastępczego, dostosowanie dawek leków wydalanych przez nerki oraz ocena ryzyka sercowo-naczyniowego. eGFR oblicza się najczęściej na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy z uwzględnieniem wieku, płci oraz rasy pacjenta, korzystając z wzorów MDRD lub CKD-EPI.

W przypadku wykrycia obniżonego eGFR stosuje się leki nefroprotekcyjne, które spowalniają postęp niewydolności nerek. Należą do nich inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Enarenal, Prestarium, Ramipril Polpharma), sartany (np. Lorista, Valsacor, Tezeo), flozyny (np. Forxiga, Jardiance, Invokana) oraz antagoniści receptora mineralokortykoidowego (np. Eplerenon, Spironol).

Największe trudności w interpretacji eGFR wynikają z ograniczeń samych wzorów obliczeniowych, które mogą nie być precyzyjne w określonych grupach pacjentów, np. u osób w podeszłym wieku, ze skrajną masą ciała, niedożywionych lub z dużą masą mięśniową. Problematyczna jest również ocena eGFR u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek, gdzie wartość może ulegać dynamicznym zmianom. Wyzwaniem pozostaje również odpowiednie dostosowanie dawek leków u pacjentów z obniżonym eGFR oraz podejmowanie decyzji dotyczących momentu rozpoczęcia leczenia nerkozastępczego.