niedobór estrogenów
Wskazanie

Niedobór estrogenów to stan, w którym poziom żeńskich hormonów płciowych – estrogenów – spada poniżej normy. Występuje fizjologicznie w okresie menopauzy, ale może również pojawić się przedwcześnie z powodu chorób, zabiegów chirurgicznych (np. usunięcia jajników) lub jako skutek uboczny niektórych terapii. Objawy niedoboru estrogenów obejmują uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, suchość pochwy, spadek libido, zaburzenia nastroju, a także długoterminowe konsekwencje, takie jak osteoporoza i zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.

W leczeniu niedoboru estrogenów stosuje się przede wszystkim hormonalną terapię zastępczą (HTZ). Preparaty dostępne w Polsce obejmują estrogeny podawane doustnie (Estrofem, Oesclim, Climara), przezskórnie w postaci plastrów (Estraderm, Climara, Systen), żeli (Divigel, Oestrogel) lub dopochwowo (Vagifem, Ovestin). W przypadku kobiet z zachowaną macicą, estrogeny łączy się z progestagenami (np. Angeliq, Femoston, Klimonorm, Novofem), aby zmniejszyć ryzyko rozrostu endometrium. Dla kobiet z przeciwwskazaniami do HTZ dostępne są także selektywne modulatory receptorów estrogenowych (SERM), jak Evista (raloksyfen).

Największe trudności w leczeniu niedoboru estrogenów związane są z indywidualnym doborem terapii oraz oceną stosunku korzyści do ryzyka. Badania wykazały zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, udaru mózgu i niektórych nowotworów (np. raka piersi) u kobiet stosujących długotrwale HTZ. Dlatego leczenie wymaga regularnej oceny lekarskiej, dostosowania dawki i drogi podania do indywidualnych potrzeb pacjentki. Wyzwaniem jest również leczenie pacjentek z przebytą chorobą nowotworową hormonozależną, gdzie klasyczna HTZ może być przeciwwskazana i konieczne jest stosowanie alternatywnych metod łagodzenia objawów niedoboru estrogenów.

W przypadku pacjentek z objawami urogenitalnymi związanymi z niedoborem estrogenów, skuteczne są miejscowe preparaty dopochwowe (Ovestin, Vagifem), które mają minimalny wpływ ogólnoustrojowy. Natomiast w profilaktyce i leczeniu osteoporozsy związanej z niedoborem estrogenów, oprócz HTZ, stosuje się bisfosfoniany (Alendronate, Bonviva, Actonel), denosumab (Prolia) oraz teryparatyd (Forsteo). Ważnym elementem terapii jest również suplementacja wapnia i witaminy D oraz modyfikacja stylu życia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl