nawrót zakażenia pochwy
Wskazanie

Nawrót zakażenia pochwy to powtórne wystąpienie infekcji pochwy po wcześniejszym wyleczeniu. Najczęściej spotykane nawracające zakażenia to kandydoza pochwy (drożdżyca), bakteryjna waginoza oraz rzęsistkowica. O nawrotach mówimy, gdy u pacjentki występują cztery lub więcej epizodów infekcji w ciągu roku.

W przypadku nawracającej kandydozy, która jest najczęstszym typem nawrotowego zakażenia pochwy, stosuje się leki przeciwgrzybicze, takie jak Flukonazol (Fluconazole Genoptim, Flukonazol Polfarmex), Clotrimazol (Clotrimazolum GSK, Canesten) czy Natamycyna (Pimafucin). Leczenie może obejmować dłuższe terapie podtrzymujące trwające nawet 6 miesięcy, aby zapobiec kolejnym nawrotom.

Przy nawracającej bakteryjnej waginozie zaleca się antybiotyki, takie jak Metronidazol (Metronidazol Polpharma, Metronidazole Teva) czy Klindamycyna (Dalacin, Clindacin). Coraz częściej stosuje się również preparaty przywracające prawidłową florę bakteryjną pochwy zawierające pałeczki kwasu mlekowego (Lactovaginal, Lacibios femina, Floragin).

Największą trudnością w leczeniu nawracających zakażeń pochwy jest identyfikacja i eliminacja czynników predysponujących. Do najczęstszych należą: zaburzenia immunologiczne, niekontrolowana cukrzyca, antybiotykoterapia, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, nieodpowiednia higiena intymna czy niewłaściwe praktyki seksualne. Istotnym problemem jest również narastająca oporność na leki przeciwgrzybicze i antybiotyki, co znacząco utrudnia skuteczne leczenie.

Kompleksowe podejście do pacjentki z nawracającym zakażeniem pochwy powinno obejmować nie tylko farmakoterapię, ale również edukację dotyczącą czynników ryzyka, modyfikację stylu życia oraz, w wybranych przypadkach, diagnostykę w kierunku chorób współistniejących. W przypadkach opornych na standardowe leczenie konieczna może być konsultacja ginekologiczna z wykonaniem posiewów z pochwy w celu precyzyjnego określenia czynnika etiologicznego i jego lekowrażliwości.