grzybica przypaznokciowa
Wskazanie

Grzybica przypaznokciowa (onychomikoza) to powszechna infekcja grzybicza paznokci, najczęściej wywoływana przez dermatofity, głównie z rodzaju Trichophyton. Choroba objawia się zgrubieniem, przebarwieniem, kruchością i deformacją płytki paznokciowej. Zmiany najczęściej rozpoczynają się od dystalnej części paznokcia i stopniowo obejmują całą płytkę. Grzybica przypaznokciowa występuje częściej u osób starszych, diabetyków, pacjentów z zaburzeniami immunologicznymi oraz u osób narażonych na powtarzające się mikrourazy paznokci.

W leczeniu grzybicy przypaznokciowej stosuje się zarówno preparaty miejscowe, jak i leki doustne. Spośród preparatów miejscowych w Polsce dostępne są: Amorolfina (Loceryl, Funtrol), Cyklopyroksolamina (Batrafen, Pirolam) oraz lakiery zawierające tiokonazol (Onytec). Leczenie miejscowe jest długotrwałe i wymaga systematycznego stosowania przez okres 6-12 miesięcy. W przypadku rozległych zmian lub nieskuteczności terapii miejscowej, stosuje się leki przeciwgrzybicze doustne, takie jak: Terbinafina (Lamisil, Myconafine, Terbinafin), Itrakonazol (Orungal, Trioxal) lub Flukonazol (Fluconazole, Flucofast, Flucoric).

Największym wyzwaniem w leczeniu grzybicy przypaznokciowej jest długi czas terapii wynikający z powolnego wzrostu płytki paznokciowej oraz trudności w penetracji leków do głębszych warstw paznokcia. Skuteczność leczenia jest często ograniczona przez nieregularne stosowanie leków przez pacjentów, przerywanie terapii po pierwszych oznakach poprawy oraz nawroty infekcji. Dodatkowym problemem jest oporność niektórych szczepów grzybów na standardowe leki przeciwgrzybicze oraz współistnienie innych chorób, które mogą wpływać na efektywność leczenia, jak zaburzenia krążenia obwodowego czy cukrzyca.

W przypadkach opornych na standardowe leczenie farmakologiczne, rozważa się usunięcie chirurgiczne zmienionej chorobowo płytki paznokciowej lub terapie łączone. Istotnym elementem leczenia jest również profilaktyka nawrotów, obejmująca dezynfekcję obuwia, unikanie wspólnych przyborów do pielęgnacji paznokci oraz leczenie innych ognisk grzybicy, np. stóp, które mogą być źródłem reinfekcji.