Właściwości farmakokinetyczne
Tyrozyna
Tyrozyna, podawana pozajelitowo w formie L-tyrozyny lub jej pochodnych (N-acetylo-L-tyrozyny, N-glicylo-L-tyrozyny), charakteryzuje się 100% biodostępnością przy podaniu dożylnym, co wynika z bezpośredniego wprowadzenia do krążenia ogólnoustrojowego. Po infuzji tyrozyna jest dystrybuowana do osoczowej puli wolnych aminokwasów i dalej do przestrzeni śródmiąższowej oraz wewnątrzkomórkowej, z endogenną regulacją utrzymującą homeostazę aminokwasów. Metabolizm tyrozyny obejmuje transaminację, utlenianie łańcucha węglowego do CO₂ oraz przekształcenie grupy aminowej do mocznika w wątrobie. Okres półtrwania tyrozyny w surowicy wynosi 10-30 minut, jednak u pacjentów z niewydolnością nerek może ulec wydłużeniu, co wymaga dostosowania dawkowania. W preparatach do żywienia pozajelitowego zawartość tyrozyny waha się od 0,20 g/l (Aminomix 1 Novum) do 3,70 g/l (Aminoplasmal Hepa 10%), a formy pochodnych tyrozyny wymagają wcześniejszej konwersji do L-tyrozyny przed metabolizmem.
- Właściwości farmakokinetyczne tyrozyny
- Biodostępność
- Dystrybucja
- Metabolizm
- Eliminacja
- Wpływ stanu klinicznego na farmakokinetycznie
- Szczególne populacje pacjentów
- Interakcje z innymi składnikami żywienia pozajelitowego
- Tabela porównawcza zawartości tyrozyny w wybranych preparatach
- Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych sytuacjach klinicznych
Właściwości farmakokinetyczne tyrozyny
Tyrozyna jest aminokwasem występującym w różnych produktach żywieniowych do podaży pozajelitowej, zarówno w formie czystej L-tyrozyny, jak i w postaci jej pochodnych – N-acetylo-L-tyrozyny oraz N-glicylo-L-tyrozyny. Właściwości farmakokinetyczne tyrozyny obejmują jej biodostępność, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości w oparciu o dane z charakterystyk produktów leczniczych zawierających tyrozynę.1
Biodostępność
Tyrozyna, podobnie jak inne aminokwasy zawarte w roztworach do infuzji, charakteryzuje się 100% biodostępnością przy podaniu dożylnym. Wynika to z faktu, że aminokwasy są podawane bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem układu pokarmowego.2 W przeciwieństwie do aminokwasów dostarczanych z pokarmem, które najpierw trafiają do układu wrotnego wątroby, aminokwasy podawane dożylnie dostają się bezpośrednio do krążenia ogólnoustrojowego.3
Dystrybucja
Po podaniu dożylnym tyrozyna, podobnie jak inne aminokwasy, jest włączana do osoczowej puli wolnych aminokwasów i dystrybuowana zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu do płynu śródmiąższowego i przestrzeni wewnątrzkomórkowej różnych tkanek.4 Dystrybucja tyrozyny jest endogennie regulowana w wąskim zakresie, co pozwala na utrzymanie fizjologicznej homeostazy aminokwasów w osoczu.5
Zbilansowane roztwory aminokwasów nie zmieniają znacząco profilu aminokwasów, jeśli podaje się je w stałej i powolnej infuzji.6 Stężenia wolnych aminokwasów, w tym tyrozyny, w surowicy i w przestrzeni wewnątrzkomórkowej są regulowane endogennie w wąskim zakresie, zależnie od stanu patologicznego pacjenta.7
Metabolizm
Tyrozyna, podobnie jak inne aminokwasy, które nie biorą udziału w syntezie białek, ulega następującym procesom metabolicznym:8
- Grupa aminowa zostaje oddzielona od szkieletu węglowego poprzez transaminację9
- Łańcuch węglowy ulega bezpośredniemu utlenieniu do CO₂ lub jest wykorzystywany w wątrobie jako substrat w procesie glukoneogenezy10
- Grupa aminowa jest metabolizowana w wątrobie do mocznika11
12
Warto zauważyć, że w niektórych produktach tyrozyna występuje w postaci N-acetylo-L-tyrozyny (np. w preparacie Aminoplasmal Paed 10%), która musi zostać zdeacetylowana do L-tyrozyny przed dalszym metabolizmem.13 Podobnie w przypadku N-glicylo-L-tyrozyny występującej np. w preparacie Nephrotect.14
Eliminacja
Tyrozyna, podobnie jak inne aminokwasy, jest wydalana z organizmu głównie w formie zmetabolizowanej. Tylko niewielkie ilości aminokwasów są wydalane w niezmienionej postaci przez nerki.15
Okres półtrwania aminokwasów w surowicy jest bardzo zróżnicowany i zależy od rodzaju aminokwasu. Dla większości aminokwasów, w tym tyrozyny, wynosi on od 10 do 30 minut, przy czym wartość ta może się zmieniać w zależności od stanu klinicznego pacjenta.16 W przypadku niewydolności nerek okres półtrwania aminokwasów, w tym tyrozyny, może ulegać wydłużeniu.17
Wpływ stanu klinicznego na farmakokinetycznie
Stan kliniczny pacjenta może istotnie wpływać na farmakokinetykę tyrozyny i innych aminokwasów:
- U osób z niewydolnością nerek okres półtrwania aminokwasów ulega wydłużeniu18
- W przypadku poważnych zaburzeń czynności podstawowych narządów, takich jak wątroba lub nerki, mogą wystąpić specyficzne zmiany w fizjologicznej puli aminokwasów w osoczu19
Szczególne populacje pacjentów
Noworodki, niemowlęta i dzieci
W przypadku dzieci, zwłaszcza noworodków, farmakokinetyka aminokwasów może różnić się od farmakokinetyki u dorosłych ze względu na niedojrzałość układów metabolicznych i wydalniczych. Biologiczne okresy półtrwania aminokwasów, w tym tyrozyny, w osoczu zależą od wieku dziecka oraz jego sytuacji metabolicznej.20
Ilość tyrozyny wydalana przez nerki może być uzależniona od stopnia dojrzałości nerek dziecka oraz ogólnego stanu zdrowia.21
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania aminokwasów ulega wydłużeniu w porównaniu do osób zdrowych. W związku z tym u tych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawkowania produktów zawierających tyrozynę.22
Kobiety w ciąży
Wzrost i rozwój płodu zależy od ciągłej dostawy aminokwasów, w tym tyrozyny, z organizmu matki. Łożysko odpowiada za transport aminokwasów pomiędzy układami krążenia matki i płodu.23
Interakcje z innymi składnikami żywienia pozajelitowego
Tyrozyna, podobnie jak inne aminokwasy w preparatach do żywienia pozajelitowego, jest podawana wraz z innymi składnikami odżywczymi, takimi jak glukoza, elektrolity i tłuszcze. Wszystkie te składniki są dystrybuowane, metabolizowane i wydalane w ten sam sposób, jak przy podawaniu oddzielnym.24 25
Tabela porównawcza zawartości tyrozyny w wybranych preparatach
| Nazwa preparatu | Zawartość tyrozyny/pochodnych | Postać tyrozyny | Całkowita zawartość aminokwasów |
|---|---|---|---|
| Aminomel Nephro | 0,30 g/l (jako L-tyrozyna) | N-acetylo-L-tyrozyna | 100 g/l |
| Aminomix 1 Novum | 0,20 g/l | L-tyrozyna | 50 g/l |
| Aminoplasmal 15% | 0,500 g/l | L-tyrozyna | 150 g/l |
| Aminoplasmal B.Braun 10% | 0,40 g/l | L-tyrozyna | 100 g/l |
| Aminoplasmal B.Braun 10% E | 0,40 g/l | L-tyrozyna | 100 g/l |
| Aminoplasmal Hepa 10% | 3,70 g/l | Acetylotyrozyna | 100 g/l |
| Aminoplasmal Paed 10% | 1,06 mg/ml | N-acetylotyrozyna | 100 g/l |
| Nephrotect | 3,00 g/l (0,60 g/l + 2,40 g/l) | L-tyrozyna + N-glicylo-L-tyrozyna | 100 g/l |
26
27
28
29
30
31
32
33
Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych sytuacjach klinicznych
Farmakokinetyka tyrozyny może ulegać istotnym zmianom w różnych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:
Niewydolność nerek
W przypadku niewydolności nerek okres półtrwania tyrozyny i innych aminokwasów ulega wydłużeniu.34 W związku z tym u pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się specjalne preparaty o zmodyfikowanym składzie aminokwasów, takie jak Aminomel Nephro czy Nephrotect, które zawierają zwiększoną ilość tyrozyny w porównaniu do standardowych preparatów aminokwasowych.35 36
Niewydolność wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm tyrozyny może być zaburzony, co prowadzi do zmian w jej farmakokinetyce. W takich przypadkach stosuje się specjalne preparaty, jak Aminoplasmal Hepa 10%, które zawierają zmodyfikowany skład aminokwasów dostosowany do potrzeb pacjentów z chorobami wątroby.37
Wiek pacjenta
Farmakokinetyka tyrozyny różni się w zależności od wieku pacjenta. U noworodków i niemowląt, ze względu na niedojrzałość układów metabolicznych i wydalniczych, stosuje się specjalne preparaty dostosowane do ich potrzeb, takie jak Aminoven Infant 10% czy Pediaven NN1.38 39
U wcześniaków potrzeby w zakresie aminokwasów, w tym tyrozyny, są jeszcze bardziej specyficzne, dlatego stosuje się u nich preparaty takie jak Numeta G13%E Preterm.40
Stan odżywiena i choroby współistniejące
Stan odżywienia pacjenta oraz choroby współistniejące mogą wpływać na farmakokinetykę tyrozyny. W przypadku poważnych zaburzeń metabolicznych konieczne może być indywidualne dostosowanie składu aminokwasów w preparatach do żywienia pozajelitowego.41
W przypadku długotrwałego żywienia pozajelitowego monitorowanie stężenia tyrozyny i innych aminokwasów w osoczu może być konieczne w celu zapewnienia odpowiedniej podaży i zapobiegania zaburzeniom metabolicznym.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania