Właściwości farmakokinetyczne
Kwas alginowy
Kwas alginowy, stosowany w leczeniu nadkwaśności przewodu pokarmowego, charakteryzuje się brakiem rozpuszczalności w wodzie i alkoholu, co warunkuje jego działanie jako fizycznej bariery ochronnej w refluksie żołądkowo-przełykowym. Po podaniu doustnym nie ulega absorpcji ani metabolizmowi, a jego biodostępność jest znikoma, co potwierdzają dane z preparatów Rennie Extra i Gealcid. Kwas alginowy jest wydalany w postaci niezmienionej z kałem, w zakresie 80-100% dawki, co eliminuje ryzyko systemowego działania i toksyczności. Ta farmakokinetyka podkreśla jego lokalne działanie w przewodzie pokarmowym bez wpływu na metabolizm ogólnoustrojowy.
- Farmakokinetyka kwasu alginowego
- Właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę
- Absorpcja i biodostępność
- Metabolizm
- Eliminacja
- Farmakokinetyka składników współwystępujących z kwasem alginowym w preparatach leczniczych
- Farmakokinetyka związków wapnia i magnezu (Rennie Extra)
- Farmakokinetyka wodorowęglanu sodu i wodorotlenku glinu (Gealcid)
- Charakterystyka właściwości farmakokinetycznych kwasu alginowego
Farmakokinetyka kwasu alginowego
Kwas alginowy stanowi istotny składnik wielu preparatów stosowanych w leczeniu objawów związanych z nadkwaśnością przewodu pokarmowego. Pod względem farmakokinetycznym wykazuje specyficzne właściwości, które mają bezpośredni wpływ na jego działanie terapeutyczne.1 2
Właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę
Kwas alginowy charakteryzuje się brakiem rozpuszczalności w wodzie i alkoholu, co determinuje jego zachowanie w przewodzie pokarmowym. Ta cecha ma kluczowe znaczenie dla jego działania jako substancji tworzącej barierę fizyczną w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego.3
Absorpcja i biodostępność
Po podaniu doustnym kwas alginowy praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego. W preparacie Rennie Extra wchłanianie soli kwasu alginowego określono jako znikome, co potwierdza minimalną biodostępność tej substancji po podaniu doustnym.4 W przypadku preparatu Gealcid wyraźnie wskazano, że kwas alginowy nie jest absorbowany z przewodu pokarmowego.5
Metabolizm
Kwas alginowy nie podlega procesom biotransformacji w organizmie człowieka. Po podaniu doustnym nie ulega metabolizmowi w układzie pokarmowym, co potwierdzają dane z charakterystyk obu produktów leczniczych – Gealcid oraz Rennie Extra.6 7
Eliminacja
Kwas alginowy jest wydalany z organizmu w formie niezmienionej. W przypadku preparatu Rennie Extra wskazano, że 80-100% przyjętej dawki kwasu alginowego jest wydalane.8 Dane z charakterystyki produktu Gealcid potwierdzają, że substancja ta jest wydalana z kałem w postaci niezmienionej.9
Farmakokinetyka składników współwystępujących z kwasem alginowym w preparatach leczniczych
W preparatach zawierających kwas alginowy występują również inne substancje czynne, których właściwości farmakokinetyczne warto omówić w kontekście kompleksowego działania tych leków.
Farmakokinetyka związków wapnia i magnezu (Rennie Extra)
W preparacie Rennie Extra, oprócz kwasu alginowego, występują węglan wapnia (625 mg) i węglan magnezu ciężki (73,5 mg). W żołądku związki te reagują z kwasem zawartym w soku żołądkowym, tworząc wodę i rozpuszczalne sole mineralne.10
Absorpcja wapnia i magnezu jest ograniczona i zależna od indywidualnych cech pacjenta oraz zastosowanej dawki. Średnio wchłaniane jest około 10% przyjętej dawki wapnia i 15-20% przyjętej dawki magnezu.11
Eliminacja wchłoniętych jonów wapnia i magnezu u osób z prawidłową funkcją nerek przebiega szybko – są one wydalane przez nerki. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których stężenia wapnia i magnezu w surowicy mogą być podwyższone.12
Niewchłonięte sole ulegają dalszym przemianom w jelicie pod wpływem soków trawiennych, formując związki nierozpuszczalne, które są następnie wydalane z kałem.13
Farmakokinetyka wodorowęglanu sodu i wodorotlenku glinu (Gealcid)
W preparacie Gealcid, oprócz kwasu alginowego (350 mg), znajdują się wodorowęglan sodu (120 mg) i wodorotlenek glinu (100 mg). Każda z tych substancji wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne.
Wodorowęglan sodu w środowisku żołądka wchodzi w szybką reakcję z kwasem solnym, w wyniku której powstają chlorek sodu, dwutlenek węgla i woda.14 U pacjentów z prawidłową funkcją nerek zarówno sód, jak i wodorowęglany są usuwane przez nerki.15
Wodorotlenek glinu rozpuszcza się w żołądku powoli. W reakcji z kwasem solnym powstaje chlorek glinu i woda.16 Około 17-30% chlorku glinu ulega wchłanianiu i jest szybko wydalane przez nerki.17 Pozostała część przekształca się w jelicie cienkim w nierozpuszczalne, słabo wchłaniające się związki glinu, jak fosforany, które są następnie wydalane z kałem.18
Charakterystyka właściwości farmakokinetycznych kwasu alginowego
Na podstawie danych z charakterystyk produktów leczniczych Gealcid i Rennie Extra, można stwierdzić, że kwas alginowy wykazuje następujące kluczowe cechy farmakokinetyczne:
- Jest nierozpuszczalny w wodzie i alkoholu
- Nie ulega absorpcji z przewodu pokarmowego
- Nie podlega metabolizmowi w organizmie
- Jest wydalany w postaci niezmienionej z kałem (80-100% dawki)
19 20
Te właściwości farmakokinetyczne determinują mechanizm działania kwasu alginowego, który polega na tworzeniu fizycznej bariery ochronnej w żołądku, bez systemowej ekspozycji organizmu na aktywne metabolity.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania