Interakcje leku
Tadalafil Bluescience 10 mg

Farmakokinetyka tadalafilu (dawki 10 mg i 20 mg) jest silnie modyfikowana przez inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę zwiększa AUC o 100% i Cmax o 15%, a 400 mg/dobę odpowiednio o 400% i 22%) oraz ritonawir (200 mg 2x/dobę podwaja AUC bez wpływu na Cmax). Inne inhibitory CYP3A4 (sakwinawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) również podnoszą stężenie tadalafilu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (zmniejsza AUC o 88%), fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, obniżają stężenie tadalafilu, co może skutkować zmniejszeniem jego skuteczności. Tadalafil nie wpływa istotnie na metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP450, w tym warfaryny (10 mg i 20 mg) oraz kwasu acetylosalicylowego, ani nie wykazuje indukcji lub hamowania tych enzymów.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania interakcji tadalafilu prowadzono głównie przy dawkach 10 mg i/lub 20 mg. Należy zauważyć, że w niektórych badaniach stosowano wyłącznie dawkę 10 mg, co nie wyklucza możliwości występowania klinicznie istotnych interakcji przy wyższych dawkach tadalafilu.1

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Stosowanie inhibitorów tego enzymu może znacząco modyfikować farmakokinetykę tadalafilu:

  • Ketokonazol (dawka 200 mg/dobę) – selektywny inhibitor CYP3A4 – zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) oraz zwiększa Cmax tadalafilu o 15%.2
  • Ketokonazol (dawka 400 mg/dobę) zwiększa czterokrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) oraz zwiększa Cmax o 22%.3
  • Ritonawir (dawka 200 mg dwa razy na dobę) – inhibitor proteazy, który hamuje CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6 – zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax.4

Inne inhibitory CYP3A4, takie jak sakwinawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol oraz sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W rezultacie może to zwiększyć częstość występowania działań niepożądanych.5

Białka transportowe

Rola białek transportowych (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie została w pełni poznana. Dlatego istnieje możliwość interakcji tadalafilu z innymi lekami poprzez hamowanie białek transportowych.6

Induktory cytochromu P450

Ryfampicyna, będąca induktorem CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego samodzielnie w dawce 10 mg. Takie zmniejszenie ekspozycji może prowadzić do obniżenia skuteczności tadalafilu, choć dokładny stopień tego zmniejszenia nie jest znany.7

Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, mogą również zmniejszać stężenie tadalafilu w osoczu krwi.8

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne wykazały, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) znacząco nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie produktu Tadalafil Bluescience jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci.9

Na podstawie badań klinicznych, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni oraz nitroglicerynę podjęzykowo (0,4 mg) w różnych momentach, stwierdzono, że interakcje utrzymywały się przez ponad 24 godziny, ale nie były wykrywalne po upływie 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu.10

W sytuacjach zagrażających życiu, gdy zastosowanie azotanów jest konieczne ze względów medycznych, można je podać dopiero po upływie 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu (2,5 mg–20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim, z regularnym monitorowaniem czynności układu krążenia.11

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze

Leki blokujące receptory α-adrenergiczne:

  • Doksazosyna (4 mg lub 8 mg na dobę) w skojarzeniu z tadalafilem (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) znacząco nasila działanie hipotensyjne tego leku α-adrenolitycznego. To działanie może utrzymywać się przez co najmniej 12 godzin i prowadzić do wystąpienia objawów, w tym omdleń. Z tego powodu jednoczesne stosowanie tych leków nie jest zalecane.12
  • W przypadku alfuzosyny i tamsulozyny nie zaobserwowano podobnych działań w badaniach z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników. Jednakże, należy zachować ostrożność stosując tadalafil u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją zwiększać.13

Inne leki przeciwnadciśnieniowe:

W badaniach klinicznych oceniano potencjał tadalafilu do nasilania działania hipotensyjnego leków przeciwnadciśnieniowych. Badano główne grupy tych leków, w tym:

  • leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina)
  • inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (enalapril)
  • leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol)
  • tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd)
  • leki blokujące receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki, stosowane w monoterapii lub terapii skojarzonej)14

Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z lekami blokującymi receptory angiotensyny II i amlodypiną, gdzie stosowano dawkę 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z badanymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych.15

W innym badaniu oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) z 4 grupami leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych zmiany ciśnienia tętniczego były zależne od skuteczności kontroli ciśnienia przez te leki:

  • U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem, obniżenie było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób.
  • U pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem, obniżenie było większe, jednak u większości z nich nie wystąpiły objawy hipotensji.16

U pacjentów otrzymujących leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może powodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i prawdopodobnie klinicznie nieistotne. Pacjenci powinni zostać jednak poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków.17

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat, bez korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane.18

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu (5 mg) z finasterydem (5 mg) oraz placebo z finasterydem (5 mg) w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. Jednakże, ponieważ nie przeprowadzono formalnych badań interakcji oceniających wpływ tadalafilu na inhibitory 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków.19

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil (10 mg) jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym zaobserwowanym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Mimo że efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w badaniu, należy o nim pamiętać podczas jednoczesnego stosowania tych leków.20

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można się spodziewać w przypadku doustnego podania terbutaliny, jednak kliniczne znaczenie tego działania nie jest określone.21

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie należy oczekiwać, by tadalafil mógł w klinicznie istotny sposób wpływać na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19.22

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9), ani nie wpływał na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę.23

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy.24

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi.25

Interakcje tadalafilu z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (w dawkach 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Dodatkowo, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu go z alkoholem.26

W badaniach spożycie alkoholu zaplanowano w sposób zapewniający jego maksymalne wchłanianie (spożycie na czczo bez przyjmowania pokarmu przez kolejne 2 godziny). Tadalafil (20 mg) nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi wywołanego alkoholem (0,7 g/kg, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), jednak u niektórych badanych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne.27

W przypadku podania tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg), nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze.28

Tabela interakcji lekowych i innych interakcji tadalafilu

Substancja/grupa leków Rodzaj interakcji Skutki kliniczne Poziom istotności
Ketokonazol (200 mg/dobę) ↑ AUC tadalafilu o 100%
↑ Cmax tadalafilu o 15%
Znaczne zwiększenie ekspozycji na tadalafil, możliwy wzrost ryzyka działań niepożądanych Wysoki
Ketokonazol (400 mg/dobę) ↑ AUC tadalafilu o 400%
↑ Cmax tadalafilu o 22%
Bardzo znaczne zwiększenie ekspozycji na tadalafil, wyraźny wzrost ryzyka działań niepożądanych Bardzo wysoki
Ritonawir (200 mg 2x/dobę) ↑ AUC tadalafilu o 100%
Brak wpływu na Cmax
Znaczne zwiększenie ekspozycji na tadalafil, możliwy wzrost ryzyka działań niepożądanych Wysoki
Inne inhibitory CYP3A4
(sakwinawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy)
↑ stężenie tadalafilu w osoczu Potencjalnie zwiększone ryzyko działań niepożądanych Umiarkowany do wysokiego
Ryfampicyna ↓ AUC tadalafilu o 88% Znaczne zmniejszenie skuteczności tadalafilu Wysoki
Inne induktory CYP3A4
(fenobarbital, fenytoina, karbamazepina)
↓ stężenie tadalafilu w osoczu Potencjalne zmniejszenie skuteczności tadalafilu Umiarkowany do wysokiego
Azotany (wszystkie postacie) Nasilenie działania hipotensyjnego azotanów Ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia, zagrożenie dla życia Bardzo wysoki
(przeciwwskazanie)
Doksazosyna i inne leki α-adrenolityczne Nasilenie działania hipotensyjnego Ryzyko objawowego spadku ciśnienia, w tym omdleń Wysoki
(niezalecane)
Riocyguat Nasilenie działania hipotensyjnego Ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia, bez dodatkowych korzyści klinicznych Bardzo wysoki
(przeciwwskazanie)
Leki przeciwnadciśnieniowe
(z wyjątkiem α-adrenolityków)
Niewielkie nasilenie działania hipotensyjnego Zazwyczaj klinicznie nieistotne Niski do umiarkowanego
Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) Nie stwierdzono nowych działań niepożądanych Brak istotnych interakcji w badaniach klinicznych Niski
Teofilina Brak interakcji farmakokinetycznej
Nieznaczne ↑ częstości akcji serca (3,5 uderzeń/min)
Klinicznie nieistotne Niski
Etynyloestradiol ↑ dostępność biologiczna etynyloestradiolu Potencjalne zwiększenie stężenia etynyloestradiolu Umiarkowany
Warfaryna Brak wpływu na ekspozycję warfaryny
Brak wpływu na czas protrombinowy
Brak klinicznie istotnych interakcji Niski
Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na czas krwawienia Brak klinicznie istotnych interakcji Niski
Alkohol (0,7 g/kg) Brak wpływu na stężenie alkoholu
Brak wpływu na stężenie tadalafilu
Możliwe zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne u niektórych osób
U większości pacjentów brak klinicznie istotnych interakcji Niski do umiarkowanego
Alkohol (mniejsze dawki, 0,6 g/kg) Brak niedociśnienia
Zawroty głowy podobne jak przy samym alkoholu
Brak klinicznie istotnych interakcji Niski
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl