Właściwości farmakodynamiczne leku Rivastigmine Mylan

Rivastigmine Mylan należy do grupy farmakoterapeutycznej leków psychoanaleptycznych, określanych jako inhibitory cholinoesterazy, z kodem ATC: N06D A03. Lek dostępny jest w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach: 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, gdzie substancją czynną jest rywastygmina (rivastigminum) w postaci wodorowinianu rywastygminy.¹

Mechanizm działania

Rywastygmina jest inhibitorem acetylo- i butyrylocholinoesterazy z grupy karbaminianów. Jej działanie polega na usprawnianiu cholinergicznego przekaźnictwa neurosynaptycznego poprzez spowalnianie procesu rozkładu acetylocholiny, która jest uwalniana przez funkcjonalnie sprawne neurony cholinergiczne. W ten sposób rywastygmina może wywierać pozytywny wpływ na objawy ubytkowe dotyczące procesów poznawczych u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Alzheimera oraz chorobą Parkinsona.²

Działanie farmakodynamiczne

Mechanizm działania rywastygminy opiera się na tworzeniu kompleksu z cholinoesterazami za pomocą wiązania kowalencyjnego, co prowadzi do ich czasowej inaktywacji. Badania na zdrowych, młodych mężczyznach wykazały, że doustne podanie produktu leczniczego w dawce 3 mg powoduje zmniejszenie aktywności acetylocholinoesterazy (AChE) w płynie mózgowo-rdzeniowym o około 40% w ciągu pierwszych 1,5 godziny po podaniu. Aktywność enzymu wraca do wartości wyjściowych po około 9 godzinach od momentu osiągnięcia maksymalnego działania hamującego.³

U pacjentów z chorobą Alzheimera stopień hamowania aktywności acetylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym przez rywastygminę jest zależny od dawki w zakresie do 6 mg dwa razy na dobę (największa badana dawka). Ważną obserwacją jest również fakt, że zahamowanie aktywności butyrylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym u 14 pacjentów z chorobą Alzheimera leczonych rywastygminą było podobne do zahamowania aktywności AChE.⁴

Bezpieczeństwo i skuteczność kliniczna

Skuteczność rywastygminy w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego została udowodniona w badaniach klinicznych przy użyciu trzech niezależnych, specyficznych narzędzi oceny, które stosowano w regularnych odstępach czasu podczas 6-miesięcznego okresu leczenia. Zastosowano następujące skale:⁵

• ADAS-Cog (Alzheimer’s Disease Assessment Scale – Cognitive subscale) – skala oceniająca zdolności poznawcze pacjenta⁶
• CIBIC-Plus (Clinician Interview Based Impression of Change – Plus) – ogólna całościowa ocena pacjenta dokonana przez lekarza przy uwzględnieniu informacji od opiekuna pacjenta⁷
• PDS (Progressive Deterioration Scale) – ocena dokonywana przez opiekuna dotycząca sprawności pacjenta w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak:
  • higiena osobista
  • jedzenie
  • ubieranie się
  • udział w pracach domowych (np. robienie zakupów)
  • orientowanie się w terenie
  • udział w czynnościach związanych z finansami

  ⁸

Do badań klinicznych kwalifikowano pacjentów, u których wynik badania MMSE (Mini-Mental State Examination) mieścił się w przedziale 10-24, co odpowiada łagodnemu do umiarkowanie ciężkiego otępieniu typu alzheimerowskiego.⁹

Wyniki badań klinicznych

W dwóch wieloośrodkowych, 26-tygodniowych badaniach klinicznych z zastosowaniem zmiennych dawek u pacjentów z łagodną do umiarkowanie ciężkiej postacią otępienia typu alzheimerowskiego określono parametry klinicznej odpowiedzi na leczenie. Istotną klinicznie poprawę stanu pacjenta zdefiniowano jako:¹⁰

• co najmniej czteropunktową poprawę w skali ADAS-Cog
• poprawę w skali CIBIC-Plus
• poprawę przynajmniej o 10% stanu klinicznego w skali PDS

Wyniki tych badań potwierdziły skuteczność rywastygminy w leczeniu pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego, wykazując istotną poprawę w zakresie funkcji poznawczych, ogólnego funkcjonowania oraz wykonywania codziennych czynności w porównaniu do placebo.¹¹