Wskazania lecznicze Pylera

Produkt leczniczy Pylera w postaci kapsułek twardych (140 mg bizmutu potasu cytrynianu zasadowego, 125 mg metronidazolu oraz 125 mg chlorowodorku tetracykliny) jest wskazany w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori. Lek stosuje się w skojarzeniu z omeprazolem w celu eliminacji bakterii H. pylori oraz w profilaktyce nawrotów wrzodów żołądka u pacjentów, u których stwierdzono aktywne lub przebyte zakażenie H. pylori związane z chorobą wrzodową.¹

Charakterystyka produktu leczniczego

Pylera to produkt złożony w postaci kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne o działaniu przeciwbakteryjnym. Każda kapsułka zawiera:

• 140 mg bizmutu potasu cytrynianu zasadowego (odpowiadającego 40 mg bizmutu tlenku) – związek wykazujący działanie ochronne na błonę śluzową żołądka oraz właściwości przeciwbakteryjne
• 125 mg metronidazolu – chemioterapeutyk o silnym działaniu przeciwko bakteriom beztlenowym
• 125 mg chlorowodorku tetracykliny – antybiotyk o szerokim spektrum działania

²

Pylera ma charakterystyczny wygląd – są to podłużne, białe nieprzezroczyste kapsułki, z nadrukiem „BMT” w kolorze czerwonym na wieczku. Wewnątrz znajduje się biały proszek oraz dodatkowa mała nieprzezroczysta kapsułka zawierająca żółty proszek.³

Dokładne wskazania terapeutyczne

Pylera jest rekomendowana w następujących przypadkach klinicznych:

1. W leczeniu eradykacyjnym zakażenia Helicobacter pylori – wyłącznie w skojarzeniu z omeprazolem (inhibitorem pompy protonowej), jako część terapii trójskładnikowej
2. W zapobieganiu nawrotom wrzodów żołądka u pacjentów z historią choroby wrzodowej związanej z infekcją H. pylori

⁴

Informacje dodatkowe o składzie

Należy zwrócić uwagę, że Pylera zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda kapsułka twarda zawiera 61 mg laktozy jednowodnej oraz 32 mg potasu, co może mieć znaczenie u niektórych grup pacjentów (np. z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami gospodarki potasowej).⁵

Kiedy zalecić Pylera pacjentowi

Lekarz powinien rozważyć zastosowanie produktu Pylera w następujących okolicznościach:

• U pacjentów z potwierdzonym zakażeniem H. pylori (za pomocą badań diagnostycznych, takich jak test oddechowy, test kału lub badanie histopatologiczne)
• Jako część terapii pierwszego lub drugiego rzutu w eradykacji H. pylori (w zależności od lokalnych wytycznych i wzorców oporności)
• U pacjentów po przebyciu wrzodu żołądka związanego z infekcją H. pylori, w celu zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej

⁶

Warto podkreślić, że stosowanie preparatu Pylera wymaga zawsze jednoczesnej terapii inhibitorem pompy protonowej (omeprazolem), co tworzy skuteczny schemat eradykacyjny ukierunkowany na eliminację zakażenia H. pylori.⁷