zapobieganie nawrotowi wrzodów żołądka
Wskazanie

Zapobieganie nawrotowi wrzodów żołądka jest istotnym elementem terapii, ponieważ choroba wrzodowa ma tendencję do nawracania. Częstość nawrotów w ciągu roku od zakończenia leczenia może sięgać nawet 60-80% u pacjentów nieleczonych podtrzymująco. Główne przyczyny nawrotów to infekcja Helicobacter pylori, przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz kwas acetylosalicylowy.

Kluczowym elementem profilaktyki nawrotów jest eradykacja Helicobacter pylori, która zmniejsza ryzyko nawrotu do poniżej 10%. W terapii eradykacyjnej stosuje się inhibitory pompy protonowej (IPP) w połączeniu z antybiotykami. Wśród polskich preparatów IPP dostępne są: Controloc (pantoprazol), Nolpaza (pantoprazol), Emanera (esomeprazol), Helides (esomeprazol), Omeprazol Generica, Ortanol (omeprazol), Polprazol (omeprazol), Lanzul (lanzoprazol) oraz Refispan (rabeprazol).

U pacjentów wymagających długotrwałego stosowania NLPZ, którzy przebyli chorobę wrzodową, zaleca się profilaktyczne podawanie IPP. Alternatywnie można stosować mizoprostol (Cytotec), który jest analogiem prostaglandyny E1, chroniącym błonę śluzową żołądka. U pacjentów z nawracającymi owrzodzeniami niezwiązanymi z H. pylori ani NLPZ, może być konieczne długotrwałe leczenie podtrzymujące za pomocą IPP.

Największe trudności w zapobieganiu nawrotom wrzodów żołądka to niska świadomość pacjentów odnośnie konieczności dokończenia terapii eradykacyjnej H. pylori (która trwa zwykle 7-14 dni), rosnąca oporność bakterii na antybiotyki oraz trudności w modyfikacji stylu życia. Stres, nieregularne posiłki, palenie tytoniu i spożywanie alkoholu zwiększają ryzyko nawrotów. Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność monitorowania skuteczności eradykacji H. pylori, co wymaga wykonania dodatkowych badań (test oddechowy, badanie kału na antygen H. pylori lub badanie endoskopowe z biopsją) co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu terapii.